zaburzenia wchłaniania glukozy

Zaburzenia wchłaniania glukozy obejmują różnorodne stany patologiczne, w których transport glukozy z przewodu pokarmowego do krwioobiegu jest upośledzony. Najczęstszą przyczyną jest defekt lub niedobór transporterów SGLT1 w enterocytach jelita cienkiego, co prowadzi do nieprawidłowej absorpcji tego monosacharydu.

Wśród istotnych przyczyn klinicznych wymienia się zespoły złego wchłaniania, w tym celiakię, chorobę Whipple’a, enteropatię cukrzycową, oraz rzadsze jednostki jak wrodzony niedobór transporterów glukozy. Manifestacja kliniczna obejmuje wzdęcia, biegunkę, utratę masy ciała oraz niski poziom glukozy we krwi po posiłkach zawierających węglowodany.

Diagnostyka opiera się na testach obciążenia glukozą, analizie zawartości niewchłoniętych węglowodanów w stolcu oraz badaniach obrazowych i endoskopowych jelita cienkiego. W testach laboratoryjnych obserwuje się niski poziom glukozy we krwi po posiłkach bogatych w węglowodany, przy jednoczesnej obecności niestrawionej glukozy w świetle jelita.

Leczenie zaburzeń wchłaniania glukozy zależy od ich etiologii. W przypadku wtórnych zaburzeń konieczne jest leczenie choroby podstawowej. W pierwotnych defektach genetycznych stosuje się modyfikację diety z ograniczeniem glukozy i zwiększonym udziałem fruktozy. Suplementacja enzymatyczna może być pomocna w wybranych przypadkach.

Powiązane wpisy

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl