obszar pod krzywą stężenia
Obszar pod krzywą stężenia (AUC – Area Under the Curve) to parametr farmakokinetyczny, który reprezentuje całkowitą ekspozycję organizmu na lek po jego podaniu. Jest to ilościowa miara wielkości wchłaniania substancji aktywnej obliczana jako całka krzywej zależności stężenia leku we krwi od czasu.
AUC jest kluczowym parametrem w badaniach biorównoważności leków, gdzie porównuje się formulacje generyczne z referencyjnymi. Wartość AUC pozwala ocenić, czy dwa preparaty dostarczają do organizmu taką samą ilość substancji czynnej. Parametr ten jest również istotny przy ustalaniu schematów dawkowania, ocenie interakcji lekowych oraz dostosowywaniu dawek u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek czy wątroby.
W praktyce klinicznej AUC wykorzystuje się do monitorowania terapii lekami o wąskim indeksie terapeutycznym, takimi jak immunosupresanty czy leki przeciwnowotworowe. Obliczanie AUC może odbywać się metodą trapezów (najpopularniejsza metoda numeryczna) lub przy użyciu modelowania farmakokinetycznego. Jednostką AUC jest najczęściej mg·h/L lub μg·h/mL.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Akis 75 mg/ml
AKIS, zawierający diklofenak sodowy w stężeniach 25, 50 i 75 mg/ml, jest dostępny w formie roztworu do iniekcji. Po podaniu domięśniowym dawki 75 mg/ml, diklofenak osiąga średnie Cmax 2,603 ± 0,959 µg/ml po 34 minutach, z AUCo-t wynoszącym 250,07 ± 46,89 µg/ml·min, co jest porównywalne z produktem referencyjnym Voltarol. Podanie podskórne tej samej dawki wykazuje podobną farmakokinetykę (Cmax 2,138 ± 0,646 µg/ml po 40 minutach, AUCo-t 261,94 ± 53,29 µg/ml·min), a podanie dożylne w bolusie powoduje szybkie osiągnięcie Cmax 16,505 ± 2,829 µg/ml w ciągu 3 minut, z AUCo-t 5193,46 ± 1285 ng/ml·h, przewyższając szybkością wchłaniania 30-minutową infuzję Voltarolu. Wchłanianie diklofenaku jest ponad dwukrotnie większe po podaniu parenteralnym w porównaniu do podania doustnego lub doodbytniczego, co wynika z ominięcia efektu pierwszego przejścia. Diklofenak wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (99,7%), przenika do płynu maziowego, gdzie stężenie utrzymuje się powyżej stężenia w osoczu przez maksymalnie 12 godzin, co jest istotne w terapii chorób zapalnych stawów.
biorównoważność, choroba wątroby, diklofenak sodowy, efekt pierwszego przejścia, ekspozycja ogólnoustrojowa, glukuronidacja, hydroksylacja i metoksylacja, klirens kreatyniny, klirens układowy, koniugaty glukuronidowe, marskość wątroby, niewydolność nerek, obszar pod krzywą stężenia, okres półtrwania, płyn maziowy, pochodne fenolowe, podanie domięśniowe, podanie dożylne w bolusie, podanie podskórne, przewlekłe zapalenie wątroby, roztwór do wstrzykiwań, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, wydalanie nerkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kamiren 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa doksazosyny obejmowały ocenę potencjału karcynogennego, mutagennego oraz wpływu na płodność. Długoterminowe badania na szczurach i myszach, z dawkami odpowiednio do 40 mg/kg mc./dobę i 120 mg/kg mc./dobę (odpowiadającymi 8- i 4-krotnej ekspozycji AUC w stosunku do maksymalnej dawki u ludzi 16 mg/dobę), nie wykazały działania rakotwórczego. Ponadto, testy mutagenności nie potwierdziły mutagennego wpływu doksazosyny ani jej metabolitów na poziomie chromosomalnym i subchromosomalnym, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa genetycznego leku.
bezpieczeństwo reprodukcyjne, bezpieczeństwo stosowania leku, doksazosyna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, łagodny rozrost gruczołu krokowego, maksymalna dawka terapeutyczna, maksymalna tolerowana dawka, modele zwierzęce, nadciśnienie tętnicze, obszar pod krzywą stężenia, potencjał karcynogenny, poziom chromosomalny, zmniejszenie płodności, zmniejszona płodność