przerwanie terapii

Przerwanie terapii (ang. treatment discontinuation) to świadoma decyzja o zaprzestaniu stosowania leczenia farmakologicznego lub innej formy terapii przed osiągnięciem zamierzonych celów terapeutycznych. W praktyce klinicznej zjawisko to stanowi istotny problem wpływający na skuteczność prowadzonego leczenia oraz rokowanie pacjenta.

Przyczyny przerwania terapii mogą być wielorakie i obejmują: wystąpienie działań niepożądanych, brak satysfakcjonującej skuteczności leczenia, czynniki ekonomiczne, złożoność schematów leczenia, a także aspekty psychologiczne związane z postrzeganiem choroby przez pacjenta. Szczególnie w przypadku chorób przewlekłych, takich jak nadciśnienie tętnicze, cukrzyca czy zaburzenia psychiczne, gdzie leczenie wymaga regularnego, długoterminowego stosowania leków, problem nieprzestrzegania zaleceń terapeutycznych i przedwczesnego przerywania terapii jest powszechny.

Konsekwencje przerwania terapii mogą być poważne, prowadząc do pogorszenia stanu klinicznego pacjenta, zwiększonego ryzyka nawrotu choroby, hospitalizacji, a nawet zgonu. W onkologii przerwanie leczenia może skutkować rozwojem oporności na chemioterapię, w psychiatrii – zaostrzeniem objawów psychotycznych, a w leczeniu chorób zakaźnych – rozwojem szczepów opornych na antybiotyki.

Zapobieganie nieplanowanemu przerwaniu terapii wymaga wielokierunkowego podejścia, obejmującego edukację pacjenta, uproszczenie schematów leczenia, monitorowanie przestrzegania zaleceń oraz identyfikację i zarządzanie działaniami niepożądanymi. Kluczowe znaczenie ma również budowanie relacji terapeutycznej opartej na zaufaniu i wspólnym podejmowaniu decyzji dotyczących leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl