pitawastatyna wapniowa
Pitawastatyna wapniowa to lek z grupy statyn, stosowany w leczeniu hipercholesterolemii oraz dyslipidemii. Działa poprzez hamowanie enzymu reduktazy HMG-CoA, kluczowego w syntezie cholesterolu w wątrobie, co prowadzi do zmniejszenia stężenia cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL oraz trójglicerydów w surowicy krwi, przy jednoczesnym podwyższeniu poziomu cholesterolu HDL.
Lek wyróżnia się korzystnym profilem farmakokinetycznym – charakteryzuje się długim okresem półtrwania (około 12 godzin), niskim potencjałem interakcji lekowych ze względu na minimalny metabolizm przez enzymy cytochromu P450 oraz dobrą biodostępnością po podaniu doustnym. Pitawastatyna wapniowa jest wydalana głównie z żółcią, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
W badaniach klinicznych pitawastatyna wykazuje skuteczność porównywalną z innymi statynami, przy potencjalnie lepszym profilu bezpieczeństwa, szczególnie w kontekście wpływu na metabolizm glukozy. Lek jest dobrze tolerowany, a najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle mięśniowe, bóle głowy oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Pitawastatyna stanowi wartościową opcję terapeutyczną w prewencji pierwotnej i wtórnej chorób sercowo-naczyniowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Pitamet 4 mg
Lek Pitamet zawiera pitawastatynę w postaci soli wapnia, dostępną w tabletkach powlekanych o dawkach 2 mg i 4 mg. Tabletki różnią się wielkością (około 7 mm dla dawki 2 mg i 9 mm dla dawki 4 mg), oznaczeniami („P2” dla 2 mg i „P4” dla 4 mg) oraz obecnością linii dzielącej wyłącznie w dawce 4 mg, która służy do ułatwienia połykania, a nie do dzielenia dawki. Substancje pomocnicze obejmują laktozę jednowodną (126 mg w dawce 2 mg i 252 mg w dawce 4 mg), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy, oraz składniki rdzenia i otoczki tabletki, takie jak hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, magnezu wodorotlenek i stearynian magnezu, a także tytanu dwutlenek i makrogol 400 w powłoce.
blister aluminiowy, blister jednodawkowy, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, laktoza jednowodna, linia podziału tabletki, makrogol, nietolerancja laktozy, otoczka tabletki, pitawastatyna, pitawastatyna wapniowa, plastyfikator, rdzeń tabletki, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja zwiększająca lepkość, tabletka powlekana, utylizacja leków, wodorotlenek magnezu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pitamet 1 mg
PITAMET to lek zawierający pitawastatynę w postaci soli wapnia, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 1 mg, 2 mg oraz 4 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 63 mg, 126 mg lub 252 mg laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej. Tabletki mają postać białych, cylindrycznych, obustronnie wypukłych form, z oznaczeniami „P1”, „P2” lub „P4” oraz średnicą około 6 mm, 7 mm i 9 mm odpowiednio dla dawek 1 mg, 2 mg i 4 mg. Tabletki 4 mg posiadają linię dzielącą, służącą do ułatwienia połykania, nie do dzielenia dawki. Substancje pomocnicze obejmują m.in. hydroksypropylocelulozę, hypromelozę, magnezu wodorotlenek i stearynian magnezu, a powłoka zawiera hypromelozę 2910, dwutlenek tytanu (E171) oraz makrogol 400.
blister jednodawkowy, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, hypromeloza, hypromeloza 2910, laktoza jednowodna, makrogol, modyfikator uwalniania, niezgodność farmaceutyczna, pitawastatyna, pitawastatyna wapniowa, sól wapniowa, środek alkalizujący, środek dezintegrujący, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja poślizgowa, tabletka powlekana, wodorotlenek magnezu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Livazo 1 mg
Przedawkowanie pitawastatyny, substancji czynnej leku Livazo (dostępnego w tabletkach powlekanych po 1 mg), stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji. Kluczowe jest monitorowanie parametrów biochemicznych, ze szczególnym uwzględnieniem enzymów wątrobowych (ALT, AST, GGTP, fosfataza alkaliczna, bilirubina) oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK), co pozwala na wczesne wykrycie hepatotoksyczności i miopatii statynowej. Wzrost tych markerów może wskazywać na uszkodzenie hepatocytów oraz ryzyko rabdomiolizy, która niesie ze sobą zagrożenie ostrej niewydolności nerek. Dodatkowo, należy monitorować parametry nerkowe (kreatynina, mocznik, GFR, elektrolity) oraz życiowe (ciśnienie tętnicze, tętno, saturacja), aby ocenić ogólny stan pacjenta i zapobiec powikłaniom metabolicznym, w tym zaburzeniom gospodarki wodno-elektrolitowej i równowagi kwasowo-zasadowej.
antidotum, bilirubina, czynność wątroby, enzymy transaminazy, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna, hemodializa, hepatotoksyczność, kinaza kreatynowa, mioglobina, ostra niewydolność nerek, parametry wątrobowe, pitawastatyna, pitawastatyna wapniowa, rabdomioliza, równowaga kwasowo-zasadowa, statyna, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenia wodno-elektrolitowe