prekursor katecholamin

Prekursor katecholamin to substancja, która w procesie biochemicznym ulega przekształceniu w katecholaminy – grupę hormonów i neuroprzekaźników obejmującą dopaminę, noradrenalinę i adrenalinę. Głównym prekursorem katecholamin jest aminokwas tyrozyna, który w pierwszym etapie syntezy jest przekształcany w L-DOPA przez enzym hydroksylazę tyrozynową.

Proces syntezy katecholamin rozpoczyna się w rdzeniu nadnerczy oraz zakończeniach neuronów adrenergicznych i dopaminergicznych. L-DOPA ulega następnie dekarboksylacji do dopaminy, która może być dalej przekształcana w noradrenalinę przez dopamino-β-hydroksylazę, a następnie w adrenalinę przez N-metylotransferazę fenyloetanoloaminy (PNMT).

Zaburzenia w metabolizmie prekursorów katecholamin mogą prowadzić do wielu stanów patologicznych, w tym chorób neurodegeneracyjnych (np. choroby Parkinsona), zaburzeń nastroju, guzów chromochłonnych i innych. W praktyce klinicznej L-DOPA jest stosowana jako lek w terapii choroby Parkinsona, gdzie służy jako prekursor dopaminy, której poziom jest obniżony w wyniku degeneracji neuronów dopaminergicznych.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Tyrozyna – Interakcje

Tyrozyna, jako aminokwas stosowany w żywieniu pozajelitowym, wykazuje ograniczoną liczbę bezpośrednich interakcji farmakologicznych. Najistotniejsze interakcje dotyczą preparatów zawierających tyrozynę wraz z wapniem, gdzie jednoczesne podawanie z ceftriaksonem przez tę samą linię do infuzji jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko wytrącenia osadów soli wapniowych. Ponadto emulsje tłuszczowe zawierające tyrozynę nie powinny być podawane jednocześnie z krwią przez ten sam zestaw do infuzji z powodu ryzyka pseudoaglutynacji. Preparaty te mogą także wpływać na wyniki badań laboratoryjnych (bilirubina, dehydrogenaza mleczanowa, nasycenie tlenem, hemoglobina), jeśli próbki krwi pobierane są przed eliminacją lipidów, która następuje zwykle po 5–6 godzinach od ostatniego podania.
acetylotyrozyna, antagoniści receptora angiotensyny II, badania laboratoryjne, bilirubina, ceftriakson, dehydrogenaza mleczanowa, diuretyki oszczędzające potas, glikozydy nasercowe, glukoza, hemoglobina, heparyna, hiperkaliemia, inhibitory ACE, insulina, katecholaminy, krew, leki immunosupresyjne, leki przeciwzakrzepowe, lipaza, lipaza lipoproteinowa, lipoliza osoczowa, pochodne kumaryny, prekursor katecholamin, pseudoaglutynacja, saturacja, triglicerydy, tyrozyna, warfaryna, witamina K1, zaburzenia czynności wątroby, zatrucie naparstnicą, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vamin 14 Electrolyte-Free –

Vamin 14 Electrolyte-Free to roztwór do żywienia pozajelitowego zawierający 85 g/l aminokwasów, w tym 38,7 g/l aminokwasów niezbędnych, takich jak cysteina i tyrozyna. Preparat dostarcza pełen profil aminokwasów, odzwierciedlający zapotrzebowanie organizmu na aminokwasy egzogenne, względnie niezbędne oraz endogenne, co umożliwia efektywną syntezę białek ustrojowych. Roztwór charakteryzuje się pH 5,6, osmolalnością 810 mOsm/kg wody, zawartością azotu 13,5 g/l oraz wartością energetyczną 1,4 MJ/l (350 kcal/l). Brak elektrolitów w preparacie pozwala na indywidualne dostosowanie podaży jonów, a obecność około 90 mmol octanu (pochodzącego z kwasu octowego i octanu lizyny) wpływa na równowagę kwasowo-zasadową pacjenta.
aminokwas egzogenny, aminokwas niezbędny, aminokwas rozgałęziony, aminokwas siarkowy, BCAA, cykl mocznikowy, detoksykacja amoniaku, donor grup metylowych, glutation, hormon tarczycy, metabolizm azotu, neuroprzekaźnik, osmolalność, pierwiastek śladowy, prekursor katecholamin, prekursor serotoniny, prekursor tlenku azotu, proces anaboliczny, proces metaboliczny, równowaga kwasowo-zasadowa, synteza białek ustrojowych, szlak metaboliczny, terapia żywieniowa, żywienie pozajelitowe

prekursor katecholamin

Powiązane wpisy

Tyrozyna – Interakcje

Właściwości farmakodynamiczne – Vamin 14 Electrolyte-Free –