objaw kliniczny niewydolności serca

Objawy kliniczne niewydolności serca stanowią szerokie spektrum manifestacji tego zespołu chorobowego, wynikających z upośledzenia funkcji skurczowej i/lub rozkurczowej mięśnia sercowego. Klasycznie dzieli się je na objawy lewokomorowej niewydolności serca (duszność wysiłkowa, orthopnoe, napadowa duszność nocna, kaszel) oraz prawokomorowej (obrzęki obwodowe, powiększenie wątroby, wodobrzusze, poszerzenie żył szyjnych).

Do najczęstszych objawów niewydolności serca należą: duszność (początkowo wysiłkowa, potem spoczynkowa), zmniejszona tolerancja wysiłku, męczliwość, obrzęki kończyn dolnych oraz tachykardia. W zaawansowanych stadiach choroby obserwuje się także sinicę obwodową, bladość, poty, wyniszczenie (tzw. kacheksja sercowa) oraz zaburzenia poznawcze wynikające z hipoperfuzji mózgowej.

Diagnostyka opiera się na klasyfikacji według NYHA (New York Heart Association), która wyróżnia cztery klasy czynnościowe zależne od nasilenia objawów klinicznych i stopnia ograniczenia aktywności fizycznej. Dodatkowo stosuje się klasyfikację Killipa w ocenie ostrej niewydolności serca w przebiegu zawału mięśnia sercowego oraz skalę Stevensona w celu ukierunkowania terapii.

Objawy kliniczne niewydolności serca muszą być potwierdzone badaniami dodatkowymi, zwłaszcza poprzez stwierdzenie podwyższonego stężenia peptydów natriuretycznych (BNP, NT-proBNP) oraz cech nieprawidłowej struktury lub funkcji serca w badaniach obrazowych (głównie echokardiografii). Właściwe rozpoznanie i interpretacja objawów klinicznych ma kluczowe znaczenie dla wczesnego wdrożenia odpowiedniego leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl