histoplazmoza płucna

Histoplazmoza płucna to infekcja wywołana przez grzyb Histoplasma capsulatum, który występuje głównie w glebach bogatych w ptasie lub nietoperzowe odchody. Choroba ta jest endemiczna w dolinach rzek Ohio i Missisipi w USA, Ameryce Środkowej i Południowej, częściach Afryki i Azji, natomiast w Europie występuje rzadko.

Infekcja rozwija się po inhalacji zarodników grzyba, które następnie przekształcają się w drożdżopodobne formy w płucach. U osób immunokompetentnych zakażenie przebiega najczęściej bezobjawowo lub objawia się łagodną, samoograniczającą się chorobą grypopodobną. W przypadku narażenia na dużą liczbę zarodników lub u pacjentów z obniżoną odpornością może rozwinąć się ostra histoplazmoza płucna, charakteryzująca się gorączką, kaszlem, bólami w klatce piersiowej oraz zmianami radiologicznymi.

Przewlekła postać histoplazmozy płucnej występuje rzadziej i przypomina obrazem klinicznym gruźlicę płuc, z przewlekłym kaszlem, utratą masy ciała, nocnymi potami i zmianami jamistymi w płucach. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych, wykrywaniu antygenów Histoplasma w moczu i surowicy, badaniach serologicznych oraz hodowli grzyba z materiału biologicznego.

Leczenie histoplazmozy płucnej zależy od nasilenia objawów i stanu immunologicznego pacjenta. Osoby immunokompetentne z łagodną postacią choroby zazwyczaj nie wymagają leczenia przeciwgrzybiczego. W cięższych przypadkach stosuje się leki przeciwgrzybicze, takie jak itrakonazol lub amfoterycyna B. Postaci rozsiane lub występujące u pacjentów immunosupresyjnych wymagają dłuższej i bardziej intensywnej terapii przeciwgrzybiczej.