drożdżyca błon śluzowych

Drożdżyca błon śluzowych to zakażenie grzybicze wywołane przez drożdżaki z rodzaju Candida, najczęściej Candida albicans. Infekcja ta może obejmować różne partie błon śluzowych: jamy ustnej (kandydoza jamy ustnej, pleśniawki), gardła, przełyku, narządów płciowych (drożdżyca pochwy) oraz odbytu. Charakteryzuje się obecnością białawych, kremowych nalotów na błonie śluzowej, które po usunięciu odsłaniają zaczerwienioną, bolesną powierzchnię.

Czynnikami predysponującymi do rozwoju drożdżycy są: antybiotykoterapia, cukrzyca, stany immunosupresji (w tym zakażenie HIV), stosowanie glikokortykosteroidów, ciąża oraz stany fizjologicznego obniżenia odporności. U osób z niedoborami odporności drożdżyca może przybierać postać przewlekłą lub nawracającą, trudną do całkowitego wyeliminowania.

Diagnostyka drożdżycy błon śluzowych opiera się na badaniu mikroskopowym i hodowli materiału pobranego z miejsc objętych infekcją. Leczenie polega na stosowaniu miejscowych lub ogólnoustrojowych leków przeciwgrzybiczych, w zależności od nasilenia objawów i stanu pacjenta. Najczęściej stosuje się pochodne azolowe (flukonazol, itrakonazol), nystatynę lub amfoterycynę B.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl