infekcyjny nieżyt nosa
Infekcyjny nieżyt nosa to ostre zapalenie błony śluzowej nosa, najczęściej spowodowane wirusami (rynowirusy, koronawirusy, adenowirusy, wirusy grypy i paragrypy). Jest to jedna z najczęstszych chorób infekcyjnych górnych dróg oddechowych, potocznie nazywana przeziębieniem.
Objawy kliniczne obejmują blokadę nosa, wyciek wydzieliny z nosa (początkowo wodnistej, później śluzowej lub śluzowo-ropnej), kichanie, drapanie w gardle, oraz często towarzyszące bóle głowy i ogólne osłabienie. W ciężkich przypadkach może dołączyć się gorączka, zwłaszcza u dzieci.
Leczenie ma głównie charakter objawowy i obejmuje stosowanie leków przeciwgorączkowych, przeciwbólowych, przeciwhistaminowych oraz miejscowych α-mimetyków zmniejszających obrzęk błony śluzowej. Antybiotykoterapia jest wskazana tylko w przypadku nadkażenia bakteryjnego. Choroba ma zazwyczaj charakter samoograniczający się i ustępuje w ciągu 7-10 dni.
Powikłania infekcyjnego nieżytu nosa mogą obejmować zapalenie zatok przynosowych, zapalenie ucha środkowego, zapalenie krtani lub oskrzeli. Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z grup ryzyka: małe dzieci, osoby starsze oraz pacjenci z obniżoną odpornością lub chorobami przewlekłymi układu oddechowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Niealergiczny nieżyt nosa – Diagnostyka i diagnoza
Niealergiczny nieżyt nosa (NNN), zwany również nieżytem naczynioruchowym, to przewlekły stan zapalny błony śluzowej nosa, charakteryzujący się obrzękiem, wodnistym wyciekiem, kichaniem i uczuciem zatkania nosa, bez udziału mechanizmów immunologicznych zależnych od IgE. Diagnostyka opiera się na wykluczeniu alergicznego nieżytu nosa poprzez szczegółowy wywiad, badanie przedmiotowe, testy skórne i oznaczenie swoistych przeciwciał IgE, które w NNN są negatywne. W diagnostyce różnicowej uwzględnia się także infekcje, przewlekłe zapalenie zatok, polekowy nieżyt nosa oraz inne przyczyny strukturalne, które można wykluczyć za pomocą endoskopii nosa, tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego. Badanie cytologiczne wydzieliny nosowej pozwala na identyfikację podtypu NARES, charakteryzującego się obecnością eozynofilów (>20% komórek) przy braku cech atopii.
alergiczny nieżyt nosa, atroficzny nieżyt nosa, błona śluzowa nosa, cytologia nosa, donosowy glikokortykosteroid, endoskopia nosa, gustatory rhinitis, hormonalny nieżyt nosa, infekcyjny nieżyt nosa, mieszany nieżyt nosa, naczynioruchowy nieżyt nosa, NARES, niealergiczny nieżyt nosa, niealergiczny nieżyt nosa z eozynofilią, nieżyt naczynioruchowy, nieżyt nosa pokarmowy, nieżyt nosa zawodowy, obrzęk błony śluzowej, polekowy nieżyt nosa, polip nosa, przerost małżowin nosowych, przewlekłe zapalenie zatok przynosowych, rezonans magnetyczny, rhinitis medicamentosa, rynoskopia, skrzywienie przegrody nosowej, swoiste przeciwciało IgE, test skórny, tomografia komputerowa zatok przynosowych - Leksykon chorób i schorzeń
Alergiczny nieżyt nosa – Diagnostyka i diagnoza
Alergiczny nieżyt nosa (ANN) to IgE-zależna reakcja zapalna błony śluzowej nosa, dotykająca 10-30% populacji, charakteryzująca się objawami takimi jak kichanie, świąd, wodnisty wyciek i uczucie zatkania nosa. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie (czas występowania objawów, czynniki wyzwalające, nasilenie, współistniejące choroby) oraz badaniu fizykalnym, które może ujawnić m.in. bladą, obrzękniętą błonę śluzową, przezroczystą wydzielinę, przekrwienie spojówek i charakterystyczne objawy jak „allergic shiners” czy linie Dennie-Morgana. Klasyfikacja ANN uwzględnia sezonowość (sezonowy vs. całoroczny), czas trwania objawów (intermitujący vs. przetrwały) oraz nasilenie (łagodny vs. umiarkowany/ciężki). Testy alergiczne, w tym skórne testy punktowe i śródskórne, oznaczenie swoistych IgE (sIgE) w surowicy oraz nosowa próba prowokacyjna (NAC), stanowią złoty standard potwierdzenia diagnozy i identyfikacji alergenów. Dodatkowo, badania takie jak cytologia nosa, test aktywacji bazofilów (BAT) oraz rynomanometria wspomagają ocenę stanu pacjenta.
alergia na sierść zwierząt, alergiczny nieżyt nosa, allergic shiners, astma, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, błona śluzowa nosa, całoroczny alergiczny nieżyt nosa, cytologia nosa, eozynofilia, glikokortykosteroid donosowy, immunoterapia alergenowa, infekcyjny nieżyt nosa, klasyfikacja ARIA, lek przeciwhistaminowy, miejscowy alergiczny nieżyt nosa, mieszany nieżyt nosa, NARES, niealergiczny nieżyt nosa, nieżyt naczynioruchowy, obrzęk błony śluzowej, oddychanie przez usta, przekrwienie spojówek, przerost małżowin nosowych, pyłki roślin, rezonans magnetyczny, roztocze kurzu domowego, rynomanometria, rynometria akustyczna, sezonowy alergiczny nieżyt nosa, skrzywienie przegrody nosowej, stężenie IgE, świąd nosa, swoiste IgE, test aktywacji bazofilów, test punktowy, test RAST, test śródskórny, tomografia komputerowa, wyciek z nosa, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sinumedin (1,5 mg + 2,5 mg)/ml
Sinumedin to aerozol do nosa zawierający maleinian mepiraminy (1,5 mg/ml) oraz chlorowodorek fenylefryny (2,5 mg/ml), klasyfikowany jako lek udrażniający nos i sympatykomimetyk (kod ATC: R01AB01). Maleinian mepiraminy wykazuje działanie przeciwhistaminowe i przeciwalergiczne, redukując objawy zapalne błony śluzowej nosa, natomiast fenylefryna działa sympatykomimetycznie, powodując skurcz naczyń krwionośnych i zmniejszenie przekrwienia błony śluzowej nosa oraz udrożnienie ujść zatok przynosowych. Preparat zawiera również chlorek cetalkoniowy, który pełni funkcję substancji pomocniczej o właściwościach przeciwbakteryjnych, co może wspierać terapię infekcyjnego nieżytu nosa. W pojedynczej dawce rozpylonej znajduje się 0,15 mg maleinianu mepiraminy oraz 0,25 mg chlorowodorku fenylefryny.
aerozol do nosa, błona śluzowa nosa, chlorek cetalkoniowy, chlorowodorek fenylefryny, działanie przeciwalergiczne, działanie przeciwhistaminowe, działanie sympatykomimetyczne, grupa farmakoterapeutyczna, infekcyjny nieżyt nosa, leczenie objawowe, lek udrażniający nos, maleinian mepiraminy, nieżyt nosa, przekrwienie błony śluzowej, skurcz naczyń krwionośnych, sympatykomimetyk, ujście zatoki przynosowej, właściwości przeciwbakteryjne