epizod niedokrwienny mózgu

Epizod niedokrwienny mózgu, znany również jako przemijający atak niedokrwienny (TIA, transient ischemic attack), to nagłe zaburzenie neurologiczne wynikające z tymczasowego ograniczenia dopływu krwi do określonego obszaru mózgu. W przeciwieństwie do udaru mózgu, w przypadku TIA objawy ustępują całkowicie w ciągu 24 godzin, zazwyczaj w czasie krótszym niż godzina, bez pozostawienia trwałych uszkodzeń tkanki nerwowej.

Objawy epizodu niedokrwiennego mózgu mogą obejmować przejściowe zaburzenia mowy, osłabienie jednej strony ciała, zaburzenia widzenia, zawroty głowy czy problemy z równowagą. Mechanizm powstawania TIA jest podobny do udaru niedokrwiennego i obejmuje najczęściej zatory pochodzące z serca lub dużych naczyń, mikroembolizację z blaszek miażdżycowych lub skurcz naczyń mózgowych.

Epizod niedokrwienny mózgu stanowi istotny czynnik ryzyka wystąpienia pełnoobjawowego udaru mózgu – ryzyko to jest szczególnie wysokie w pierwszych 48 godzinach i pierwszym miesiącu po TIA. Dlatego każdy epizod niedokrwienny powinien być traktowany jako stan naglący wymagający pilnej diagnostyki obejmującej badania obrazowe mózgu (CT lub MRI), naczyń domózgowych (USG Doppler, angio-CT lub angio-MR) oraz diagnostykę kardiologiczną.

Leczenie i profilaktyka wtórna epizodów niedokrwiennych obejmuje terapię przeciwpłytkową (kwas acetylosalicylowy, klopidogrel), leczenie przeciwzakrzepowe w przypadku zatorowości sercopochodnej, kontrolę czynników ryzyka sercowo-naczyniowego (nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, hiperlipidemia), a w wybranych przypadkach leczenie zabiegowe (endarterektomia tętnicy szyjnej, angioplastyka z implantacją stentu).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl