antagonisty receptora angiotensyny
Antagonisty receptora angiotensyny (ARA II, sartany) to grupa leków przeciwnadciśnieniowych, które działają poprzez blokowanie receptorów angiotensyny II typu AT1. Mechanizm ich działania opiera się na zahamowaniu wiązania angiotensyny II do receptora, co prowadzi do zahamowania skurczu naczyń krwionośnych, zmniejszenia wydzielania aldosteronu oraz zahamowania niekorzystnego remodelingu sercowo-naczyniowego.
Sartany są powszechnie stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca, nefropatii cukrzycowej oraz w prewencji wtórnej po zawale mięśnia sercowego. Do najczęściej przepisywanych przedstawicieli tej grupy należą: losartan, walsartan, telmisartan, kandesartan i irbesartan. Wykazują one zróżnicowaną farmakokinetykę i selektywność wobec receptorów AT1.
W porównaniu z inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE-I), antagonisty receptora angiotensyny rzadziej powodują kaszel jako działanie niepożądane, co czyni je dobrą alternatywą dla pacjentów nietolerujących ACE-I. Sartany wykazują również korzystny profil metaboliczny, nie wpływając negatywnie na gospodarkę lipidową i węglowodanową. Należy jednak pamiętać, że podobnie jak ACE-I, są przeciwwskazane u kobiet w ciąży ze względu na potencjalne działanie teratogenne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Magnokal 250 mg + 250 mg
Lek Magnokal zawiera 250 mg magnezu wodoroasparaginianu czterowodnego i 250 mg potasu wodoroasparaginianu półwodnego, co odpowiada 17 mg jonów magnezu i 54 mg jonów potasu. Przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki, ciężką niewydolność nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), hiperkaliemię, hipermagnezemię, zakażenia dróg moczowych oraz wybrane schorzenia kardiologiczne, takie jak zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, bradykardia i znaczne niedociśnienie tętnicze. Dodatkowo, miastenia gravis stanowi istotne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko nasilenia bloku nerwowo-mięśniowego przez jony magnezu.
acetylocholina, antagonisty receptora angiotensyny, blok nerwowo-mięśniowy, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, hiperkaliemia, hipermagnezemia, hipotonia, inhibitory konwertazy angiotensyny, jony magnezu, klirens kreatyniny, leki moczopędne, magnez wodoroasparaginian czterowodny, miastenia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, potas wodoroasparaginian półwodny, sartany, wazodylatacja, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia kardiologiczne, zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, zaburzenia rytmu serca, zakażenie dróg moczowych, złącze nerwowo-mięśniowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Biorphen 10 mg/ml
Fenylefryna chlorowodorek w roztworze do wstrzykiwań (Biorphen 10 mg/ml) wymaga szczegółowej oceny przeciwwskazań przed zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, ciężkie nadciśnienie tętnicze oraz choroba naczyń obwodowych, ze względu na ryzyko nasilenia nadciśnienia, powikłań sercowo-naczyniowych oraz zagrożenia niedokrwieniem i zakrzepicą. Równoczesne stosowanie fenylefryny z pośrednio działającymi sympatykomimetykami, alfa-sympatykomimetykami oraz nieselektywnymi inhibitorami MAO jest przeciwwskazane z powodu ryzyka przełomu nadciśnieniowego i hipertermii. Ponadto, pacjenci z ciężką nadczynnością tarczycy są narażeni na nasilenie objawów sercowo-naczyniowych, takich jak tachykardia i nadciśnienie.
alfa-sympatykomimetyki, aminy katecholowe, antagonisty receptora angiotensyny, beta-adrenolityki, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, dieta niskosodowa, działania niepożądane, fenylefryna chlorowodorek, hipertermia, inhibitory konwertazy angiotensyny, inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, interakcje farmakodynamiczne, leki przeciwnadciśnieniowe, leki sympatykomimetyczne, miażdżyca naczyń wieńcowych, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, napadowe nadciśnienie tętnicze, przełom nadciśnieniowy, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, zakrzepica naczyniowa