nisoldypina
Nisoldypina to organiczny związek chemiczny z grupy pochodnych dihydropirydyny, stosowany jako lek przeciwnadciśnieniowy. Należy do antagonistów wapnia (blokerów kanałów wapniowych), które działają poprzez blokowanie napływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych, prowadząc do ich rozkurczu i obniżenia ciśnienia tętniczego.
Mechanizm działania nisoldypiny opiera się na selektywnym blokowaniu kanałów wapniowych typu L w mięśniówce gładkiej naczyń, co powoduje zmniejszenie oporu naczyniowego i prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego. W porównaniu do innych leków z grupy antagonistów wapnia, nisoldypina wykazuje większą selektywność w stosunku do naczyń obwodowych niż do mięśnia sercowego.
Lek jest stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. Nisoldypina wykazuje długi okres półtrwania, co umożliwia jej podawanie raz na dobę. Do najczęstszych działań niepożądanych należą: bóle głowy, zawroty głowy, zaczerwienienie twarzy oraz obrzęki kończyn dolnych, będące wynikiem rozkurczu naczyń obwodowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Ossmiq 100 mg
Pozakonazol (Ossmiq) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, głównie poprzez silną inhibicję enzymu CYP3A4 oraz metabolizm przez UDP-glukuronylotransferazę i transport przez glikoproteinę P. Leki takie jak ryfabutyna (300 mg/dobę), efawirenz (400 mg/dobę), fosamprenawir (700 mg 2x/dobę) oraz fenytoina (200 mg/dobę) znacząco obniżają stężenia pozakonazolu (Cₘₐₓ i AUC zmniejszone odpowiednio o 21-57%), co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub ścisłej obserwacji klinicznej. Z kolei pozakonazol znacząco zwiększa ekspozycję na substraty CYP3A4, w tym immunosupresanty (syrolimus – wzrost Cₘₐₓ 6,7-krotny i AUC 8,9-krotny; takrolimus – wzrost Cₘₐₓ o 121% i AUC o 358%; cyklosporyna – wzrost stężenia z ryzykiem nefrotoksyczności), statyny (symwastatyna, lowastatyna, atorwastatyna), alkaloidy barwinka oraz inhibitory proteazy HIV. Wymaga to odpowiedniego dostosowania dawek i monitorowania stężeń leków oraz działań niepożądanych. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie pozakonazolu z lekami wydłużającymi QTc (terfenadyna, astemizol, cyzapryd, pimozyd, halofantryna, chinidyna) oraz alkaloidami sporyszu ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca i zatrucia.
alkaloid barwinka, alkaloid sporyszu, alprazolam, antagonista wapnia, astemizol, atorwastatyna, benzodiazepina, chinidyna, cyklosporyna, cyzapryd, digoksyna, dihydroergotamina, diltiazem, efawirenz, enzym CYP3A4, ergotamina, fenobarbital, fenytoina, fosamprenawir, glikoproteina p, glipizyd, halofantryna, hiperkalcemia, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karbamazepina, kwas all-trans-retinowy, lek przeciwdrgawkowy, lowastatyna, midazolam, nefrotoksyczność, nifedypina, nisoldypina, pimozyd, pochodna sulfonylomocznika, pozakonazol, prymidon, rabdomioliza, ryfabutyna, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, terfenadyna, torsades de pointes, tretinoina, triazolam, UDP-glukuronylotransferaza, wenetoklaks, werapamil, winblastyna, winkrystyna, wydłużenie odstępu QT, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Interakcje leku – Propranolol WZF 1 mg/ml
Propranolol WZF (1 mg/ml) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu nasilenia, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. dyzopiramid) oraz glikozydami naparstnicy, które mogą prowadzić do nasilenia działania proarytmicznego i wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zwiększając ryzyko bloku AV. Antagoniści wapnia o działaniu inotropowym ujemnym (werapamil, diltiazem) mogą wywołać ciężkie niedociśnienie, bradykardię i niewydolność serca, dlatego dożylne jednoczesne podanie jest przeciwwskazane, a odstęp czasowy między terapiami powinien wynosić co najmniej 48 godzin. Dihydropirydynowe pochodne antagonistów wapnia (np. nifedypina) zwiększają ryzyko niedociśnienia tętniczego i mogą ujawniać objawy niewydolności serca. Propranolol osłabia działanie leków adrenomimetycznych (np. adrenaliny), co może skutkować skurczem naczyń, nadciśnieniem i bradykardią, zwłaszcza przy podaniu parenteralnym. Współstosowanie z klonidyną wymaga ostrożności ze względu na ryzyko nadciśnienia z odbicia podczas odstawiania, zalecając najpierw odstawienie propranololu. Propranolol nasila działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych, co może prowadzić do ciężkiej hipoglikemii. Podczas znieczulenia ogólnego u pacjentów leczonych propranololem należy unikać środków o silnym działaniu inotropowym ujemnym, aby zapobiec niedociśnieniu i bradykardii.
acenokumarol, adrenalina, antagonista wapnia, antagonista wapnia pochodna dihydropirydyny, badanie farmakokinetyczne, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chloropromazyna, ciężka hipoglikemia, cymetydyna, depresja mięśnia sercowego, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dihydroergotamina, diltiazem, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe ujemne, działanie proarytmiczne, działanie przeciwpsychotyczne, ergotamina, glikozyd naparstnicy, hydralazyna, ibuprofen, indometacyna, inhibitor syntetazy prostaglandyn, izradypina, klonidyna, lacydypina, lek adrenomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwcukrzycowy, lidokaina, metabolizm propranololu, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność lewej komory, niewydolność serca, nifedypina, nikardypina, nisoldypina, odruchowa tachykardia, propafenon, propranololu chlorowodorek, ryfampicyna, skurcz naczyń, skurcz naczyń krwionośnych, teofilina, tiorydazyna, układ enzymatyczny wątroby, warfaryna, werapamil, zaburzenie przewodzenia, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Propranolol WZF 10 mg
Propranolol, jako nieselektywny β-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które mogą prowadzić do nasilenia lub osłabienia jego działania terapeutycznego oraz zwiększenia ryzyka działań niepożądanych. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. dyzopiramid), glikozydami naparstnicy, antagonistami kanału wapniowego (werapamil, diltiazem) oraz pochodnymi dihydropirydyny (np. nifedypina), które mogą powodować nasilenie działania inotropowo ujemnego, bradykardię, ciężkie niedociśnienie tętnicze i zaburzenia przewodnictwa. W przypadku antagonistów kanału wapniowego dożylne podawanie propranololu jest przeciwwskazane, a po ich odstawieniu należy zachować co najmniej 48-godzinny odstęp przed rozpoczęciem terapii propranololem. Ponadto, propranolol może nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych, maskując objawy hipoglikemii, co wymaga szczególnej ostrożności w monitorowaniu pacjentów. Interakcje z lekami sympatykomimetycznymi (np. adrenalina) mogą prowadzić do paradoksalnego skurczu naczyń, nadciśnienia i bradykardii, zwłaszcza przy dożylnym podaniu adrenaliny.
adrenalina, alkohol etylowy, antagonista kanału wapniowego, bradykardia, chinidyna, chloropromazyna, cymetydyna, dihydroergotamina, diltiazem, dyzopiramid, działanie depresyjne, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowo ujemne, działanie przeciwpsychotyczne, działanie wazodylatacyjne, ergotamina, funkcja lewej komory, glikozyd naparstnicy, hydralazyna, ibuprofen, indometacyna, isradypina, klonidyna, lacydypina, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwcukrzycowy, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, maskowanie objawów hipoglikemii, metabolizm wątrobowy, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, nieselektywny lek beta-adrenolityczny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, nikardypina, nisoldypina, odruchowa tachykardia, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna dihydropirydyny, propafenon, prostaglandyna, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, sedacja, skurcz naczyń, środek znieczulający, teofilina, tiorydazyna, warfaryna, werapamil - Leksykon leków
Interakcje leku – Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do diagnostyki 10-37 MBq/ml
Metajodobenzyloguanidyna-131 I (MIBG-131 I) jest radiofarmaceutykiem wykorzystywanym w diagnostyce guzów pochodzących z grzebienia nerwowego, którego farmakokinetyka i biodystrybucja mogą ulegać istotnym modyfikacjom pod wpływem licznych leków. Interakcje te wpływają na wychwyt i retencję jobenguanu, co może prowadzić do zafałszowania wyników badania. Leki takie jak nifedypina zwiększają wychwyt, natomiast rezerpina, labetalol, diltiazem, werapamil, sympatykomimetyki (fenylefryna, efedryna, fenylpropanolamina), kokaina oraz trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (amitryptylina, imipramina, doksepina, amoksapina, loksapina) obniżają wychwyt MIBG-131 I. Zaleca się odstawienie tych leków na okres odpowiadający co najmniej czterem biologicznym okresom półtrwania przed badaniem, aby uniknąć fałszywie ujemnych wyników diagnostycznych.
amitryptylina, amlodypina, amoksapina, antagonista receptora dopaminowego, antagonista receptora serotoninowego, betanidyna, blokada neuronów adrenergicznych, bloker kanałów wapniowych, bretylium, chlorpromazyna, debryzochina, diltiazem, dipiwefryna, dobutamina, doksepina, dopamina, efedryna, felodypina, fenoksybenzamina, fenoterol, fenylefryna, guanetydyna, haloperidol, imipramina, isradypina, jobenguanu, klozapina, ksylometazolina, kwetiapina, labetalol, lacydypina, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwymiotny, lek sympatykomimetyczny, lerkanidypina, loksapina, Metajodobenzyloguanidyna 131 I, metaraminol, MIBG-131 I, neuroleptyk, nifedypina, nikardypina, nimodypina, nisoldypina, norepinefryna, oksymetazolina, olanzapina, pseudoefedryna, rezerpina, rysperydon, salbutamol, salmeterol, terbutalina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ adrenergiczny, werapamil - Leksykon substancji czynnych
Jobenguan – Interakcje
Jobenguan, będący metajodobenzyloguanidyną znakowaną izotopowo, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne z lekami przeciwnadciśnieniowymi, sympatykomimetycznymi, przeciwdepresyjnymi oraz przeciwpsychotycznymi, które mogą wpływać na jego retencję, wychwyt i akumulację w tkankach docelowych. Szczególnie istotne są interakcje z blokatorami kanałów wapniowych (np. nifedypina wydłużająca retencję), trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (amitryptylina, imipramina) oraz lekami sympatykomimetycznymi (fenylefryna, efedryna). Zaleca się odstawienie leków wchodzących w interakcje na okres odpowiadający czterem biologicznym okresom półtrwania, zwykle 24-48 godzin, a w przypadku niektórych preparatów nawet do 15 dni (fenoksybenzamina) lub miesiąca (depoty przeciwpsychotyczne). Leki przeciwwymiotne antagonizujące receptory dopaminowe/serotoninowe nie wpływają na wychwyt jobenguanu w dawkach klinicznych. Spożycie alkoholu powinno być ograniczone na 24-48 godzin przed badaniem ze względu na potencjalny wpływ na układ współczulny i metabolizm leków.
amfetamina, amiodaron, amitryptylina, amlodypina, amoksapina, antagonista receptora dopaminowego, antagonista receptora serotoninowego, atomoksetyna, betanidyna, bloker kanału wapniowego, bretylium, debryzochina, deksamfetamina, diltiazem, dobutamina, doksepina, dopamina, efedryna, felodypina, fenoksybenzamina, fenylefryna, fenylpropanolamina, guanetydyna, homeostaza wapniowa, imipramina, inhibitor wychwytu, isradypina, jobenguan, katecholamina, klomipramina, kofeina, kokaina, labetalol, lacydypina, lek przeciwwymiotny, leki przeciwdepresyjne, leki przeciwnadciśnieniowe, leki przeciwpsychotyczne, leki sympatykomimetyczne, lerkanidypina, loksapina, maprotylina, metabolizm wątrobowy, metajodobenzyloguanidyna, metaraminol, metylfenidat, mianseryna, modafinil, neuron adrenergiczny, nifedypina, nikardypina, nimodypina, nisoldypina, norepinefryna, nortryptylina, opioid, prometazyna, receptor dopaminowy, receptor noradrenergiczny, rezerpina, tramadol, transport aktywny, trazodon, trimipramina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ współczulny, wenlafaksyna, werapamil, wychwyt zwrotny noradrenaliny, wychwyt zwrotny serotoniny