ból neuropatyczny pochodzenia obwodowego

Ból neuropatyczny pochodzenia obwodowego to rodzaj bólu przewlekłego wynikający z uszkodzenia lub dysfunkcji obwodowego układu nerwowego. Charakteryzuje się specyficznymi objawami sensorycznymi, takimi jak uczucie pieczenia, mrowienia, drętwienia, przeszywania czy porażenia prądem elektrycznym. Pacjenci często doświadczają allodynii (bólu wywołanego bodźcem normalnie niebolesnym) oraz hiperalgezji (nadmiernej reakcji bólowej na bodziec normalnie bolesny).

Najczęstsze przyczyny bólu neuropatycznego pochodzenia obwodowego obejmują: polineuropatię cukrzycową, neuralgię popółpaścową, neuropatię pourazową, neuropatię związaną z chemioterapią, neuropatię w przebiegu HIV oraz ból fantomowy. Mechanizm powstawania tego typu bólu jest złożony i obejmuje zmiany w ekspresji kanałów jonowych, sensytyzację obwodową i ośrodkową oraz zaburzenia hamowania bólu.

Diagnostyka bólu neuropatycznego opiera się na wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz zastosowaniu kwestionariuszy przesiewowych (np. DN4, painDETECT). Potwierdzenie rozpoznania może wymagać badań elektromiograficznych, biopsji skóry lub badań obrazowych. Leczenie bólu neuropatycznego pochodzenia obwodowego obejmuje farmakoterapię (leki przeciwdepresyjne, przeciwpadaczkowe, miejscowe środki znieczulające), terapie niefarmakologiczne (fizjoterapia, TENS, psychoterapia) oraz w wybranych przypadkach interwencje inwazyjne.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl