gazy w jelitach
Gazy w jelitach (flatus) stanowią naturalny element funkcjonowania przewodu pokarmowego. Są one mieszaniną gazów pochodzących z połkniętego powietrza oraz gazów powstających w procesie trawienia i fermentacji bakteryjnej w jelitach. Skład gazów jelitowych obejmuje głównie azot, wodór, dwutlenek węgla, metan oraz niewielkie ilości siarkowodoru i innych związków siarkowych, które odpowiadają za charakterystyczny zapach.
Prawidłowa objętość gazów w jelitach wynosi około 100-200 ml, a ich wydalanie (flatulencja) w ilości 10-20 razy na dobę mieści się w normie fizjologicznej. Nadmierne gromadzenie gazów może prowadzić do wzdęć, uczucia pełności, dyskomfortu brzusznego, a nawet bólów kurczowych jelit. Nadmierna produkcja gazów może być związana z dietą bogatą w fermentujące węglowodany, zaburzeniami mikrobioty jelitowej, zespołem jelita drażliwego, nietolerancjami pokarmowymi czy chorobami zapalnymi jelit.
W diagnostyce nadmiernego gromadzenia gazów w jelitach stosuje się wywiad żywieniowy, testy oddechowe (np. test wodorowy), a w niektórych przypadkach badania obrazowe. Leczenie obejmuje modyfikację diety (ograniczenie produktów gazotwórczych, takich jak rośliny strączkowe, kapustne, niektóre owoce), stosowanie probiotyków, leków przeciwpieniących (symethicon, dimetykon) oraz leków rozkurczowych. W przypadkach wtórnych konieczne jest leczenie choroby podstawowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Esputicon 980 mg/g
Esputicon w postaci kropli doustnych zawiera dimetikon w wysokim stężeniu 980 mg/g, co odpowiada około 20 mg substancji czynnej na jedną kroplę. Lek jest wskazany przede wszystkim w leczeniu wzdęć oraz nadmiernej ilości gazów w przewodzie pokarmowym, które manifestują się uczuciem rozpierania, dyskomfortem i bólami brzucha wynikającymi z rozciągania ścian jelit. Mechanizm działania dimetikonu polega na obniżeniu napięcia powierzchniowego pęcherzyków gazu, co prowadzi do ich koalescencji i ułatwia eliminację gazów przez odbijanie lub pasaż jelitowy.
- Leksykon substancji czynnych
Glinu wodorotlenek – Wskazania do stosowania
Glinu wodorotlenek jest skutecznym środkiem zobojętniającym kwas solny w soku żołądkowym, stosowanym w leczeniu nadkwaśności, refluksu żołądkowo-przełykowego oraz zgagi, także w ciąży. Preparaty takie jak Gealcid (100 mg glinu wodorotlenku, 35 mg jonów glinu) i Manti (200 mg glinu wodorotlenku) neutralizują kwaśność treści żołądkowej, łagodząc objawy bólowe i dyskomfort. Gealcid zawiera dodatkowo 350 mg kwasu alginowego i 120 mg sodu wodorowęglanu (33 mg jonów sodu), co wspomaga tworzenie ochronnej warstwy na powierzchni treści żołądkowej, natomiast Manti, oprócz glinu wodorotlenku, zawiera 200 mg magnezu wodorotlenku i 25 mg symetykonu, co umożliwia także leczenie wzdęć i bólów brzucha spowodowanych nadmiernym wytwarzaniem gazów.
choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, gazy w jelitach, glinu wodorotlenek, jony glinu, jony sodu, kwas alginowy, kwas solny, kwaśne odbijanie, magnezu wodorotlenek, nadkwaśność soku żołądkowego, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, niestrawność, pęcherzyki gazowe, pieczenie w przełyku, przepuklina rozworu przełykowego, przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, sodu wodorowęglan, symetykon, tabletka do rozgryzania i żucia, wzdęcia i bóle brzucha, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zgaga