inaktywacja benzylopenicyliny

Inaktywacja benzylopenicyliny to proces, w którym ta podstawowa antybiotykowa substancja czynna traci swoje właściwości przeciwbakteryjne. Benzylopenicylina (penicylina G) jest jednym z najstarszych znanych antybiotyków beta-laktamowych, który działa poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, prowadząc do ich lizy i śmierci.

Do głównych mechanizmów inaktywacji benzylopenicyliny należy hydroliza pierścienia beta-laktamowego przez enzymy bakteryjne zwane beta-laktamazami. Ten mechanizm stanowi najczęstszą przyczynę nabytej oporności bakterii na penicyliny. Dodatkowo, inaktywacja może zachodzić w środowisku kwaśnym (np. w żołądku), pod wpływem wysokiej temperatury, w obecności metali ciężkich oraz wskutek działania alkoholi i innych rozpuszczalników.

Klinicznie zjawisko inaktywacji benzylopenicyliny ma istotne znaczenie zarówno w kontekście farmakoterapii (np. utrata aktywności leku podczas przechowywania lub podawania), jak i narastającej oporności drobnoustrojów. Z tego powodu opracowano penicyliny półsyntetyczne odporne na działanie beta-laktamaz oraz inhibitory tych enzymów (np. kwas klawulanowy), które można stosować w terapii skojarzonej z benzylopenicyliną.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl