środkowa część prajelita
Środkowa część prajelita (ang. midgut) to odcinek pierwotnego przewodu pokarmowego zarodka, który rozwija się pomiędzy przednim a tylnym prajelitem. Z tej struktury embriologicznej powstaje część przewodu pokarmowego od drugiej części dwunastnicy (poniżej ujścia przewodu żółciowego wspólnego) do około 2/3 długości okrężnicy poprzecznej.
W trakcie rozwoju zarodkowego środkowa część prajelita ulega fizjologicznej przepuklinie do pępowiny (przepuklina pępowinowa fizjologiczna), a następnie rotacji o 270 stopni przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, po czym powraca do jamy brzusznej. Zaburzenia tego procesu mogą prowadzić do wad wrodzonych, takich jak przepukliny pępkowe patologiczne, wady rotacji jelit czy niedrożność przewodu pokarmowego.
Środkowa część prajelita jest unaczyniona przez tętnicę krezkową górną, co ma istotne znaczenie kliniczne w przypadku jej niedrożności, która może spowodować zawał jelita. W diagnostyce różnicowej bólu brzucha należy uwzględniać schorzenia struktur wywodzących się ze środkowej części prajelita, takie jak zapalenie wyrostka robaczkowego, niedrożność jelita cienkiego czy choroba Leśniowskiego-Crohna.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sandostatin LAR 30 mg
Sandostatin LAR, zawierający oktreotyd w dawkach 10 mg, 20 mg i 30 mg, stosowany jest w leczeniu akromegalii, hormonalnie czynnych guzów neuroendokrynnych oraz gruczolaków wydzielających TSH. W terapii akromegalii zaleca się rozpoczęcie od dawki 20 mg co 4 tygodnie, z możliwością modyfikacji dawki na podstawie stężenia GH i IGF-1 oraz objawów klinicznych: zwiększenie do 30 mg lub 40 mg w przypadku niekontrolowanych parametrów (GH >2,5 μg/l) lub zmniejszenie do 10 mg przy dobrej kontroli (GH <1 μg/l). W leczeniu guzów neuroendokrynnych żołądka, jelit i trzustki dawka początkowa to 20 mg co 4 tygodnie, z możliwością zmniejszenia do 10 mg lub zwiększenia do 30 mg w zależności od odpowiedzi klinicznej i wskaźników biologicznych. Zaawansowane guzy neuroendokrynne ze środkowej części prajelita wymagają dawki 30 mg co 4 tygodnie, a leczenie gruczolaków TSH rozpoczyna się od 20 mg co 4 tygodnie z dalszym dostosowaniem dawki na podstawie stężenia TSH i hormonów tarczycy.
akromegalia, gruczolak wydzielający TSH, guz jelita, guz neuroendokrynny, guz trzustki, guz żołądka, hormon wzrostu, hormony tarczycy, insulinopodobny czynnik wzrostu, marskość wątroby, oktreotyd, oktreotyd octan, parametr biochemiczny, podanie podskórne, Sandostatin LAR, środkowa część prajelita, stłuszczenie wątroby, TSH, wskaźnik biologiczny, wstrzyknięcie domięśniowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Okteva 30 mg
Produkt leczniczy Okteva zawiera oktreotyd w postaci oktreotydu octanu i jest dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 30 mg jako proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Lek jest wskazany w leczeniu akromegalii, szczególnie u pacjentów, u których leczenie chirurgiczne jest niewskazane, nieskuteczne lub jako terapia pomostowa przed pełnym efektem radioterapii. Ponadto Okteva stosuje się w terapii objawowej hormonalnie czynnych guzów przewodu pokarmowego, w tym rakowiaków z zespołem rakowiaka, oraz w leczeniu zaawansowanych guzów neuroendokrynnych pochodzących ze środkowej części prajelita lub o nieznanym ognisku pierwotnym, po wykluczeniu innych lokalizacji.
akromegalia, guz neuroendokrynny, hormonalnie czynny guz, interwencja neurochirurgiczna, leczenie chirurgiczne, nadmierne wydzielanie, oktreotyd octan, radioterapia, rakowiak, środkowa część prajelita, wstrzyknięcie domięśniowe, wydzielanie serotoniny, zaawansowany guz neuroendokrynny, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, zespół rakowiaka