rumieniowate zapalenie żołądka

Rumieniowate zapalenie żołądka (erythematous gastritis) to forma zapalenia błony śluzowej żołądka charakteryzująca się obecnością rozlanego lub ogniskowego zaczerwienienia śluzówki żołądka widocznego podczas badania endoskopowego. Stan ten jest rezultatem zwiększonego przepływu krwi przez naczynia podśluzówkowe oraz reakcji zapalnej śluzówki żołądka.

Etiologia rumieniowatego zapalenia żołądka jest wieloczynnikowa i obejmuje zakażenie Helicobacter pylori, przewlekłe stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), nadużywanie alkoholu, refluks żółciowy, stres, radioterapię oraz niektóre choroby autoimmunologiczne. W obrazie histopatologicznym obserwuje się naciek komórek zapalnych, głównie neutrofilów, oraz różnego stopnia uszkodzenie komórek nabłonkowych.

Objawy kliniczne mogą obejmować bóle w nadbrzuszu, uczucie pełności, nudności, wymioty, brak apetytu, a w niektórych przypadkach krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego. Diagnostyka opiera się na badaniu endoskopowym górnego odcinka przewodu pokarmowego z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego oraz testów na obecność H. pylori.

Leczenie rumieniowatego zapalenia żołądka jest ukierunkowane na eliminację czynnika przyczynowego oraz łagodzenie objawów. Obejmuje ono eradykację H. pylori (jeśli jest obecny), odstawienie leków uszkadzających śluzówkę, stosowanie inhibitorów pompy protonowej, leków zobojętniających kwas żołądkowy oraz preparatów osłaniających błonę śluzową. W większości przypadków rokowanie jest dobre, zwłaszcza gdy możliwe jest usunięcie czynnika wywołującego stan zapalny.