miażdżycowe zwężenie tętnic

Miażdżycowe zwężenie tętnic (stenoza miażdżycowa) to proces patologiczny polegający na stopniowym zmniejszaniu się światła naczynia tętniczego wskutek odkładania się blaszek miażdżycowych. Blaszki te składają się głównie z cholesterolu, tłuszczów, wapnia i innych substancji, które gromadzą się w wewnętrznej warstwie ściany tętnicy (błonie wewnętrznej).

Proces miażdżycowy rozpoczyna się od uszkodzenia śródbłonka naczyniowego, co prowadzi do zapalenia, akumulacji lipidów i formowania się blaszki miażdżycowej. Z czasem blaszka ulega powiększeniu, zwapnieniu i może doprowadzić do istotnego hemodynamicznie zwężenia światła naczynia (zazwyczaj uznawane za klinicznie istotne przy zwężeniu >50-70% światła naczynia).

Konsekwencje miażdżycowego zwężenia tętnic zależą od lokalizacji zmian. W tętnicach wieńcowych prowadzi do choroby niedokrwiennej serca i dławicy piersiowej, w tętnicach szyjnych zwiększa ryzyko udaru niedokrwiennego mózgu, a w tętnicach kończyn dolnych powoduje chromanie przestankowe. Krytyczne zwężenie (>90%) znacząco ogranicza przepływ krwi i może prowadzić do niedokrwienia tkanek i narządów.

Diagnostyka obejmuje badania obrazowe: USG dopplerowskie, angiografię CT lub MR, klasyczną angiografię oraz ocenę czynników ryzyka sercowo-naczyniowego. Leczenie uwzględnia modyfikację stylu życia, farmakoterapię (statyny, leki przeciwpłytkowe) oraz w zaawansowanych przypadkach interwencje wewnątrznaczyniowe (angioplastyka z implantacją stentu) lub zabiegi chirurgiczne (endarterektomia, pomostowanie).

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl