hipersekrecja jelitowa

Hipersekrecja jelitowa to zaburzenie polegające na nadmiernym wydzielaniu płynów i elektrolitów przez nabłonek jelitowy do światła przewodu pokarmowego. Jest to patologiczny proces występujący w przebiegu różnych schorzeń, który może prowadzić do zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej i biegunki.

Mechanizm hipersekrecji jelitowej obejmuje przede wszystkim zaburzenia transportu jonowego na poziomie enterocytów, gdzie dochodzi do wzmożonego wydzielania chlorków i wodorowęglanów, co pociąga za sobą zwiększone wydzielanie wody na zasadzie gradientu osmotycznego. Do najczęstszych przyczyn tego zjawiska należą enterotoksyny bakteryjne (np. toksyna cholery, enterotoksyny E. coli), niektóre hormony (VIP, prostaglandyny), leki sekrecyjne oraz stany zapalne jelit.

Klinicznie hipersekrecja jelitowa manifestuje się biegunką sekrecyjną, charakteryzującą się dużą objętością stolców wodnistych, które utrzymują się mimo głodzenia. W przeciwieństwie do biegunki osmotycznej, w biegunce sekrecyjnej luka osmotyczna stolca jest niewielka (<50 mOsm/kg). Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne stolca, testy na obecność toksyn oraz badania obrazowe jelit.

Leczenie hipersekrecji jelitowej jest ukierunkowane na przyczynę podstawową oraz na wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych. W terapii stosuje się leki hamujące sekrecję (oktreotyd, loperamid), antybiotyki w przypadku etiologii infekcyjnej oraz nawodnienie doustne lub dożylne. W przypadkach przewlekłych konieczne może być leczenie choroby podstawowej, jak np. guz wydzielający VIP czy choroba zapalna jelit.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl