antagonista wapnia pochodny dihydropirydyny
Antagonista wapnia pochodny dihydropirydyny to grupa leków blokujących kanały wapniowe typu L, które hamują napływ jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych i mięśnia sercowego. Do tej grupy należą m.in. amlodypina, felodypina, nifedypina, lacydypina i lerkanidypina.
Dihydropirydynowi antagoniści wapnia wykazują silniejsze działanie wazodylatacyjne niż kardiodepresyjne, co czyni je szczególnie przydatnymi w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Charakteryzują się selektywnym działaniem na naczynia obwodowe, powodując ich rozszerzenie i zmniejszenie oporu obwodowego, przy stosunkowo niewielkim wpływie na przewodnictwo i kurczliwość mięśnia sercowego.
W praktyce klinicznej leki z tej grupy znajdują zastosowanie w terapii nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej (szczególnie postaci naczynioskurczowej), zespołu Raynauda oraz niektórych zaburzeń rytmu serca. Nowsze generacje pochodnych dihydropirydyny charakteryzują się długim czasem działania, co umożliwia dawkowanie raz na dobę i zapewnia równomierne działanie przeciwnadciśnieniowe.
Działania niepożądane antagonistów wapnia pochodnych dihydropirydyny wynikają głównie z ich działania wazodylatacyjnego i obejmują: bóle głowy, zawroty głowy, zaczerwienienie twarzy, obrzęki kostek i stóp. W przeciwieństwie do niedihydropirydynowych antagonistów wapnia (werapamil, diltiazem), pochodne dihydropirydyny nie powodują istotnej bradykardii ani zaburzeń przewodnictwa przedsionkowo-komorowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ivabradine Aurovitas
Ivabradine Aurovitas, zawierający iwabradynę, jest wskazany wyłącznie do leczenia objawowego przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej i nie wpływa na zmniejszenie ryzyka zawału mięśnia sercowego ani zgonu sercowo-naczyniowego. Kluczowe jest monitorowanie częstości akcji serca (HR) przed i w trakcie terapii, zwłaszcza gdy HR spada poniżej 50 uderzeń na minutę. Leczenie nie jest zalecane u pacjentów z HR w spoczynku poniżej 70 uderzeń na minutę, blokiem przedsionkowo-komorowym II stopnia oraz zaburzeniami rytmu serca, takimi jak migotanie przedsionków, które mogą obniżać skuteczność iwabradyny. W przypadku bradykardii z objawami (zawroty głowy, zmęczenie, niedociśnienie) należy stopniowo zmniejszać dawkę lub przerwać leczenie. Przeciwwskazane jest łączenie iwabradyny z werapamilem lub diltiazem ze względu na ryzyko nadmiernego spowolnienia HR.
amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia pochodny dihydropirydyny, azotan, blok lewej odnogi pęczka Hisa, blok prawej odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy drugiego stopnia, bradykardia, częstość akcji serca, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, diltiazem, dławica piersiowa, EKG, iwabradyna, kołatanie serca, migotanie przedsionków, niedobór laktazy, niedociśnienie, nietolerancja galaktozy, przewlekła niewydolność serca, tachyarytmia, werapamil, węzeł zatokowy, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cardilopin 10 mg
Amlodypina, substancja czynna leku Cardilopin, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na amlodypinę (we wszystkich dawkach: 2,5 mg, 5 mg, 10 mg), inne pochodne dihydropirydyny oraz substancje pomocnicze preparatu. Ze względu na mechanizm działania polegający na rozkurczu mięśni gładkich naczyń i obniżeniu ciśnienia tętniczego, lek nie powinien być stosowany w stanach takich jak ciężkie niedociśnienie tętnicze, wstrząs (w tym kardiogenny) oraz w określonych schorzeniach kardiologicznych, w tym ciężkiej stenozie aortalnej i niestabilnej niewydolności serca po zawale mięśnia sercowego. Działanie amlodypiny może pogłębić hipotensję, zaburzyć perfuzję narządową oraz nasilić objawy chorób serca, co stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta.
amlodipin bezylan, amlodypina, antagonista wapnia pochodny dihydropirydyny, ciśnienie tętnicze, czynność skurczowa serca, działanie inotropowo ujemne, funkcja skurczowa, hipotensja, lek przeciwnadciśnieniowy, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, perfuzja narządowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, rozkurcz mięśni gładkich, stenoza aortalna, wstrząs kardiogenny, zaburzenie hemodynamiczne, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu z lewej komory