nadciśnienie niekontrolowane

Nadciśnienie niekontrolowane to stan, w którym wartości ciśnienia tętniczego utrzymują się powyżej poziomu docelowego (140/90 mmHg lub 130/80 mmHg u pacjentów z chorobami współistniejącymi) mimo stosowania co najmniej trzech leków hipotensyjnych w optymalnych dawkach, w tym diuretyku. Stan ten określany jest również jako nadciśnienie oporne lub lekooporne.

Główne przyczyny nadciśnienia niekontrolowanego obejmują nieprzestrzeganie zaleceń terapeutycznych przez pacjenta, nieodpowiedni dobór leków, nierozpoznane przyczyny wtórne nadciśnienia (np. zwężenie tętnicy nerkowej, hiperaldosteronizm pierwotny, obturacyjny bezdech senny) oraz czynniki związane ze stylem życia (nadmierne spożycie soli, otyłość, nadużywanie alkoholu).

Diagnostyka nadciśnienia niekontrolowanego powinna obejmować wykluczenie efektu białego fartucha (przy pomocy ABPM lub pomiarów domowych), weryfikację przestrzegania zaleceń terapeutycznych oraz poszukiwanie wtórnych przyczyn nadciśnienia. Istotne jest również wykluczenie interakcji lekowych i stosowania substancji podnoszących ciśnienie (NLPZ, glikokortykosteroidy, sympatykomimetyki).

Leczenie nadciśnienia niekontrolowanego wymaga podejścia wielokierunkowego: optymalizacji farmakoterapii, modyfikacji stylu życia oraz leczenia chorób współistniejących. W przypadkach opornych rozważa się dodanie antagonisty aldosteronu, alfa-adrenolityku lub leczenie inwazyjne (denerwacja tętnic nerkowych, stymulacja baroreceptorów tętnic szyjnych).

Pacjenci z nadciśnieniem niekontrolowanym należą do grupy wysokiego ryzyka sercowo-naczyniowego i wymagają ścisłego monitorowania oraz wielospecjalistycznej opieki. Niekontrolowane nadciśnienie znacząco zwiększa ryzyko powikłań narządowych, w tym udaru mózgu, niewydolności serca, choroby wieńcowej i przewlekłej choroby nerek.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl