hamowanie czynności tarczycy

Hamowanie czynności tarczycy to stan, w którym dochodzi do zmniejszenia produkcji hormonów tarczycy – tyroksyny (T4) i trijodotyroniny (T3). Może być ono wywołane celowo w ramach terapii nadczynności tarczycy lub występować jako działanie niepożądane niektórych leków.

W leczeniu nadczynności tarczycy stosuje się tyreostatyki (tiamazol, propylotiouracyl), które blokują enzymy uczestniczące w syntezie hormonów tarczycy. Hamowanie czynności tarczycy może być także efektem terapii jodem radioaktywnym, który niszczy miąższ gruczołu tarczowego, lub podawania dużych dawek jodu nieradioaktywnego (efekt Wolffa-Chaikoffa).

Niecelowane hamowanie czynności tarczycy może wystąpić po stosowaniu niektórych leków, takich jak amiodaron, lit, interferon alfa, inhibitory kinaz tyrozynowych czy leki immunomodulujące. Należy monitorować funkcję tarczycy u pacjentów przyjmujących te preparaty, aby uniknąć rozwoju jatrogennej niedoczynności tarczycy.

Zbyt intensywne hamowanie czynności tarczycy może prowadzić do objawów niedoczynności, takich jak zmęczenie, senność, zwiększenie masy ciała, zaparcia, bradykardia i obniżona temperatura ciała. W terapii nadczynności tarczycy dąży się do osiągnięcia eutyreozy, czyli stanu prawidłowej funkcji gruczołu, a nie do wywołania niedoczynności.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl