model Coxa
Model Coxa to specjalistyczny termin w ortopedii odnoszący się do endoprotezy biodra opracowanej przez szwedzkiego ortopedę Haralda Coxa w latach 70. XX wieku. Charakteryzuje się on anatomicznym kształtem trzpienia, który umożliwia optymalne dopasowanie do kanału szpikowego kości udowej.
Endoproteza typu Coxa została zaprojektowana w celu maksymalnego odtworzenia biomechaniki stawu biodrowego. Wyróżnia ją bezcementowa metoda implantacji, gdzie stabilizacja protezy następuje poprzez wrastanie tkanki kostnej w porowatą powierzchnię implantu. Model ten cechuje się wysoką przeżywalnością długoterminową sięgającą ponad 95% po 15 latach od implantacji.
Współczesne modyfikacje protezy Coxa obejmują udoskonalenia materiałowe, w tym wykorzystanie stopów tytanu oraz ceramicznych głów kości udowej, co znacząco zmniejsza ryzyko obluzowania i zużycia implantu. Wskazaniami do zastosowania tego modelu są przede wszystkim zaawansowana choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego, złamania szyjki kości udowej oraz jałowa martwica głowy kości udowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Twardzina – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Twardzina układowa (SSc) charakteryzuje się dużą heterogennością kliniczną i wysoką śmiertelnością, ze wskaźnikiem standaryzowanej śmiertelności (SMR) w zakresie 3,45-5,73. Przeżycie różni się w zależności od podtypu choroby: 5-letnie przeżycie wynosi około 80% w postaci uogólnionej i 90% w ograniczonej, z poprawą rokowania w ostatnich dekadach. Kluczowymi czynnikami prognostycznymi są wiek >60 lat, płeć męska, pochodzenie afrykańskie, postać uogólniona, wysoki wynik mRSS, obecność teleangiektazji, aktywne owrzodzenia palców, niedokrwistość, podwyższony CRP (≥5-8 mg/l) oraz osłabienie mięśniowe. Zajęcie narządów wewnętrznych znacząco zwiększa ryzyko zgonu, zwłaszcza nadciśnienie płucne (PAH, HR 6,248), śródmiąższowa choroba płuc (ILD) z upośledzeniem funkcji, zaburzenia rytmu serca (HR 4,729), twardzinowy przełom nerkowy (1-roczna śmiertelność 20-60%) oraz współistnienie nowotworu złośliwego.
białko C-reaktywne, choroba zastawkowa, klasa czynnościowa WHO, maksymalne zużycie tlenu, model Coxa, nadciśnienie płucne, niedokrwistość, osłabienie mięśni proksymalnych, owrzodzenie palców, pojemność życiowa, przeciwciała anty-Scl-70, przeciwciała antycentromerowe, śródmiąższowa choroba płuc, teleangiektazja, test 6-minutowego marszu, test wysiłkowy sercowo-płucny, testy czynności płuc, tomografia komputerowa wysokiej rozdzielczości, twardzina układowa, twardzina układowa ograniczona, twardzina układowa uogólniona, twardzinowy przełom nerkowy, włóknienie płuc, zaburzenie rytmu serca, zdolność dyfuzyjna płuc - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Hidrasec 30 mg 30 mg
Racekadotryl, substancja czynna preparatu Hidrasec 30 mg, jest prolekiem metabolizowanym do tiorfanu, inhibitora enkefalinazy jelitowej, co prowadzi do przedłużenia działania enkefalin w jelicie cienkim i zmniejszenia hipersekrecji wody oraz elektrolitów do światła jelita. Mechanizm ten skutkuje szybkim działaniem przeciwbiegunkowym bez wpływu na motorykę przewodu pokarmowego oraz ośrodkowy układ nerwowy, co odróżnia racekadotryl od innych leków przeciwbiegunkowych. Badania farmakodynamiczne wykazały brak wpływu na odstęp QT/QTc nawet przy dawkach supraterapeutycznych (400 mg), co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku.
badanie randomizowane, działanie przeciwwydzielnicze, enkefalina, enkefalinaza jelitowa, Hidrasec, hipersekrecja, hydroliza, model Coxa, nawadnianie doustne, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, ostra biegunka, pasaż jelitowy, prolek, racekadotryl, stan zapalny, synapsa enkefalinergiczna, terapia nawadniająca, tiorfan, toksyna cholery, wydzielanie elektrolitów, zaparcie wtórne