owrzodzenie odbytu

Owrzodzenie odbytu (łac. ulcus ani) to patologiczna zmiana skórna charakteryzująca się przerwaniem ciągłości błony śluzowej lub skóry w okolicy odbytu. Może być skutkiem różnych chorób, w tym chorób zapalnych jelit (szczególnie choroby Leśniowskiego-Crohna), chorób przenoszonych drogą płciową (kiła, rzeżączka, opryszczka, wirus brodawczaka ludzkiego), gruźlicy, nowotworów złośliwych oraz urazów mechanicznych.

Klinicznie owrzodzenie odbytu objawia się silnym bólem, szczególnie podczas wypróżniania, świądem, krwawieniem i wydzieliną ropną. U pacjentów często występuje również bolesne parcie na stolec oraz dyskomfort podczas siedzenia. Diagnostyka obejmuje badanie per rectum, anoskopię, rektoskopię oraz w wybranych przypadkach badania mikrobiologiczne, histopatologiczne i obrazowe.

Leczenie owrzodzenia odbytu zależy od przyczyny. Obejmuje ono terapię choroby podstawowej (antybiotykoterapia w przypadku infekcji bakteryjnych, leki przeciwwirusowe przy etiologii wirusowej), miejscowe leczenie przeciwbólowe i przeciwzapalne, a także odpowiednią higienę okolicy odbytu. W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze lub w przypadku owrzodzeń nowotworowych może być konieczne leczenie chirurgiczne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl