rezerwa czynnościowa nerek

Rezerwa czynnościowa nerek (RCN) to zdolność nerek do zwiększania filtracji kłębuszkowej w odpowiedzi na różne bodźce fizjologiczne i patologiczne. Jest to mechanizm adaptacyjny, który pozwala na utrzymanie homeostazy organizmu w warunkach zwiększonego obciążenia.

Klinicznie rezerwa czynnościowa nerek oceniana jest jako procentowy wzrost przesączania kłębuszkowego (GFR) po zastosowaniu określonego bodźca, najczęściej doustnego obciążenia białkiem lub dożylnego podania aminokwasów. U zdrowych osób wzrost GFR wynosi zwykle 20-30% wartości wyjściowej.

Zmniejszenie rezerwy czynnościowej nerek obserwuje się we wczesnych stadiach przewlekłej choroby nerek, jeszcze przed spadkiem podstawowego GFR. Może być ono wykrywalne nawet wtedy, gdy standardowe badania czynności nerek pozostają w normie. Ocena RCN ma zatem znaczenie diagnostyczne i prognostyczne, szczególnie w monitorowaniu pacjentów z czynnikami ryzyka rozwoju nefropatii.

Mechanizmy leżące u podstaw rezerwy czynnościowej nerek obejmują zmiany w hemodynamice wewnątrznerkowej, głównie rozszerzenie tętniczki doprowadzającej kłębuszka pod wpływem czynników humoralnych, w tym hormonu wzrostu, glukagonu i cytokin. Zmniejszenie rezerwy czynnościowej może odzwierciedlać subkliniczne uszkodzenie nerek i jest istotnym markerem w ocenie ryzyka progresji chorób nerek.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lenalidomide Gedeon Richter 25 mg

Leczenie lenalidomidem wymaga ścisłego nadzoru lekarza onkologa, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania parametrów hematologicznych, takich jak liczba bezwzględna neutrofili (ANC) i liczba płytek krwi. Rozpoczęcie terapii jest przeciwwskazane przy ANC < 1,0 × 10⁹/l oraz liczbie płytek < 50 × 10⁹/l (w zależności od wskazania wartości te mogą się różnić, np. ANC < 0,5 × 10⁹/l i płytki < 25 × 10⁹/l w niektórych schematach). Dawkowanie lenalidomidu jest zróżnicowane w zależności od choroby i schematu leczenia, np. 25 mg/dobę w dniach 1-21 w 28-dniowych cyklach w skojarzeniu z deksametazonem lub 10 mg/dobę w dniach 1-21 w leczeniu zespołów mielodysplastycznych. Modyfikacje dawki są konieczne przy wystąpieniu neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, a w przypadku neutropenii zaleca się rozważenie stosowania G-CSF. Pominięcie dawki jest możliwe, jeśli upłynęło mniej niż 12 godzin od planowanego czasu podania; w przeciwnym razie dawkę pomija się i kontynuuje leczenie zgodnie z harmonogramem.
autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, czynnik wzrostu granulocytów, deksametazon, dysfagia, działanie toksyczne, komórka plazmatyczna, krańcowe stadium niewydolności nerek, leczenie podtrzymujące, leczenie skojarzone, lenalidomid, liczba bezwzględna neutrofili, melfalan, naciek szpiku kostnego, neutropenia, progresja choroby, rezerwa czynnościowa nerek, szpiczak mnogi, terapia przeciwnowotworowa, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół mielodysplastyczny
Leksykon substancji czynnych
Cytrynian potasu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Cytrynian potasu jest stosowany głównie w leczeniu kamicy nerkowej oraz alkalizacji moczu, a dostępne dane przedkliniczne wskazują na jego względne bezpieczeństwo w dawkach terapeutycznych, np. około 20 mmol/24h. W badaniach mutagenności nie wykazano potencjału mutagennego, a krótkoterminowe stosowanie nie wpływa istotnie na kluczowe parametry metaboliczne i hormonalne, takie jak poziom glukozy na czczo, lipidogram, aktywność reninową osocza czy poziomy aldosteronu, noradrenaliny i insuliny. Wczesne zmiany metaboliczne, takie jak niewielka skompensowana alkaloza metaboliczna oraz zmiany w wydalaniu wapnia, szczawianów i fosforanów, miały charakter przejściowy, a po 12 miesiącach pH moczu wracało do wartości wyjściowych, przy utrzymaniu korzystnego zwiększonego wydalania cytrynianów.
alkalizacja moczu, alkaloza metaboliczna, badanie kancerogenezy, badanie mutagenności, cytrynian potasu jednowodny, cytrynian sodu dwuwodny, działanie rakotwórcze, inhibitor tworzenia kamieni nerkowych, kamica nerkowa, kwas cytrynowy jednowodny, pH moczu, potencjał mutagenny, rezerwa czynnościowa nerek, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój prenatalny i postnatalny, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, wydalanie cytrynianów, wydalanie hydroksyapatytów, wydalanie szczawianów, wydalanie wapnia

rezerwa czynnościowa nerek

Powiązane wpisy

Dawkowanie i sposób podawania – Lenalidomide Gedeon Richter 25 mg

Cytrynian potasu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie