owrzodzenie śluzówki
Owrzodzenie śluzówki (inaczej błony śluzowej) to defekt nabłonka z przerwaniem ciągłości tkanki, który sięga w głąb blaszki właściwej. Jest to jedna z najczęstszych patologii dotyczących błon śluzowych jamy ustnej, przewodu pokarmowego, dróg oddechowych oraz narządów płciowych.
Przyczyny owrzodzeń śluzówki są różnorodne i obejmują: infekcje (bakteryjne, wirusowe, grzybicze), choroby autoimmunologiczne (np. choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Behçeta), urazy mechaniczne, termiczne lub chemiczne, działania niepożądane leków, nowotwory oraz zaburzenia metaboliczne.
Diagnostyka owrzodzeń śluzówki wymaga dokładnego wywiadu lekarskiego, badania fizykalnego oraz często badań dodatkowych: mikrobiologicznych, histopatologicznych, immunologicznych i obrazowych. W przypadku owrzodzeń przewlekłych, niepoddających się leczeniu lub budzących podejrzenie procesu nowotworowego, konieczne jest wykonanie biopsji.
Leczenie owrzodzeń śluzówki jest ukierunkowane na przyczynę ich powstania. Obejmuje terapię przeciwzapalną, przeciwbólową, antybiotykoterapię w przypadku infekcji bakteryjnych, leki przeciwwirusowe lub przeciwgrzybicze, immunosupresję przy chorobach autoimmunologicznych oraz miejscowe preparaty ochronne i przyspieszające gojenie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Fluorouracil medac 50 mg/ml (500 mg/10 ml)
Przedawkowanie fluorouracylu (roztwór do wstrzykiwań 50 mg/ml) stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się nasilonymi objawami ze strony układu pokarmowego i hematologicznego. Do najczęstszych objawów należą silne nudności, nawracające wymioty, intensywna biegunka oraz owrzodzenia przewodu pokarmowego z krwawieniem. Krytycznym powikłaniem jest zahamowanie czynności szpiku kostnego, objawiające się trombocytopenią, leukopenią i agranulocytozą, co znacząco zwiększa ryzyko krwawień, infekcji oraz skrajnego osłabienia odporności. Nasilenie tych objawów jest znacznie większe niż przy standardowym dawkowaniu, a agranulocytoza stanowi stan zagrożenia życia.
agranulocytoza, białe krwinki, cytostatyk, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, elementy morfotyczne krwi, fluorouracyl, granulocyty, leukopenia, monitorowanie hematologiczne, morfologia krwi, neutropenia, objawy gastryczne, osłabienie odporności, owrzodzenie przewodu pokarmowego, owrzodzenie śluzówki, płytki krwi, preparat krwiopochodny, profilaktyka przeciwinfekcyjna, supresja szpiku kostnego, szpik kostny, trombocytopenia, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Coxitex 30 mg
Przedawkowanie etorykoksybu, substancji czynnej preparatu Coxitex, w dawkach pojedynczych do 500 mg oraz powtarzanych do 150 mg/dobę przez 21 dni nie wykazuje istotnej toksyczności klinicznej. Najczęściej obserwowane objawy przedawkowania to dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka oraz owrzodzenia śluzówki, pojawiające się przy dawkach przekraczających 150 mg/dobę. Zaburzenia sercowo-naczyniowe (nadciśnienie, tachykardia, arytmie) oraz pogorszenie funkcji nerek (retencja płynów, obrzęki) występują głównie przy dawkach powyżej 300 mg, ze szczególnym ryzykiem u pacjentów z chorobami współistniejącymi. Objawy neurologiczne, takie jak bóle głowy, zawroty i senność, są rzadsze i pojawiają się przy dawkach >150 mg.
arytmia, ból brzucha, ból głowy, choroba sercowo-naczyniowa, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, funkcje życiowe, hemodializa, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie wspomagające, nadciśnienie tętnicze, objaw neurologiczny, objawy żołądkowo-jelitowe, obrzęk, ostre przedawkowanie, owrzodzenie śluzówki, parametr kardiologiczny, płukanie żołądka, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie etorykoksybu, retencja płynów, równowaga wodno-elektrolitowa, substancja czynna, tachykardia, toksyczność, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności serca, zawrót głowy