niedobór mineralokortykosteroidów
Niedobór mineralokortykosteroidów to stan kliniczny charakteryzujący się niedostateczną ilością hormonów steroidowych produkowanych przez korę nadnerczy, głównie aldosteronu. Aldosteron jest kluczowym mineralokortykosteroidem odpowiedzialnym za regulację gospodarki wodno-elektrolitowej organizmu poprzez zwiększenie wchłaniania zwrotnego sodu i wydalania potasu w nerkach.
Główną przyczyną niedoboru mineralokortykosteroidów jest niedoczynność kory nadnerczy (choroba Addisona) lub zaburzenia w biosyntezie tych hormonów, takie jak wrodzony przerost nadnerczy. Stan ten może również być wywołany przez stosowanie leków blokujących receptory mineralokortykosteroidowe lub hamujących syntezę aldosteronu.
Objawy niedoboru mineralokortykosteroidów obejmują hiponatremię, hiperkaliemię, kwasicę metaboliczną, hipotensję (zwłaszcza ortostatyczną), osłabienie mięśniowe oraz zaburzenia rytmu serca. W ciężkich przypadkach może rozwinąć się przełom nadnerczowy – stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji medycznej.
Diagnostyka obejmuje ocenę stężenia elektrolitów w surowicy, poziom aldosteronu, aktywność reninową osocza oraz testy stymulacyjne. Leczenie polega na substytucji hormonalnej z zastosowaniem fludrokortyzonu (syntetycznego mineralokortykosteroidu) oraz wyrównaniu zaburzeń elektrolitowych. W przypadku przełomu nadnerczowego konieczne jest dożylne podanie glikokortykosteroidów, płynów i elektrolitów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cortineff 100 mcg
Lek Cortineff zawiera fludrokortyzonu octan w dawce 100 μg i wykazuje działanie mineralokortykosteroidowe, stosowany jest głównie w terapii zastępczej pierwotnej i wtórnej niewydolności kory nadnerczy, w tym choroby Addisona, oraz w leczeniu zespołu nadnerczowo-płciowego z utratą soli (salt-wasting congenital adrenal hyperplasia). Fludrokortyzon kompensuje niedobór aldosteronu, poprawiając gospodarkę wodno-elektrolitową poprzez zwiększenie reabsorpcji sodu i wydalania potasu w nerkach. Terapia Cortineff powinna być prowadzona w połączeniu z glikokortykosteroidami, a dawkowanie dostosowywane indywidualnie na podstawie stanu klinicznego i parametrów laboratoryjnych, takich jak stężenia sodu i potasu, ciśnienie tętnicze oraz objawy kliniczne (hipotensja ortostatyczna, hiponatremia, hiperkaliemia, zmęczenie).
ACTH, aktywność reninowa osocza, choroba Addisona, fludrokortyzonu octan, glikokortykosteroid, hiperandrogenizm, hiperkaliemia, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, hormony przysadki mózgowej, hydrokortyzon, mineralokortykosteroid, niedobór aldosteronu, niedobór kortyzolu, niedobór laktazy, niedobór mineralokortykosteroidów, nietolerancja galaktozy, pierwotna niewydolność kory nadnerczy, reabsorpcja sodu, wtórna niewydolność kory nadnerczy, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy