implant silikonowy
Implant silikonowy to wyrób medyczny wypełniony silikonowym żelem, wykorzystywany w chirurgii plastycznej i rekonstrukcyjnej. Najczęściej stosuje się go w zabiegach powiększania i rekonstrukcji piersi, choć znajduje również zastosowanie w chirurgii estetycznej innych części ciała, takich jak pośladki, łydki czy twarz.
Współczesne implanty silikonowe posiadają zewnętrzną powłokę wykonaną z elastomeru silikonowego, która otacza spójny żel silikonowy. Materiały te charakteryzują się wysoką biokompatybilnością oraz odpornością na uszkodzenia mechaniczne. Implanty dostępne są w różnorodnych kształtach (okrągłe, anatomiczne), profilach (niski, umiarkowany, wysoki) oraz rozmiarach, co pozwala na indywidualne dopasowanie do potrzeb pacjenta.
Zastosowanie implantów silikonowych wiąże się z potencjalnymi powikłaniami, takimi jak: torebkowe przykurcze (kapsularne), przesunięcie implantu, infekcje, krwiaki, seromy czy uszkodzenie powłoki. Rzadziej występują: ALCL (chłoniak anaplastyczny z dużych komórek związany z implantami piersi) oraz BII (choroba implantów piersi). Istotne jest systematyczne monitorowanie stanu implantów za pomocą badań obrazowych (USG, rezonans magnetyczny) oraz kontrole lekarskie.
Podczas kwalifikacji pacjenta do zabiegu wszczepienia implantów silikonowych, lekarz powinien przeprowadzić dokładny wywiad medyczny, omówić oczekiwania pacjenta oraz poinformować o wszystkich możliwych ryzykach i alternatywnych metodach leczenia. Coraz większe znaczenie w procesie decyzyjnym mają także rozwiązania cyfrowe, takie jak symulacje 3D, które umożliwiają wizualizację potencjalnych efektów zabiegu.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Porażenie strun głosowych – Leczenie
Porażenie strun głosowych wynika z uszkodzenia nerwu kontrolującego mięśnie strun głosowych, co prowadzi do ograniczenia ich ruchomości i wpływa na fonację, oddychanie oraz połykanie. Leczenie zależy od etiologii, stopnia nasilenia i czasu trwania objawów, obejmując terapię głosową, iniekcje wypełniające, procedury chirurgiczne oraz reinerwację nerwową. Terapia głosowa, prowadzona przez logopedę, jest pierwszą linią leczenia, szczególnie w łagodnych i umiarkowanych przypadkach, i obejmuje ćwiczenia wzmacniające struny głosowe, poprawę kontroli oddechu oraz techniki zapobiegające napięciom mięśniowym. Iniekcje wypełniające, stosowane głównie w jednostronnym porażeniu, wykorzystują substancje takie jak tłuszcz autologiczny, kolagen, kwas hialuronowy czy hydroksyapatyt wapnia, zapewniając efekt trwający od 2-3 miesięcy do roku. Laryngoplastyka medialna (tymoplastyka typu I) z implantami silikonowymi lub Gore-Tex umożliwia trwałą medializację struny głosowej i jest preferowaną metodą w celu poprawy fonacji u pacjentów z jednostronnym porażeniem.
funkcjonalna stymulacja elektryczna, Gore-Tex, hydroksyapatyt wapnia, implant krtaniowy, implant silikonowy, jednostronne porażenie strun głosowych, kwas hialuronowy, laryngolog, logopeda, nerw krtaniowy, neurostymulacja, obustronne porażenie strun głosowych, otorynolaryngolog, porażenie strun głosowych, rehabilitacja głosowa, rurka tracheostomijna, terapia genowa, terapia głosowa, terapia komórkami macierzystymi, toksyna botulinowa, tracheostomia - Leksykon chorób i schorzeń
Wklęsłe żebro – Leczenie
Wklęsłe żebro (pectus excavatum) to najczęstsza wrodzona deformacja klatki piersiowej, charakteryzująca się zapadnięciem mostka i przylegających chrząstek żebrowych. Leczenie zależy od stopnia deformacji i objawów klinicznych. W łagodnych przypadkach zaleca się leczenie zachowawcze, obejmujące fizjoterapię (ćwiczenia poprawiające postawę, wzmacniające mięśnie klatki piersiowej, pleców i brzucha oraz techniki oddechowe) oraz terapię vacuum bell, polegającą na stosowaniu urządzenia wytwarzającego podciśnienie przez około 4 godziny dziennie przez minimum 2 lata. Vacuum bell jest skuteczna u młodszych pacjentów z elastyczną ścianą klatki piersiowej i łagodną deformacją. Metoda Schroth, pierwotnie stosowana w skoliozie, również poprawia ruchomość klatki piersiowej i funkcję płuc. Wskazania do terapii zachowawczej obejmują łagodny do umiarkowanego stopień deformacji bez istotnych objawów klinicznych.
badanie czynnościowe płuc, chrząstka żebrowa, fizjoterapia, funkcja sercowo-naczyniowa, funkcja sercowo-płucna, hospitalizacja, implant silikonowy, koagulopatia, krioablacja, krwiak podskórny, metoda Schroth, MIRPE, parestezja, pectus excavatum, procedura Nussa, procedura Ravitcha, restrykcyjna choroba płuc, terapia próżniowa, vacuum bell therapy, waskulopatia, wklęsłe żebro, zaburzenie przewodzenia serca, zapadnięcie mostka