zatrucie teriflunomidem
Zatrucie teriflunomidem to stan kliniczny wywołany przedawkowaniem leku immunomodulującego stosowanego głównie w leczeniu stwardnienia rozsianego. Teriflunomid działa poprzez hamowanie enzymu dehydrogenazy dihydroorotanowej, co prowadzi do zmniejszenia proliferacji limfocytów T i B, wywierając działanie immunosupresyjne.
Objawy zatrucia teriflunomidem mogą obejmować nasilone działania niepożądane leku, takie jak: hepatotoksyczność (wzrost enzymów wątrobowych), zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia), dolegliwości żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty), wypadanie włosów, nadciśnienie tętnicze oraz zwiększone ryzyko infekcji. W ciężkich przypadkach może dojść do niewydolności wątroby lub poważnych zaburzeń hematologicznych.
W przypadku podejrzenia zatrucia teriflunomidem kluczowe jest natychmiastowe wdrożenie procedury przyspieszającej eliminację leku z organizmu. Standardowo stosuje się cholestyramię (8 g trzy razy dziennie) lub węgiel aktywowany (50 g co 12 godzin) przez okres 11 dni. Procedura ta pozwala na szybkie obniżenie stężenia leku w osoczu poniżej 0,02 mg/l, co minimalizuje ryzyko długotrwałych powikłań. Pacjent wymaga ścisłego monitorowania funkcji wątroby, parametrów hematologicznych oraz ciśnienia tętniczego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Teriflunomide Pharmascience 14 mg
Przedawkowanie teriflunomidu, choć rzadko opisywane w literaturze, stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji. W badaniach klinicznych podawano dawkę 70 mg/dobę (5-krotność standardowej dawki 14 mg) przez okres do 14 dni, przy czym działania niepożądane pozostawały zgodne z profilem bezpieczeństwa obserwowanym u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym. Brak jest jednak szczegółowych danych dotyczących objawów toksyczności przy dawkach wyższych niż 70 mg/dobę. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest wdrożenie protokołu przyspieszonej eliminacji leku, aby zmniejszyć jego stężenie w osoczu poniżej 0,02 mg/l i ograniczyć ryzyko powikłań.
cholestyramina, działanie niepożądane, funkcja wątroby, interwencja medyczna, krążenie wątrobowo-jelitowe, lek wiążący kwasy żółciowe, monitorowanie funkcji życiowych, objawy toksyczności, parametry hematologiczne, parametry laboratoryjne, profil bezpieczeństwa teriflunomidu, przedawkowanie teriflunomidu, przyspieszona eliminacja leku, stężenie teriflunomidu w osoczu, stwardnienie rozsiane, substancja adsorbująca, węgiel aktywowany, zatrucie teriflunomidem - Leksykon leków
Przedawkowanie – Teriflunomide MSN 14 mg
Teriflunomid, stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego (SM) w dawce terapeutycznej 14 mg, nie posiada udokumentowanych przypadków przedawkowania u ludzi. W badaniach klinicznych podawano dawkę 70 mg/dobę (pięciokrotnie wyższą niż terapeutyczna) przez okres do 14 dni zdrowym uczestnikom, przy czym obserwowane działania niepożądane odpowiadały znanemu profilowi bezpieczeństwa leku u pacjentów z SM. Brak specyficznego zespołu objawów przedawkowania sugeruje, że ewentualne objawy mogą być jedynie nasileniem typowych działań niepożądanych teriflunomidu.
cholestyramina, dawka podstawowa, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, eliminacja leku, objawy toksyczności, odpowiedź kliniczna, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie leku, stwardnienie rozsiane, substancja czynna, tabletka powlekana, teriflunomid, tolerancja pacjenta, węgiel aktywowany, zatrucie teriflunomidem, zespół objawów