zakażenie herpetyczne
Zakażenie herpetyczne jest wywoływane przez wirusy z rodziny Herpesviridae, przede wszystkim przez wirusa opryszczki pospolitej typu 1 (HSV-1) i typu 2 (HSV-2) oraz wirusa ospy wietrznej i półpaśca (VZV). Charakteryzuje się ono zdolnością wirusa do pozostawania w stanie latencji w zwojach nerwowych, co umożliwia jego reaktywację w przyszłości.
Klinicznie zakażenie herpetyczne może manifestować się w różnych postaciach – od zmian skórno-śluzówkowych (np. opryszczka wargowa, opryszczka narządów płciowych), poprzez zakażenia narządu wzroku (zapalenie rogówki, zapalenie błony naczyniowej), aż po ciężkie postacie neurologiczne (zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych). Szczególnie niebezpieczne są zakażenia u pacjentów immunoniekompetentnych oraz zakażenia wrodzone u noworodków.
Diagnostyka zakażeń herpetycznych opiera się na badaniach molekularnych (PCR), serologicznych (oznaczanie przeciwciał), hodowli wirusowej oraz badaniach immunohistochemicznych. Leczenie obejmuje stosowanie leków przeciwwirusowych, przede wszystkim acyklowiru i jego pochodnych (walacyklowir, famcyklowir), które hamują replikację wirusa poprzez blokowanie wirusowej polimerazy DNA.
Profilaktyka zakażeń herpetycznych polega na unikaniu bezpośredniego kontaktu ze zmianami skórnymi u osób zakażonych, stosowaniu prezerwatyw podczas kontaktów seksualnych oraz właściwej higienie. W przypadku osób z nawracającymi zakażeniami HSV można rozważyć profilaktyczne stosowanie leków przeciwwirusowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Tromantadyna – Właściwości farmakodynamiczne
Tromantadyna, syntetyczna pochodna amantadyny, jest chemioterapeutykiem o działaniu przeciwwirusowym, stosowanym miejscowo w postaci chlorowodorku w preparacie Viru-Merz (10 mg/g żelu). Substancja wykazuje wirusostatyczne działanie głównie wobec wirusów DNA, ze szczególną skutecznością przeciwko wirusowi opryszczki zwykłej (Herpes simplex typ 1 i 2). Mechanizm działania tromantadyny obejmuje hamowanie wnikania wirusa do komórki gospodarza poprzez osłabienie przylegania wirusa i blokadę penetracji przez błonę komórkową, a także hamowanie syntezy glikoprotein wirusowych, co ogranicza fuzję komórek i rozprzestrzenianie się infekcji.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Hascovir 200 mg
Lek Hascovir (acyklowir) w dawkach 200 mg i 400 mg wymaga indywidualizacji dawkowania w zależności od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz stanu klinicznego. W leczeniu opryszczki pospolitej u dorosłych zaleca się 200 mg 5 razy na dobę co 4 godziny (z przerwą nocną) przez 5 dni, z możliwością wydłużenia terapii w ciężkich przypadkach. Profilaktyka nawrotów u osób z prawidłową odpornością obejmuje 200 mg 4 razy na dobę lub 400 mg 2 razy na dobę, z okresowym przerywaniem co 6-12 miesięcy. U pacjentów immunokomprymowanych dawka wynosi 200 mg 4 razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 400 mg. W leczeniu ospy wietrznej i półpaśca stosuje się 500 mg 5 razy na dobę przez 7 dni. Dawkowanie u dzieci jest dostosowane do wieku i masy ciała, np. 20 mg/kg mc. (maksymalnie 800 mg) 4 razy na dobę przez 5 dni. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczne są modyfikacje dawkowania, np. redukcja do 200 mg 2 razy na dobę przy klirensie kreatyniny <10 ml/min, a u osób starszych zaleca się rozpoczęcie terapii od mniejszych dawek z uwzględnieniem odpowiedniego nawodnienia.
acyklowir, ciężka niewydolność nerek, dysfunkcja nerek, immunosupresja, klirens kreatyniny, nawrót opryszczki, okres prodromalny, opryszczka pospolita, pacjent immunokompromitowany, pacjent z obniżoną odpornością, umiarkowana niewydolność nerek, wirus opryszczki pospolitej, wirus ospy wietrznej, wirus ospy wietrznej i półpaśca, zaburzenie czynności nerek, zakażenie herpetyczne, zakażenie opryszczkowe, zakażenie skóry i błon śluzowych, zakażenie wirusowe