antagonisty wapnia

Antagonisty wapnia (blokery kanału wapniowego) to grupa leków stosowanych w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca oraz zaburzeń rytmu serca. Ich mechanizm działania polega na blokowaniu kanałów wapniowych w błonie komórkowej, co hamuje napływ jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych oraz miokardium.

Wyróżnia się trzy główne klasy antagonistów wapnia: pochodne dihydropirydyny (np. amlodypina, nifedypina), które działają głównie naczyniorozkurczowo; pochodne fenyloalkiloaminy (werapamil), które wykazują silne działanie na mięsień sercowy; oraz pochodne benzotiazepiny (diltiazem), o działaniu pośrednim między dwiema pierwszymi grupami.

W praktyce klinicznej antagonisty wapnia są skuteczne w monoterapii nadciśnienia tętniczego, a także jako leki drugiego rzutu w terapii skojarzonej. U pacjentów z chorobą wieńcową zmniejszają częstość napadów dławicy piersiowej. Szczególną wartość mają u pacjentów z nadciśnieniem współistniejącym z cukrzycą, dyslipidemią lub astmą oskrzelową, gdyż nie wpływają niekorzystnie na metabolizm lipidów i węglowodanów.

Do najczęstszych działań niepożądanych antagonistów wapnia należą: obrzęki obwodowe (szczególnie kończyn dolnych), bóle głowy, zaczerwienienie twarzy oraz zawroty głowy. Leki z grupy niedihydropirydynowych (werapamil, diltiazem) mogą powodować bradykardię i zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, dlatego należy zachować ostrożność przy ich stosowaniu u pacjentów z niewydolnością serca.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Efigalo 0,5 mg

Fingolimod, substancja czynna leku Efigalo 0,5 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Ze względu na immunosupresyjny mechanizm działania, jednoczesne stosowanie z lekami immunosupresyjnymi, przeciwnowotworowymi i immunomodulującymi jest przeciwwskazane z powodu ryzyka addycyjnego hamowania układu odpornościowego i zwiększonego ryzyka zakażeń. Szczepionki żywe atenuowane są przeciwwskazane podczas terapii oraz do 2 miesięcy po jej zakończeniu, ze względu na ryzyko rozwoju choroby poszczepiennej. Fingolimod może powodować bradykardię, szczególnie na początku leczenia, dlatego nie należy rozpoczynać terapii u pacjentów stosujących beta-adrenolityki, leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, antagoniści kanału wapniowego (werapamil, diltiazem), iwabradynę, digoksynę, antagoniści cholinesterazy oraz pilokarpinę. W takich przypadkach wskazana jest konsultacja kardiologiczna oraz wydłużone monitorowanie pacjenta. W badaniach klinicznych odnotowano, że jednoczesne stosowanie atenololu z fingolimodem powodowało dodatkowe zmniejszenie częstości akcji serca o 15% na początku terapii.
antagonista cholinesterazy, antagonista kanału wapniowego, antagonisty wapnia, antybiotyk makrolidowy, atenolol, beta-adrenolityk, bradykardia, cyklosporyna, CYP3A4, CYP4F2, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec, efawirenz, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, fosforan fingolimodu, hepatotoksyczność, inhibitor proteazy, iwabradyna, karbamazepina, kortykosteroid, lek immunomodulujący, lek immunosupresyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwnowotworowy, lewonorgestrel, makrolid, miastenia, pilokarpina, progestagen, ryfampicyna, stwardnienie rozsiane, szczepionka żywa atenuowana
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fingolimod Aristo

Fingolimod Aristo, stosowany w terapii stwardnienia rozsianego, wymaga ścisłego monitorowania kardiologicznego ze względu na ryzyko bradyarytmii, w tym przemijającego zwolnienia akcji serca i bloków przedsionkowo-komorowych, szczególnie po podaniu pierwszej dawki oraz przy zwiększaniu dawki z 0,25 mg do 0,5 mg. Zaleca się wykonanie EKG i pomiaru ciśnienia krwi przed i po 6 godzinach od podania leku, z ciągłym monitorowaniem EKG w czasie rzeczywistym. Monitorowanie należy wydłużyć, jeśli częstość akcji serca spadnie poniżej 45 uderzeń/min u dorosłych lub pojawią się nowe bloki AV II stopnia lub QTc ≥500 ms. Fingolimod jest przeciwwskazany u pacjentów z blokiem zatokowo-przedsionkowym, istotnym wydłużeniem QT (QTc >470 ms u dorosłych kobiet, >460 ms u dzieci i młodzieży płci żeńskiej, >450 ms u dorosłych mężczyzn i dzieci płci męskiej), niekontrolowanym nadciśnieniem, ciężkim bezdechem sennym oraz u osób z objawową bradykardią lub nawracającymi omdleniami. Ponadto, nie należy rozpoczynać terapii u pacjentów przyjmujących leki obniżające częstość akcji serca, takie jak beta-adrenolityki czy inhibitory kanału wapniowego (werapamil, diltiazem), bez konsultacji kardiologicznej.
aminotransferazy wątrobowe, antagonisty wapnia, beta-adrenolityki, bezdech senny, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradyarytmia, bradykardia, chłoniak, chłoniak nieziarniczy, chłoniak skórny T-komórkowy, chłoniak z komórek B, chłoniak z komórek T, ciśnienie krwi, czerniak złośliwy, EKG, enzymy wątrobowe, immunosupresja, inhibitory kanału wapniowego, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, leki antyarytmiczne, mięsak Kaposiego, morfologia krwi, nadciśnienie niekontrolowane, napad drgawkowy, natężona objętość wydechowa, nowotwór złośliwy, obrzęk plamki, podwyższone enzymy wątrobowe, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, rak z komórek Merkla, rezonans magnetyczny, stwardnienie rozsiane, uszkodzenie wątroby, wirus Epstein-Barr, wirus JC, wirus VZV, wydłużenie QT, zakażenia oportunistyczne, zakażenie HSV, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie opon mózgowych, zdolność dyfuzyjna płuc, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, ziarniniak grzybiasty

antagonisty wapnia

Powiązane wpisy

Interakcje leku – Efigalo 0,5 mg

Specjalne ostrzeżenia – Fingolimod Aristo