fosfokinaza kreatyny
Fosfokinaza kreatyny (CK, CPK) to enzym występujący głównie w mięśniach szkieletowych, mięśniu sercowym i tkance mózgowej. Jego podstawowa funkcja polega na katalizowaniu reakcji przeniesienia grupy fosforanowej z ATP do kreatyny, co prowadzi do powstania fosfokreatyny – wysokoenergetycznego związku stanowiącego rezerwuar energii dla komórek.
W diagnostyce medycznej oznaczanie aktywności fosfokinazy kreatyny we krwi ma istotne znaczenie w wykrywaniu uszkodzenia mięśni. Podwyższone stężenie CK może wskazywać na zawał mięśnia sercowego, dystrofie mięśniowe, miopatie, rabdomiolizę, urazy mięśni lub stan po wysiłku fizycznym. Istnieją trzy główne izoformy enzymu: CK-MM (dominująca w mięśniach szkieletowych), CK-MB (charakterystyczna dla mięśnia sercowego) oraz CK-BB (występująca w mózgu).
Normy laboratoryjne dla fosfokinazy kreatyny są zróżnicowane w zależności od płci i wieku. U mężczyzn wartości referencyjne są wyższe niż u kobiet, co wynika z większej masy mięśniowej. Interpretacja wyników badania CK powinna uwzględniać różne czynniki, takie jak aktywność fizyczna pacjenta, przyjmowane leki (np. statyny mogą powodować wzrost CK) oraz współistniejące choroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Meaxin 100 mg
Przedawkowanie imatynibu stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji i ścisłej obserwacji pacjenta. Objawy przedawkowania są wieloukładowe i zależą od dawki: przy dawkach 1200-1600 mg/dobę (przez 1-10 dni) dominują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha), zmiany skórne (wysypka, rumień), obrzęki, dolegliwości mięśniowe (skurcze), zaburzenia hematologiczne (trombocytopenia, pancytopenia) oraz objawy neurologiczne (ból głowy, zmęczenie). Przy dawkach 1800-3200 mg/dobę (do 6 dni) obserwuje się osłabienie, miopatię, podwyższone parametry biochemiczne (wzrost fosfokinazy kreatyny i bilirubiny) oraz bóle żołądka i jelit. Pojedyncza dawka 6400 mg może wywołać nudności, wymioty, ból brzucha, gorączkę, obrzęk twarzy, neutropenię i wzrost aktywności transaminaz. Dawki 8-10 g skutkują głównie nasilonymi wymiotami i bólami brzucha. W populacji pediatrycznej odnotowano pojedyncze przypadki z objawami takimi jak wymioty, biegunka, brak łaknienia (400 mg) oraz leukopenia i biegunka (980 mg). Nie istnieje swoiste antidotum na imatynib, dlatego leczenie jest objawowe i wspomagające.
białe krwinki, bilirubina, ból głowy, fosfokinaza kreatyny, granulocyty obojętnochłonne, imatynib, leczenie wspomagające, leukopenia, Meaxin, miopatia, neutropenia, obrzęk, obrzęk twarzy, obserwacja kliniczna, pancytopenia, przedawkowanie leku, rumień, skurcze mięśni, transaminazy, trombocytopenia, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zmiany skórne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Imatinib LEK-AM 400 mg
Przedawkowanie imatynibu, choć rzadko dokumentowane, może prowadzić do różnorodnych objawów toksyczności, których nasilenie koreluje z dawką i czasem ekspozycji. W dawkach 1200-1600 mg/dobę obserwuje się głównie zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), zmiany skórne (wysypka, rumień), obrzęki, zmęczenie, kurcze mięśniowe oraz hematologiczne nieprawidłowości (trombocytopenia, pancytopenia). Przy dawkach 1800-3200 mg/dobę dochodzą dodatkowo mialgia, wzrost stężenia fosfokinazy kreatyny i bilirubiny oraz nasilony ból brzucha. W pojedynczym przypadku jednorazowego podania 6400 mg odnotowano ciężkie objawy, takie jak neutropenia i uszkodzenie wątroby (podwyższone transaminazy). Skrajne dawki 8-10 g wywołują głównie silne wymioty i ból żołądkowo-jelitowy. U dzieci przedawkowanie (400-980 mg) manifestuje się wymiotami, biegunką, brakiem łaknienia oraz leukopenią.
antidotum, bilirubina, ból brzucha, ból mięśniowy, ból żołądkowo-jelitowy, brak apetytu, brak łaknienia, fosfokinaza kreatyny, granulocyt obojętnochłonny, imatynib, kurcz mięśniowy, leczenie objawowe, leukopenia, mialgia, morfologia krwi, neutropenia, nieprawidłowość hematologiczna, obrzęk, obrzęk twarzy, pancytopenia, parametr nerkowy, parametr wątrobowy, podwyższona aktywność transaminaz, przedawkowanie, rumień, toksyczność, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zmiana skórna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Imatinib Fresenius Kabi 100 mg
Przedawkowanie imatynibu wymaga natychmiastowej interwencji medycznej oraz ścisłego monitorowania pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji hematologicznych i wątrobowych. Objawy przedawkowania są zróżnicowane i zależą od dawki oraz czasu ekspozycji, obejmując m.in. nudności, wymioty, biegunkę, bóle brzucha, zmiany skórne, trombocytopenię, pancytopenię, osłabienie mięśni, wzrost stężenia fosfokinazy kreatyny, podwyższenie bilirubiny oraz aminotransferaz. Dawki od 1200 do 1600 mg/dobę przez 1-10 dni wywołują głównie objawy żołądkowo-jelitowe i hematologiczne, natomiast dawki pojedyncze rzędu 6400 mg i 8000-10000 mg powodują cięższe objawy, w tym gorączkę, obrzęk twarzy oraz znaczące zaburzenia hematologiczne i hepatologiczne. U dzieci, choć przypadki są rzadkie, odnotowano objawy takie jak wymioty, biegunka i leukopenia po dawkach 400 mg i 980 mg.
aminotransferazy, bilirubina, dawka terapeutyczna, dolegliwość gastroenterologiczna, fosfokinaza kreatyny, funkcja wątroby, granulocyty obojętnochłonne, imatynib, interwencja medyczna, leczenie objawowe, morfologia krwi, objawy żołądkowo-jelitowe, oddział intensywnej terapii, pancytopenia, płukanie żołądka, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie hepatologiczne