środek żółciopędny
Środek żółciopędny to substancja farmakologiczna stymulująca produkcję żółci przez wątrobę oraz zwiększająca jej przepływ do dwunastnicy. Działanie cholagogiczne (żółciopędne) wpływa korzystnie na procesy trawienne, szczególnie w odniesieniu do trawienia tłuszczów.
Wśród środków żółciopędnych wyróżnia się substancje o pochodzeniu naturalnym (np. wyciągi z ziół takich jak karczoch, ostropest plamisty, kurkuma) oraz syntetyczne (np. kwas dehydrocholowy, kwas ursodeoksycholowy). Mechanizm działania tych substancji polega głównie na zwiększeniu sekrecji żółci przez hepatocyty oraz pobudzeniu skurczów pęcherzyka żółciowego.
Wskazania do stosowania środków żółciopędnych obejmują zaburzenia funkcji wątroby, dyspepsję, zespół jelita drażliwego oraz wspomagająco w przewlekłych chorobach dróg żółciowych. Preparaty te są często stosowane w leczeniu kamicy żółciowej oraz w profilaktyce nawrotów kamicy po zabiegach usunięcia złogów.
Należy pamiętać, że środki żółciopędne są przeciwwskazane u pacjentów z ostrym zapaleniem dróg żółciowych, całkowitą niedrożnością dróg żółciowych oraz niektórymi chorobami wątroby. Stosowanie tych preparatów powinno odbywać się pod nadzorem lekarza, zwłaszcza w przypadku długotrwałej terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Boldyna – Dawkowanie i sposób podawania
Boldyna jest stosowana w preparatach leczniczych, głównie w połączeniu z pochodnymi hydroksyantracenu, jako środek żółciopędny, pobudzający wydzielanie soków żołądkowych oraz łagodny regulator wypróżnień. Dawkowanie różni się w zależności od preparatu i wskazań: Boldaloin w dawce 1 tabletka 3 razy na dobę u dorosłych (maksymalnie 3 tabletki/dobę) stosowany jest jako środek żółciopędny, natomiast w regulacji wypróżnień zaleca się 1-3 tabletki wieczorem. Boldovera w zaburzeniach trawienia podaje się 1-2 tabletki przed posiłkami do 4 razy na dobę (maksymalnie 8 tabletek/dobę), a w sporadycznych zaparciach 3-5 tabletek raz na dobę, 2-3 razy w tygodniu. Preparaty podaje się doustnie, z uwzględnieniem ograniczeń wiekowych: Boldaloin jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 lat, a Boldovera u osób poniżej 18 lat.
Boldaloin, Boldovera, boldyna, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, maksymalna dawka dobowa, pochodna hydroksyantracenu, podanie doustne, preparat leczniczy, regulacja wypróżnień, środek żółciopędny, substancja czynna, wskazanie terapeutyczne, wydzielanie soków żołądkowych, wywiad medyczny, zaburzenie trawienia, zaparcie sporadyczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cholitol –
Preparat Cholitol to złożony płyn doustny zawierający nalewki roślinne o łącznej zawartości etanolu 58-63% (V/V). Skład opiera się na tradycyjnych surowcach: Curcumae tinctura (30 g/100 g) z działaniem przeciwzapalnym i żółciopędnym, Taraxaci succus (25 g/100 g) o właściwościach żółciopędnych i moczopędnych, Valerianae tinctura (15 g/100 g) uspokajająca i spazmolityczna, Menthae pip. tinctura (12 g/100 g) rozkurczowa i wiatropędna, Cynarae tinctura (11 g/100 g) o działaniu hepatoprotekcyjnym oraz Belladonnae tinctura (7 g/100 g) rozkurczająca mięśnie gładkie. Preparat jest stosowany głównie w zaburzeniach funkcji wątroby, pęcherzyka żółciowego i przewodu pokarmowego, jednak brak jest dedykowanych badań farmakodynamicznych potwierdzających mechanizmy działania i interakcje składników.
alkaloid tropanowy, atropina, badanie farmakologiczne, Belladonnae tinctura, Curcumae tinctura, Cynarae tinctura, dysfunkcja dróg żółciowych, dysfunkcja pęcherzyka żółciowego, działanie antyoksydacyjne, działanie farmakodynamiczne, działanie hepatoprotekcyjne, działanie moczopędne, działanie rozkurczowe, działanie spazmolityczne, działanie uspokajające, działanie wiatropędne, działanie żółciopędne, hioscyjamina, interakcja, mechanizm działania, Menthae pip. tinctura, mięsień gładki, nalewka roślinna, nalewka z karczocha, nalewka z kozłka lekarskiego, nalewka z mięty pieprzowej, nalewka z ostryżu, nalewka z pokrzyku wilczej jagody, napięcie mięśniowe, pęcherzyk żółciowy, produkcja żółci, przewód pokarmowy, sok z mniszka lekarskiego, środek żółciopędny, Taraxaci succus, Valerianae tinctura, właściwość przeciwzapalna, właściwość żółciopędna, zaburzenie trawienne - Leksykon substancji czynnych
Mniszek lekarski – Wskazania do stosowania
Mniszek lekarski (Taraxacum officinale) jest stosowany w medycynie tradycyjnej głównie w leczeniu zaburzeń trawiennych, takich jak dyspepsja, uczucie pełności, wzdęcia oraz niedostateczne wydzielanie żółci i soku żołądkowego. Preparaty zawierające ziele i korzeń mniszka, np. Hepatosan fix (0,7 g w saszetce) oraz Cholitol (25 g soku na 100 g płynu doustnego), wykazują działanie żółciopędne i wspomagające procesy trawienne. Tabletki przeciw niestrawności Labofarm, zawierające 150 mg korzenia mniszka z owocem kminku, są tradycyjnie stosowane w podobnych wskazaniach. Kompleksowe preparaty, takie jak Imupret N i Limfodrenaż-Pascoe Basic, wykorzystują mniszek lekarski jako składnik wspierający układ odpornościowy i limfatyczny, szczególnie w profilaktyce i leczeniu przeziębień oraz infekcji górnych dróg oddechowych.
dysfunkcja układu pokarmowego, dyspepsja, infekcja górnych dróg oddechowych, krople doustne, mniszek lekarski, niedostateczne wydzielanie żółci, niestrawność, niewystarczające wydzielanie soku żołądkowego, niewystarczające wydzielanie żółci, objawy dyspeptyczne, płyn doustny, postać farmaceutyczna, preparat homeopatyczny, preparat złożony, sok z mniszka lekarskiego, środek żółciopędny, Taraxacum officinale, uczucie pełności w żołądku, układ limfatyczny, układ odpornościowy, wyciąg z mniszka lekarskiego, wyciąg złożony, wzdęcia, zaburzenia trawienne, ziele i korzeń mniszka