szlak naczyniówkowo-twardówkowy

Szlak naczyniówkowo-twardówkowy (łac. via uveoscleralis) stanowi jedną z dróg odpływu cieczy wodnistej z oka. W przeciwieństwie do głównego szlaku odpływu – beleczkowo-twardówkowego – jest to droga dodatkowa, która odpowiada za około 10-20% całkowitego odpływu cieczy wodnistej u ludzi.

W tym szlaku ciecz wodnista przepływa z komory przedniej oka przez ciało rzęskowe do przestrzeni nadnaczyniówkowej, a następnie przez twardówkę do naczyń krwionośnych. Mechanizm ten ma istotne znaczenie w regulacji ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Szlak naczyniówkowo-twardówkowy stał się ważnym celem terapeutycznym w farmakologicznym leczeniu jaskry. Analogi prostaglandyn, takie jak latanoprost czy bimatoprost, zwiększają odpływ cieczy wodnistej tą drogą, co prowadzi do obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego. Leki te modyfikują strukturę macierzy zewnątrzkomórkowej w obrębie ciała rzęskowego, ułatwiając przepływ cieczy.

Dysfunkcje szlaku naczyniówkowo-twardówkowego mogą przyczyniać się do rozwoju niektórych postaci jaskry. Badania nad tym szlakiem pozwalają na opracowywanie nowych strategii terapeutycznych, które mogą być skuteczne u pacjentów nieodpowiadających na konwencjonalne metody leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl