postępowanie w anafilaksji
Anafilaksja to potencjalnie zagrażająca życiu, ciężka, uogólniona lub ogólnoustrojowa reakcja nadwrażliwości o gwałtownym przebiegu. Kluczowym elementem postępowania w anafilaksji jest natychmiastowe rozpoznanie i szybkie wdrożenie leczenia.
Pierwszym krokiem w postępowaniu jest podanie adrenaliny domięśniowo w przednio-boczną część uda. Adrenalina jest lekiem z wyboru i nie ma przeciwwskazań do jej zastosowania w przypadku anafilaksji. Dawkowanie adrenaliny dla dorosłych wynosi 0,3-0,5 mg, a dla dzieci 0,01 mg/kg masy ciała (maksymalnie 0,5 mg).
Równolegle należy ułożyć pacjenta w pozycji leżącej z uniesionymi kończynami dolnymi, zapewnić drożność dróg oddechowych oraz podać tlen. W przypadku hipotensji konieczne jest podanie płynów dożylnie (krystaloidy). Leki przeciwhistaminowe i glikokortykosteroidy mają znaczenie drugorzędne i mogą być stosowane jako leki drugiej linii.
Pacjent po epizodzie anafilaksji powinien być monitorowany przez co najmniej 24 godziny ze względu na ryzyko reakcji dwufazowej. Po ustabilizowaniu stanu należy przeprowadzić diagnostykę w kierunku identyfikacji czynnika wywołującego oraz rozważyć wyposażenie pacjenta w adrenalinę w ampułkostrzykawce do samodzielnego podania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Gamma anty-D 150
Preparat GAMMA anty-D 150, zawierający 150 µg/ml (750 j.m./ml) immunoglobuliny ludzkiej anty-D, wymaga szczególnej ostrożności podczas podawania. Nie może być podawany dożylnie ani noworodkom oraz pacjentkom z czynnikiem Rh dodatnim (D+). Zawiera do 50 µg/ml IgA, co stanowi istotne ryzyko dla pacjentów z niedoborem IgA, u których może dojść do reakcji anafilaktycznej. Po podaniu preparatu pacjent powinien być monitorowany przez minimum 20 minut ze względu na możliwość wystąpienia reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, które mogą pojawić się nawet u osób wcześniej dobrze tolerujących lek.
adrenalina, białko ludzkie, czynnik Rh dodatni, droga podania, immunoglobulina A, immunoglobulina anty-D, interwencja medyczna, niedobór IgA, obserwacja medyczna, podanie dożylne, pokrzywka uogólniona, postępowanie w anafilaksji, protokół leczenia, przeciwciała anty-IgA, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, spadek ciśnienia krwi, świszczący oddech, ucisk w klatce piersiowej, wstrząs - Leksykon substancji czynnych
Tuberkulina – Działania niepożądane
Preparat Tuberculin PPD RT 23 AJV (2 T.U./0,1 ml) wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na licznych doświadczeniach klinicznych, gdzie działania niepożądane są przeważnie łagodne i przejściowe. Najczęściej obserwowane są reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia, takie jak ból, swędzenie, podrażnienie, a u osób o wysokiej wrażliwości mogą pojawić się pęcherze lub martwica skóry (częstość 1/10 000 do 1/1000), które zwykle ustępują samoistnie. Objawy ogólnoustrojowe obejmują niewielką gorączkę (często ≥1/100 do <1/10) oraz powiększenie węzłów chłonnych (częstość 1/1000 do 1/100), które zazwyczaj nie wymagają interwencji. Bardzo rzadkie (<1/10 000) są reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, stanowiąca bezpośrednie zagrożenie życia i wymagająca natychmiastowej pomocy medycznej z podaniem adrenaliny.
adrenalina, ból głowy, choroba nowotworowa, ciężka reakcja alergiczna, interwencja dermatologiczna, lek przeciwgorączkowy, martwica skóry, martwica tkanki, objaw ogólnoustrojowy, owrzodzenie skóry, pęcherz skórny, pokrzywka, postępowanie w anafilaksji, powiększenie węzłów chłonnych, próba tuberkulinowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, stan zapalny, tuberkulina, tuberkulina PPD RT 23, zaburzenie skóry, zaburzenie układu chłonnego, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zakażenie wtórne, zmiana martwicza