metabolit hepatotoksyczny
Metabolit hepatotoksyczny to produkt przemiany materii określonej substancji (np. leku lub związku chemicznego), który wykazuje toksyczne działanie wobec komórek wątroby. Powstaje on w wyniku przemian metabolicznych, najczęściej zachodzących w wątrobie, w ramach procesów biotransformacji fazy I (głównie z udziałem cytochromu P450) lub fazy II.
Wiele leków powszechnie stosowanych w praktyce klinicznej może być metabolizowanych do związków uszkadzających hepatocyty. Klasycznym przykładem jest paracetamol, którego metabolit – N-acetylo-p-benzochinoimina (NAPQI) – w warunkach przedawkowania lub przy niedoborze glutationu prowadzi do uszkodzenia wątroby. Inne przykłady to metabolity izoniazdu, walproinianu, amiodaronu czy niektórych antybiotyków.
Mechanizmy hepatotoksyczności metabolitów obejmują wiązanie kowalencyjne z białkami komórkowymi, indukcję stresu oksydacyjnego, zaburzenia funkcji mitochondriów, aktywację procesów zapalnych czy indukcję apoptozy hepatocytów. Podatność na hepatotoksyczne działanie metabolitów może być uwarunkowana genetycznie (polimorfizmy enzymów metabolizujących), a także zależeć od wieku, płci, chorób współistniejących czy interakcji lekowych.
W praktyce klinicznej ważne jest monitorowanie funkcji wątroby u pacjentów przyjmujących leki z potencjałem tworzenia hepatotoksycznych metabolitów, szczególnie w grupach ryzyka. W niektórych przypadkach stosuje się strategie zapobiegawcze, takie jak N-acetylocysteina przy zatruciu paracetamolem, która uzupełnia zapasy glutationu niezbędnego do detoksykacji NAPQI.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Paracetamol Biofarm 500 mg
Paracetamol wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście metabolizmu wątrobowego. Leki indukujące enzymy wątrobowe (fenobarbital, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna) oraz izoniazyd znacząco zwiększają ryzyko hepatotoksyczności, nawet przy dawkach terapeutycznych, poprzez odpowiednio zwiększenie metabolizmu lub zmniejszenie klirensu paracetamolu. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie paracetamolu z izoniazydem, które może prowadzić do ciężkiego uszkodzenia wątroby. Ponadto, zydowudyna może wywoływać neutropenię i nasilać hepatotoksyczność, co wymaga monitorowania morfologii krwi i parametrów wątrobowych. Interakcje z warfaryną i innymi kumarynowymi lekami przeciwzakrzepowymi mogą nasilać ich działanie, zwiększając ryzyko krwawień przy regularnym stosowaniu paracetamolu. Warto również uwzględnić wpływ inhibitorów MAO, które mogą wywołać stan pobudzenia i wysoką gorączkę, oraz ryzyko uszkodzenia nerek przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ, szczególnie u pacjentów z chorobami nerek lub osób starszych.
dawka terapeutyczna paracetamolu, domperydon, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzakrzepowe, fenobarbital, fenytoina, hepatotoksyczność paracetamolu, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoniazyd, karbamazepina, klirens paracetamolu, kofeina, kolestyramina, kumaryna, kwas glukuronowy, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, metabolit hepatotoksyczny, metoklopramid, morfologia krwi, neutropenia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, paracetamol, parametr krzepnięcia, parametr wątrobowy, probenecyd, przedawkowanie, ryfampicyna, salicylamid, uszkodzenie wątroby, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, zydowudyna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Poltram Combo 37,5 mg + 325 mg
Produkt leczniczy Poltram Combo zawiera tramadol chlorowodorek (37,5 mg) oraz paracetamol (325 mg) w formie tabletek powlekanych. Farmakokinetyka obu składników wykazuje, że tramadol osiąga maksymalne stężenie w surowicy po około 1,8 godziny (Tmax), z okresem półtrwania 5,1/4,7 godziny dla form (+) i (−), natomiast paracetamol osiąga Tmax po 0,9 godziny z okresem półtrwania około 2,5 godziny. Zarówno tramadol, jak i paracetamol charakteryzują się niskim wiązaniem z białkami osocza (~20%) oraz znaczną objętością dystrybucji (tramadol 203 ± 40 l, paracetamol około 0,9 l/kg). Podanie leku z pokarmem nie wpływa istotnie na farmakokinetykę, co umożliwia podawanie niezależnie od posiłków. Tramadol jest metabolizowany głównie przez CYP2D6 (O-demetylacja do aktywnego metabolitu M1) oraz CYP3A (N-demetylacja do metabolitu M2), a metabolit M1 wykazuje silniejsze działanie przeciwbólowe niż substancja macierzysta. Paracetamol metabolizowany jest głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym i siarkowym, z niewielkim udziałem cytochromu P450, co jest istotne w kontekście toksyczności przy przedawkowaniu.
białko osocza, biodostępność, chlorowodorek tramadolu, CYP2D6, CYP3A, CYP3A4, cytochrom P450, forma racemiczna, glutation, jelito cienkie, kwas glukuronowy, kwas siarkowy, marskość wątroby, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm paracetamolu, metabolizm tramadolu, N-acetylo-p-benzochinoimina, N-demetylacja, niewydolność nerek, O-demetylacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania, paracetamol, sprzęganie z cysteiną, stężenie w surowicy krwi, substancja czynna, tabletka powlekana, uszkodzenie wątroby, właściwość przeciwbólowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Efferalgan Codeine 500 mg + 30 mg
Produkt leczniczy Efferalgan Codeine, zawierający paracetamol (500 mg) i kodeinę (30 mg), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami MAO, które są przeciwwskazane ze względu na ryzyko stanu pobudzenia i hipertermii, oraz z lekami indukującymi enzymy wątrobowe (np. ziele dziurawca, leki przeciwpadaczkowe, ryfampicyna), które mogą zwiększać hepatotoksyczność paracetamolu nawet przy dawkach terapeutycznych. Współistniejące stosowanie flukloksacyliny wymaga ścisłej kontroli ze względu na ryzyko kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA), zwłaszcza u pacjentów z niedoborem glutationu. Ponadto, paracetamol może wpływać na metabolizm leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), co wymaga zwiększonej częstotliwości monitorowania INR. Interakcje z fenytoiną mogą obniżać skuteczność paracetamolu i zwiększać ryzyko hepatotoksyczności, a jednoczesne stosowanie z NLPZ zwiększa ryzyko zaburzeń czynności nerek.
5-oksoprolina, alfentanyl, alkoholizm przewlekły, amitryptylina, anksjolityk, barbituran, benzodiazepina, buprenorfina, bupropion, butorfanol, celekoksyb, chinidyna, chloropromazyna, CYP2D6, deksametazon, dekstrometorfan, dekstropropoksyfen, depresja oddechowa, depresja OUN, dihydrokodeina, działanie sedatywne, dziurawiec, fentanyl, fenytoina, flukloksacylina, fluoksetyna, haloperydol, hepatotoksyczność, hydromorfon, imipramina, induktor enzymu wątrobowego, inhibitor MAO, izoniazyd, klirens paracetamolu, klomipramina, kwas glukuronowy, kwas moczowy, kwasica metaboliczna z dużą luką anionową, lek cholinolityczny, lek nasenny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, lewomepromazyna, metabolit hepatotoksyczny, morfina, nalbufina, nalmefen, nalorfina, naltrekson, neuroleptyk, niedobór glutationu, niedożywienie, niedrożność porażenna jelit, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, noskapina, oksykodon, opioidowy lek przeciwbólowy, paroksetyna, pentazocyna, petydyna, pochodna morfiny, posocznica, probenecyd, remifentanyl, ryfampicyna, salicylamid, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, sertralina, stężenie glukozy, sufentanyl, tiorydazyna, toksyczne uszkodzenie wątroby, toksyczność wątrobowa, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, uszkodzenie wątroby, warfaryna, współczynnik INR, wysoka gorączka, zaburzenie czynności nerek, zespół odstawienny, zydowudyna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Paracetamol Hasco 500 mg
Paracetamol podawany doodbytniczo w formie czopków (dawki 80 mg, 125 mg, 250 mg, 500 mg) charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) po 2-3 godzinach. Substancja czynna dystrybuuje się do większości tkanek, przenikając przez łożysko oraz do mleka kobiecego, co jest istotne przy stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących. Paracetamol wiąże się w niewielkim stopniu z białkami osocza, przy czym stopień wiązania wzrasta proporcjonalnie do stężenia leku w osoczu, co wpływa na jego biodostępność i skuteczność terapeutyczną.
bariera biologiczna, biodostępność, czopek leczniczy, dystrybucja leku, glukuronidacja, glutation wątrobowy, kwas merkapturowy, martwica hepatocytów, mechanizm detoksykacyjny, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm wątrobowy, N-acetylo-p-benzochinoimina, NAPQI, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, podanie doodbytnicze, przedawkowanie paracetamolu, przenikanie do mleka kobiecego, przenikanie przez łożysko, sprzęganie z cysteiną, stężenie maksymalne w osoczu, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Efferalgan Codeine 500 mg + 30 mg
Efferalgan Codeine to preparat zawierający paracetamol (500 mg) oraz kodeinę fosforanu półwodnego (30 mg). Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu 30-60 minut. Dystrybucja jest szeroka, z niskim wiązaniem z białkami osocza, a metabolizm odbywa się głównie w wątrobie poprzez sprzęganie z kwasem glukuronowym i siarkowym oraz oksydację z udziałem CYP450, prowadzącą do powstania toksycznego metabolitu N-acetylo-benzochinoiminy. W warunkach terapeutycznych metabolit ten jest szybko detoksykowany, jednak przy przedawkowaniu dochodzi do jego akumulacji i uszkodzenia wątroby. Paracetamol jest wydalany głównie przez nerki, z okresem półtrwania około 2 godzin, a 90% dawki eliminuje się w ciągu 24 godzin w postaci sprzężonych metabolitów.
alkoholowe zapalenie wątroby, biodostępność leku, CYP2D6, CYP2E1, cytochrom P450, dystrybucja paracetamolu, fosforan kodeiny, hepatotoksyczność paracetamolu, klirens kreatyniny, kodeina, kodeino-6-glukuronid, metabolit hepatotoksyczny, metabolit pośredni, morfina, N-acetylo-benzochinoimina, niewyrównana choroba wątroby, norkodeina, okres półtrwania, paracetamol, polimorfizm genetyczny, sprzęganie z kwasem glukuronowym, sprzęganie z kwasem siarkowym, stężenie maksymalne w osoczu, szlak oksydacyjny, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności nerek, zredukowany glutation - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Paramax-Cod 500 mg + 30 mg
Produkt leczniczy PARAMAX-COD zawiera paracetamol (500 mg) oraz kodeinę fosforanu półwodnego (30 mg), które wykazują różne profile farmakokinetyczne. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem (>90% biodostępności), osiągając maksymalne stężenie w osoczu po około 1 godzinie. Jego objętość dystrybucji wynosi 0,9 l/kg, a okres półtrwania u dorosłych to 1,6-3,8 godziny (średnio 2,3 godz.). Działanie przeciwbólowe utrzymuje się 4-6 godzin, a przeciwgorączkowe 6-8 godzin. Paracetamol jest intensywnie metabolizowany w wątrobie głównie przez glukuronidację u dorosłych oraz sulfonację u dzieci, z wytworzeniem hepatotoksycznego metabolitu N-acetylo-p-benzochinoiminy, który w warunkach prawidłowych jest unieczynniany przez sprzęganie z glutationem. W przypadku przedawkowania dochodzi do wyczerpania glutationu i ryzyka uszkodzenia hepatocytów. Metabolity są wydalane głównie przez nerki, a w niewydolności nerek lub wątroby metabolizm i eliminacja ulegają spowolnieniu, co wymaga dostosowania dawkowania.
bariera łożyskowa, biodostępność leku, glukuronidacja, kodeina fosforanu półwodnego, martwica hepatocytów, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm wątrobowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania leku, okres półtrwania w osoczu, paracetamol, receptory opioidowe, stężenie leku we krwi, sulfonacja, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Interakcje leku – Phenytoin Hikma 50 mg/ml
Fenytoina wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w surowicy oraz skuteczność terapeutyczną. Substancje takie jak alkohol (jednorazowo w dużych ilościach), leki przeciwzakrzepowe (np. dikumarol), benzodiazepiny, środki znieczulające, niesteroidowe leki przeciwzapalne, antybiotyki (chloramfenikol, erytromycyna, izoniazyd), leki przeciwgrzybicze (amfoterycyna B, flukonazol, ketokonazol), antagoniści wapnia (amiodaron, diltiazem) oraz hormony (estrogeny) mogą podwyższać stężenie fenytoiny, co zwiększa ryzyko toksyczności. Z kolei antybiotyki (cyprofloksacyna, ryfampicyna), leki przeciwdrgawkowe (karbamazepina, fenobarbital), rezerpina, sukralfat, diazoksyd, teofilina oraz długotrwałe nadużywanie alkoholu obniżają jej stężenie, zmniejszając skuteczność przeciwdrgawkową. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z kwasem walproinowym, który zwiększa stężenie wolnej fenytoiny, podnosząc ryzyko neurotoksyczności. Monitorowanie stężenia fenytoiny w surowicy jest wskazane przy podejrzeniu interakcji, zwłaszcza po zmianie terapii.
antagonista wapnia, antybiotyk, benzodiazepina, białko osocza, doustny antykoagulant, doustny środek antykoncepcyjny, dysfagia, działanie niepożądane, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie przeciwpsychotyczne, dziurawiec zwyczajny, farmakokinetyka, hepatotoksyczność, indukcja enzymów wątrobowych, induktor enzymów, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, krwawienie, kwas walproinowy, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwzakrzepowy, lek zwiotczający mięśnie, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm leku, metabolizm wątrobowy, napad padaczkowy, neurotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, odrzucenie przeszczepu, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna azolu, środek znieczulający, stężenie fenytoiny, stężenie leku w osoczu, toksyczność leku, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, wskaźnik INR - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gripblocker Express 300 mg + 30 mg + 12 mg
Gripblocker Express zawiera trzy substancje czynne o odmiennych profilach farmakokinetycznych: paracetamol, chlorowodorek pseudoefedryny oraz bromowodorek dekstrometorfanu. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w surowicy po około 1 godzinie, z biologicznym okresem półtrwania 1,6-3,8 godziny. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie poprzez sprzęganie z kwasem glukuronowym u dorosłych i kwasem siarkowym u dzieci, z wytworzeniem hepatotoksycznego metabolitu N-acetylo-p-benzochinoiminy, który jest detoksykowany przez glutation. Wydalanie odbywa się głównie w postaci metabolitów, z 2-4% dawki wydalanej niezmienionej z moczem. Działanie przeciwbólowe utrzymuje się 4-6 godzin, a przeciwgorączkowe 6-8 godzin.
3-hydroksymorfinan, 3-metoksymorfinan, białka osocza, biotransformacja, biotransformacja wątrobowa, cysteina, cytochrom CYP2D6, dekstrometorfan, dekstrorfan, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwkaszlowe, glutation, kwas glukuronowy, kwas merkapturowy, kwas siarkowy, martwica hepatocytów, metabolit hepatotoksyczny, metabolity morfinanowe, metabolizm pierwszego przejścia, monoaminooksydaza, N-acetylo-p-benzochinoimina, O-demetylacja, obkurczanie błony śluzowej nosa, okres półtrwania biologiczny, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, pseudoefedryna, stężenie w surowicy, stężenie we krwi, wchłanianie z przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Theraflu Max Grip 1000 mg + 70 mg + 10 mg
Theraflu MAX GRIP zawiera paracetamol, kwas askorbinowy oraz chlorowodorek fenylefryny, które wykazują zróżnicowane profile farmakokinetyczne. Paracetamol jest szybko i niemal całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego, z okresem półtrwania 1-4 godziny, niskim wiązaniem z białkami osocza oraz intensywnym metabolizmem w wątrobie, głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym i siarkowym. Około 5% paracetamolu metabolizuje do hepatotoksycznego NAPQI, który jest detoksykowany przez glutation; w przypadku przedawkowania dochodzi do jego akumulacji i uszkodzenia hepatocytów. Kwas askorbinowy charakteryzuje się szybkim wchłanianiem i dystrybucją do tkanek, z około 25% wiązaniem z białkami osocza, a nadmiar jest wydalany z moczem w postaci metabolitów.
biodostępność fenylefryny, chlorowodorek fenylefryny, glutation, inhibitory monoaminooksydazy, kwas askorbowy, martwica, metabolit hepatotoksyczny, metabolit pośredni, metabolizm wątrobowy, N-acetylo-p-benzochinoimina, obkurczenie naczyń krwionośnych nosa, okres półtrwania, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, sprzęganie z kwasem glukuronowym, Theraflu MAX GRIP, uszkodzenie hepatocytów, wiązanie z białkami osocza, witamina C, wyczerpanie glutationu - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Megapar 500 mg
Paracetamol w dawce 500 mg (tabletki musujące Megapar) charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z Tmax wynoszącym 30-60 minut, przy czym obecność pokarmu opóźnia szybkość wchłaniania. Dystrybucja leku jest szybka i obejmuje wszystkie tkanki, z porównywalnymi stężeniami we krwi, ślinie i osoczu oraz słabym wiązaniem z białkami osocza, co przekłada się na dużą objętość dystrybucji. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z dominującym sprzęganiem z kwasem glukuronowym (60-80%) oraz siarkowym (20-30%). Mniejszy, ale istotny klinicznie udział ma szlak cytochromu P-450, prowadzący do powstania toksycznego metabolitu NAPQI, który jest neutralizowany przez glutation. W warunkach przedawkowania dochodzi do wyczerpania glutationu i kumulacji NAPQI, co skutkuje uszkodzeniem hepatocytów i ryzykiem ostrej niewydolności wątroby.
biotransformacja, ciężka niewydolność wątroby, cysteina, cytochrom P-450, eliminacja leku, glutation, hepatotoksyczność, kumulacja leku, kwas glukuronowy, kwas merkaptopurynowy, kwas siarkowy, metabolit hepatotoksyczny, N-acetyl-p-benzochinoimina, okres półtrwania leku, ostra niewydolność wątroby, polarny metabolit, przedawkowanie paracetamolu, przewlekła niewydolność nerek, sprzęganie z glutationem, stężenie leku w osoczu, uszkodzenie hepatocytów, wiązanie z białkami osocza, wyrównana niewydolność wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fervex ból i gorączka kids 300 mg
Farmakokinetyka paracetamolu w postaci czopków doodbytniczych (Efferalgan 300 mg) cechuje się wolniejszym wchłanianiem w porównaniu do form doustnych, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w surowicy po 2-3 godzinach, co ma istotne znaczenie przy planowaniu dawkowania w terapii przeciwbólowej i przeciwgorączkowej. Paracetamol wykazuje szybkie i szerokie rozprzestrzenianie się w tkankach oraz niski stopień wiązania z białkami osocza, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie poprzez sprzęganie z kwasem glukuronowym (60-80%) i siarkowym (20-30%), a także częściowo przez cytochrom P450, prowadząc do powstania hepatotoksycznego metabolitu N-acetylo-benzochinoiminy, który jest detoksykowany przez glutation. Okres półtrwania paracetamolu wynosi około 2 godziny, a 90% dawki jest wydalane z moczem w postaci metabolitów w ciągu 24 godzin.
alkoholowe zapalenie wątroby, biodostępność, cysteina, cytochrom P450, czopek doodbytniczy, czynna choroba wątroby, dystrybucja tkankowa, enzym CYP 2E1, glutation zredukowany, hepatotoksyczność, kinetyka eliminacji, kwas glukuronowy, kwas merkapturowy, kwas siarkowy, metabolit hepatotoksyczny, metabolit toksyczny, N-acetylo-benzochinoimina, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, paracetamol, stężenie w surowicy, terapia przeciwbólowa, terapia przeciwgorączkowa, uszkodzenie hepatocytów, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Theraflu Max Grip 1000 mg + 70 mg + 10 mg
Przedawkowanie Theraflu MAX GRIP, zawierającego 1000 mg paracetamolu, 70 mg kwasu askorbinowego oraz 10 mg chlorowodorku fenylefryny na saszetkę, niesie ryzyko ciężkiego, potencjalnie śmiertelnego uszkodzenia wątroby. Toksyczność paracetamolu wynika z nadprodukcji hepatotoksycznego metabolitu NAPQI, prowadzącego do niewydolności wątroby, encefalopatii, krwotoków, hipoglikemii i obrzęku mózgu. Objawy wczesne (do 24h) obejmują nudności, wymioty, ból brzucha i brak łaknienia, natomiast uszkodzenie wątroby manifestuje się po 24-48h, osiągając szczyt w 4-6 dni, a maksymalne uszkodzenie w 72-96h. Fenylefryna może wywołać objawy sympatykomimetyczne i sercowo-naczyniowe, takie jak nadciśnienie i arytmie, natomiast kwas askorbinowy w dawkach powyżej 3 g może powodować objawy żołądkowo-jelitowe, jednak ich znaczenie kliniczne jest marginalne w kontekście zatrucia paracetamolem.
arytmia, biegunka osmotyczna, ciężkie zatrucie, działanie sympatykomimetyczne, encefalopatia, fentolamina, hepatocyt, hipoglikemia, krwotok, kwasica metaboliczna, lek blokujący receptory alfa-adrenergiczne, metabolit hepatotoksyczny, metabolit toksyczny, metionina, N-acetylo-p-benzochinoimina, N-acetylocysteina, nieodwracalne uszkodzenie wątroby, niewydolność wątrobowa, obrzęk mózgu, ostre zapalenie trzustki, pełnoobjawowa niewydolność wątroby, powikłanie metaboliczne, toksyczne działanie paracetamolu, toksyczne uszkodzenie wątroby, zaburzenie czynności wątroby, zatrucie paracetamolem - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Coldrex MaxGrip (1000 mg + 10 mg + 40 mg)/sasz.
Produkt leczniczy Coldrex MaxGrip zawiera paracetamol (1000 mg), chlorowodorek fenylefryny (10 mg) oraz kwas askorbowy (40 mg) w formie proszku do sporządzania roztworu doustnego. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenia w osoczu w ciągu 10-60 minut. Metabolizowany jest głównie w wątrobie do glukuronidów i siarczanów, z niewielkim (ok. 5%) udziałem hepatotoksycznego metabolitu NAPQI, który jest unieczynniany przez glutation. Okres półtrwania paracetamolu wynosi 1-4 godziny, a eliminacja odbywa się głównie z moczem w postaci metabolitów (<5% w postaci niezmienionej). U pacjentów z niewydolnością nerek zaleca się wydłużenie odstępów między dawkami ze względu na ograniczoną eliminację metabolitów. Fenylefryna wykazuje biodostępność około 40%, maksymalne stężenia osiąga po 1-2 godzinach, a jej okres półtrwania wynosi 2-3 godziny; eliminacja następuje prawie całkowicie przez nerki w postaci siarczanów. Kwas askorbowy jest szybko wchłaniany, wiąże się w 25% z białkami osocza, a jego nadmiar jest wydalany z moczem w postaci metabolitów.
biodostępność, chlorowodorek fenylefryny, ciężka niewydolność wątroby, dawkowanie, dystrybucja leku, działanie przeciwbólowe, eliminacja leku, farmakokinetyka paracetamolu, glukuronid, glutation wątrobowy, inhibitor monoaminooksydazy, kumulacja leku, kwas askorbowy, metabolit, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm paracetamolu, N-acetylo-p-benzochinoimina, obkurczenie naczyń krwionośnych, okres półtrwania, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła wyrównana niewydolność wątroby, sprzęganie z glutationem, stężenie terapeutyczne, uszkodzenie hepatocytów, wchłanianie paracetamolu, wiązanie z białkami osocza, wyrównana niewydolność wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Apap NBG 500 mg + 50 mg
Produkt APAP NBG zawiera paracetamol (500 mg) oraz kofeinę (50 mg), które wykazują różne profile farmakokinetyczne wpływające na ich działanie terapeutyczne. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po około 1 godzinie. Wiązanie z białkami osocza wynosi 25-50%, a okres półtrwania to 2-4 godziny. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z dominującym szlakiem glukuronidacji (około 90%) oraz siarczanowania, szczególnie u dzieci. Niewielka część (2-4%) jest wydalana przez nerki w postaci niezmienionej. Działanie przeciwbólowe utrzymuje się 4-6 godzin, a przeciwgorączkowe 6-8 godzin. Istotne jest ryzyko hepatotoksyczności przy przekroczeniu zalecanych dawek, związane z nagromadzeniem reaktywnego metabolitu N-acetylo-p-benzochinoiminy.
białka osocza, biotransformacja, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, eliminacja leku, farmakokinetyka, glutation wątrobowy, kofeina, kwas glukuronowy, kwas merkapturowy, kwas siarkowy, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm wątrobowy, mleko matki, N-acetylo-p-benzochinoimina, objętość dystrybucji, okres półtrwania, paracetamol, płyn mózgowo-rdzeniowy, reaktywny metabolit, stężenie we krwi, uszkodzenie wątroby, wchłanianie z przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gripex 325 mg + 30 mg + 10 mg
Preparat Gripex zawiera trzy substancje czynne: paracetamol (325 mg), pseudoefedrynę chlorowodorek (30 mg) oraz dekstrometorfanu bromowodorek (10 mg), które charakteryzują się odmiennymi profilami farmakokinetycznymi. Paracetamol jest szybko i niemal całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w surowicy po około 1 godzinie, z okresem półtrwania 1,6-3,8 godziny. Działanie przeciwbólowe utrzymuje się 4-6 godzin, a przeciwgorączkowe 6-8 godzin. Metabolizowany jest głównie w wątrobie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym (u dorosłych) i siarkowym (u dzieci), z niewielką produkcją hepatotoksycznego metabolitu N-acetylo-p-benzochinoiminy, którego detoksykacja zależy od zasobów glutationu. Pseudoefedryna wykazuje szybkie i całkowite wchłanianie, osiągając maksymalne stężenie po około 1,5 godziny, a efekt obkurczający błonę śluzową nosa pojawia się już po 30 minutach i utrzymuje do 4 godzin. Metabolizm zachodzi z udziałem monoaminooksydazy, a 70-90% substancji jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej.
biotransformacja w wątrobie, CYP2D6, dekstrometorfan, dekstrorfan, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwkaszlowe, martwica hepatocytów, metabolit dekstrometorfanu, metabolit hepatotoksyczny, metabolit paracetamolu, metabolizm pierwszego przejścia, monoaminooksydaza, N-acetylo-p-benzochinoimina, niewydolność wątroby, obkurczenie błony śluzowej nosa, okres półtrwania biologiczny, paracetamol, pseudoefedryna, wydalanie nerkowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Paracetamol Hasco 250 mg
Paracetamol w postaci czopków, podawany doodbytniczo w dawkach 80 mg, 125 mg, 250 mg oraz 500 mg, charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z Tmax wynoszącym 2-3 godziny, co jest istotne dla określenia czasu osiągnięcia pełnego efektu terapeutycznego. Po absorpcji lek ulega szerokiej dystrybucji do większości tkanek, przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka kobiecego, a jego wiązanie z białkami osocza jest niskie, choć zależne od stężenia w osoczu. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie (około 95%) poprzez sprzęganie z kwasem glukuronowym i cysteiną, prowadząc do powstania nieaktywnych metabolitów.
bariera łożyskowa, biotransformacja, czopek leczniczy, dystrybucja leku, eliminacja drogą nerkową, glutation wątrobowy, glutation zredukowany, hepatotoksyczność paracetamolu, martwica, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm paracetamolu, metabolizm pierwszego przejścia, N-acetylo-p-benzochinoimina, ostra niewydolność wątroby, podanie doodbytnicze, sprzęganie z cysteiną, sprzęganie z kwasem glukuronowym, stężenie substancji czynnej w osoczu, uszkodzenie hepatocytów, wiązanie z białkami osocza, wydalanie z moczem - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fervex ból i gorączka baby 150 mg
Paracetamol w formie czopków doodbytniczych Efferalgan 150 mg charakteryzuje się całkowitym, acz wolniejszym wchłanianiem w porównaniu do podania doustnego, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w surowicy po 2-3 godzinach. Lek wykazuje szybkie przenikanie do tkanek oraz niski stopień wiązania z białkami osocza, co sprzyja jego biodostępności. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie poprzez sprzęganie z kwasem glukuronowym (60-80%) i siarkowym (20-30%), a także alternatywną drogę przez cytochrom P450, generującą toksyczny metabolit N-acetylo-benzochinoiminę, który przy dawkach terapeutycznych jest skutecznie detoksykowany i wydalany z moczem. Okres półtrwania paracetamolu wynosi około 2 godziny, a 90% dawki jest eliminowane z moczem w ciągu 24 godzin, z mniej niż 5% wydalanym w postaci niezmienionej.
alkoholowe zapalenie wątroby, biodostępność, biotransformacja, cytochrom P450, czopek doodbytniczy, dawkowanie leku, dystrybucja leku, eliminacja leku, enzym CYP 2E1, glukuronid, glutation zredukowany, hepatotoksyczność, kwas glukuronowy, kwas merkapturowy, kwas siarkowy, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm leku, N-acetylo-benzochinoimina, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, paracetamol, siarczan, stężenie leku w surowicy, szlak metaboliczny, uszkodzenie komórek wątrobowych, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gripex Hot Intense 1000 mg + 50 mg + 12,2 mg
Produkt leczniczy Gripex Hot Intense zawiera paracetamol (1000 mg), kofeinę (50 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (12,2 mg) w formie proszku do sporządzania roztworu doustnego. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po około 1 godzinie, z okresem półtrwania 2-4 godzin. Jego działanie przeciwbólowe utrzymuje się 4-6 godzin, a przeciwgorączkowe 6-8 godzin. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z dominującym sprzęganiem z kwasem glukuronowym (około 90%), a niewielka część (2-4%) jest wydalana z moczem w postaci niezmienionej. Kofeina wchłania się szybko i całkowicie, osiągając maksymalne stężenie po 50-75 minutach, z okresem półtrwania 3-7 godzin. Wiąże się umiarkowanie z białkami osocza (25-36%) i przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Fenylefryna ma biodostępność około 40%, maksymalne stężenie osiąga po 1-2 godzinach, a jej okres półtrwania wynosi 2-3 godziny; metabolizowana jest głównie w wątrobie i wydalana z moczem.
białka osocza, biodostępność doustna, biotransformacja wątrobowa, chlorowodorek fenylefryny, działanie przeciwbólowe, glutation wątrobowy, kofeina, kwas siarkowy, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm wątrobowy, N-acetylo-p-benzochinoimina, objętość dystrybucji, obkurczenie naczyń krwionośnych nosa, okres półtrwania, oksydacyjna deaminacja, paracetamol, parametry farmakokinetyczne, płyn mózgowo-rdzeniowy, przewód pokarmowy, sprzęganie z kwasem glukuronowym, stężenie maksymalne we krwi, szlak eliminacji, trudność w połykaniu, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Rifamazid 150 mg + 100 mg
Rifamazid to preparat zawierający ryfampicynę (150 mg lub 300 mg) oraz izoniazyd (100 mg lub 150 mg), które wykazują przeciwstawne mechanizmy wpływu na metabolizm leków. Ryfampicyna jest silnym induktorem enzymów mikrosomalnych wątroby, co przyspiesza metabolizm wielu leków i może obniżać ich stężenia oraz skuteczność terapeutyczną, wymagając często zwiększenia dawek. Izoniazyd natomiast hamuje metabolizm niektórych leków (np. etosuksymid, diazepam, triazolam, teofilina), co może prowadzić do ich kumulacji i nasilenia działań niepożądanych, szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z karbamazepiną ze względu na ryzyko ciężkiego uszkodzenia wątroby. Wspólne interakcje obu składników dotyczą m.in. fenytoiny (wymaga monitorowania stężenia), leków zobojętniających sok żołądkowy (zalecane przyjmowanie Rifamazidu co najmniej 1 godzinę wcześniej), leków przeciwzakrzepowych (konieczne codzienne monitorowanie czasu protrombinowego) oraz doustnych środków antykoncepcyjnych (zalecane stosowanie dodatkowej, niehormonalnej metody antykoncepcji). Ryfampicyna może także fałszywie podwyższać wyniki testów na opioidy oraz maskować oznaczenia kwasu foliowego i witaminy B12 metodą mikrobiologiczną.
antagonista wapnia, benzodiazepina, cyklosporyna, czas protrombinowy, funkcja wątroby, glikokortykosteroid, gruźlica, hepatotoksyczność, induktor enzymów mikrosomalnych wątroby, izoniazyd, karbamazepina, kwas p-aminosalicylowy, lek hipoglikemizujący, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, metabolit hepatotoksyczny, niewydolność wątroby, pochodna kumaryny, produkt zobojętniający sok żołądkowy, reakcja disulfiramopodobna, ryfampicyna, środek antykoncepcyjny, stężenie fenytoiny, teofilina, terapia przeciwgruźlicza, uszkodzenie wątroby, wzrost aktywności enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – AntyGrypin COMPLEX 500 mg + 200 mg + 4 mg
Lek AntyGrypin COMPLEX zawiera paracetamol 500 mg, kwas askorbinowy 200 mg oraz chlorofenaminę maleinian 4 mg w formie granulatu musującego i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub pomocnicze (w tym sacharozę, sód i glukozę). Nie powinien być stosowany u osób z ciężką niewydolnością nerek lub wątroby (skala Childa-Pugha >9) ze względu na ryzyko kumulacji i hepatotoksyczności paracetamolu. Przeciwwskazania obejmują także jednoczesne stosowanie z lekami hepatotoksycznymi, inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) oraz u pacjentów nadużywających alkoholu. Chlorofenamina, działając antycholinergicznie, wyklucza stosowanie leku u chorych z jaskrą z wąskim kątem przesączania oraz ryzykiem zatrzymania moczu (np. przerost gruczołu krokowego). Produkt jest również przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 15 roku życia ze względu na profil bezpieczeństwa chlorofenaminy.
AntyGrypin COMPLEX, astma oskrzelowa, chlorofenaminy maleinian, choroba układu sercowo-naczyniowego, działanie antycholinergiczne, działanie hepatotoksyczne, działanie niepożądane, działanie toksyczne, enzymy mikrosomalne wątroby, farmakoterapia, granulat musujący, hipotensja ortostatyczna, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem przesączania, kwas askorbowy, lek hepatotoksyczny, metabolit hepatotoksyczny, mydriaza, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy dysuryczne, ostry napad jaskry, paracetamol, profil bezpieczeństwa leku, przełom nadciśnieniowy, przerost prostaty, skala Childa-Pugha, uszkodzenie hepatocytów, zaburzenie poznawcze, zagęszczenie wydzieliny oskrzelowej, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Interakcje leku – Feverinex 100 mg/mL
Paracetamol, substancja czynna leku Feverinex, jest metabolizowany głównie w wątrobie, gdzie jego metabolity mogą wykazywać hepatotoksyczność. Interakcje z lekami indukującymi enzymy wątrobowe (np. ryfampicyna, leki przeciwpadaczkowe takie jak karbamazepina, fenytoina) zwiększają ryzyko uszkodzenia wątroby, zwłaszcza przy dużych dawkach paracetamolu. Alkohol etylowy znacząco potęguje toksyczność paracetamolu poprzez indukcję powstawania hepatotoksycznych metabolitów, co może prowadzić do poważnego uszkodzenia wątroby nawet przy standardowych dawkach. Paracetamol może nasilać działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych (acenokumarol, warfaryna) przez hamowanie syntezy czynników krzepnięcia, co wymaga monitorowania INR. Leki przeciwcholinergiczne (np. propantelina) mogą zmniejszać wchłanianie paracetamolu, natomiast metoklopramid je zwiększa poprzez modulację opróżniania żołądka.
acenokumarol, alkohol etylowy, aminotransferaza, amoniak, bilirubina, chloramfenikol, cholestyramina, czas protrombinowy, czynnik krzepnięcia, dehydrogenaza mleczanowa, doustny lek przeciwzakrzepowy, duża luka anionowa, enzym wątrobowy, fenobarbital, fenytoina, flukloksacylina, hormonalny środek antykoncepcyjny, INR, izoniazyd, karbamazepina, kreatynina, kwas 5-hydroksyindolooctowy, kwas p-aminobenzoesowy, kwasica metaboliczna, lamotrygina, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwpadaczkowy, metabolit hepatotoksyczny, metoklopramid, metylofenobarbital, neutropenia, niewydolność trzustki, paracetamol, probenecyd, propantelina, prymidon, reakcja hepatotoksyczna, ryfampicyna, test bentyromidowy, uszkodzenie wątroby, warfaryna, węgiel aktywny, zydowudyna, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Paracetamol Aflofarm 500 mg
Paracetamol, podawany doustnie w dawce 500 mg, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w surowicy w ciągu 0,5-2 godzin. Wiązanie z białkami osocza wynosi 25-50%, a objętość dystrybucji mieści się w zakresie 0,83-1,36 l/kg, co wskazuje na dobre przenikanie do tkanek. Paracetamol przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka matki, gdzie po podaniu dawki 650 mg osiąga stężenie 10-15 μg/ml w ciągu 1-2 godzin, z okresem półtrwania w mleku wynoszącym 1,35-3,5 godziny. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, gdzie około 90% dawki u dorosłych ulega sprzęganiu z kwasem glukuronowym, a u dzieci dodatkowo z kwasem siarkowym; metabolity te są farmakologicznie nieaktywne.
bariera łożyskowa, białka osocza, biotransformacja, cysteina, glutation wątrobowy, kumulacja substancji czynnej, kwas glukuronowy, kwas merkapturowy, kwas siarkowy, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm paracetamolu, N-acetylo-p-benzochinoimina, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, paracetamol, parametr farmakokinetyczny, profil farmakokinetyczny, przewód pokarmowy, stężenie w surowicy, szlak metaboliczny, wchłanianie z przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fervex ból i gorączka C Plus 330 mg + 200 mg
Paracetamol zawarty w produkcie Efferalgan Vitamin C (330 mg) charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 30-60 minut. Wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza oraz szeroką dystrybucję do wszystkich tkanek. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie poprzez sprzęganie z kwasem glukuronowym (dominujący szlak) i siarkowym, a także przez cytochrom P450, który w przypadku przedawkowania generuje hepatotoksyczny metabolit N-acetylo-benzochinoiminę. Paracetamol jest eliminowany głównie przez nerki, z 90% dawki wydalanej w ciągu 24 godzin, głównie jako sprzężone metabolity (60-80% glukuronianów, 20-30% siarczanów), a okres półtrwania wynosi około 2 godziny. W stanach patologicznych, takich jak niewydolność nerek czy wątroby, farmakokinetyka ulega zmianom, co wymaga odpowiedniego dostosowania dawkowania i zachowania ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z niewyrównaną chorobą wątroby.
alkoholowe zapalenie wątroby, biała krwinka, białko osocza, ciężka niewydolność nerek, CYP 2E1, cytochrom P450, dystrybucja leku, eliminacja leku, glukuronian, kwas askorbowy, kwas glukuronowy, kwas merkapturowy, kwas siarkowy, metabolit hepatotoksyczny, metabolit szczawianowy, metabolizm leku, niewydolność wątroby, okres półtrwania, pacjent geriatryczny, paracetamol, penetracja leku, płytka krwi, przedawkowanie leku, siarczan, soczewka oka, substancja czynna, uszkodzenie wątroby, wchłanianie paracetamolu, witamina C - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Panadol Rapid 500 mg
Paracetamol zawarty w leku Panadol Rapid w dawce 500 mg charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie (Cmax) w osoczu w ciągu 30-60 minut. Obecność pokarmu może spowolnić wchłanianie. Lek jest szeroko dystrybuowany w organizmie, z niewielkim wiązaniem z białkami osocza. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, gdzie paracetamol ulega sprzęganiu do glukuronidów i siarczanów, które są wydalane z moczem. Około 5% dawki metabolizowane jest do hepatotoksycznego N-acetylo-p-benzochinoiminy (NAPQI), która w warunkach fizjologicznych jest unieczynniana przez sprzęganie z glutationem. Okres półtrwania paracetamolu wynosi 1-4 godziny, a ponad 90% dawki jest wydalane z moczem w postaci metabolitów w ciągu 24 godzin.
białka osocza, ciężka niewydolność wątroby, czas osiągnięcia stężenia maksymalnego, glutation wątrobowy, kwas merkapturowy, martwica hepatocytów, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm paracetamolu, metabolizm wątrobowy, N-acetylo-p-benzochinoimina, okres półtrwania, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, płyny ustrojowe, polarny metabolit, przewlekła niewydolność nerek, sprzęganie z glutationem, stężenie maksymalne, tabletka musująca, uszkodzenie hepatocytów, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wyrównana niewydolność wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – APAP 325 mg 325 mg
Paracetamol, zawarty w tabletkach APAP 325 mg, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) w ciągu 30-60 minut. Obecność pokarmu może spowalniać wchłanianie. Lek dystrybuuje się równomiernie do płynów ustrojowych, wykazując niski stopień wiązania z białkami osocza w dawkach terapeutycznych. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie poprzez glukuronidację i sulfatację, z wytworzeniem około 5% hepatotoksycznego metabolitu N-acetylo-4-benzochinonoiminy (NAPQI), który jest unieczynniany przez sprzęganie z glutationem. U dzieci dominuje metabolizm przez sulfatację, co zmniejsza produkcję NAPQI i zwiększa indeks terapeutyczny. W przypadku przedawkowania dochodzi do wyczerpania glutationu i nagromadzenia NAPQI, prowadząc do uszkodzenia hepatocytów i potencjalnej ostrej niewydolności wątroby.
biotransformacja, ciężka niewydolność wątroby, działanie niepożądane, glukuronid, glutation wątrobowy, indeks terapeutyczny, kwas merkapturowy, martwica hepatocytów, metabolit hepatotoksyczny, metabolit polarny, metabolit pośredni, metabolizm paracetamolu, N-acetylo-4-benzochinonoimina, niesteroidowy lek przeciwzapalny, okres półtrwania, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła niewydolność wątroby, siarczan, sprzęganie z kwasem glukuronowym, sprzęganie z kwasem siarkowym, stężenie leku w osoczu, stężenie maksymalne, substancja czynna, wchłanianie paracetamolu, wiązanie z białkami osocza, wyczerpanie glutationu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Paracetamol Hasco Forte 240 mg/5 ml
Paracetamol Hasco Forte w postaci zawiesiny doustnej (240 mg paracetamolu/5 ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na paracetamol lub substancje pomocnicze, w tym sacharozę (3,7 g/5 ml), sole kwasu benzoesowego (7,059 mg/5 ml), pirosiarczyn sodu oraz składniki aromatu truskawkowego (d-limonen, glikol propylenowy). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują ciężką niewydolność wątroby, wirusowe zapalenie wątroby, ciężką niewydolność nerek oraz chorobę alkoholową, ze względu na ryzyko kumulacji toksycznych metabolitów paracetamolu i zwiększone ryzyko hepatotoksyczności. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z łagodniejszymi dysfunkcjami wątroby i nerek, chorobami metabolicznymi, niedożywieniem lub odwodnieniem, które mogą obniżać poziom glutationu i zwiększać podatność na uszkodzenie hepatocytów.
astma, choroba alkoholowa, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, d-limonen, detoksykacja, dysfunkcja wątroby, glikol propylenowy, glutation, hepatotoksyczność paracetamolu, metabolit hepatotoksyczny, N-acetylo-p-benzochinono-imina, NAPQI, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, objaw anafilaktyczny, paracetamol, pirosiarczyn sodu, reakcja alergiczna, sacharoza, skurcz oskrzeli, substancja czynna, uszkodzenie hepatocytów, wirusowe zapalenie wątroby, zaburzenie funkcji wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Interakcje leku – Apap Extra 500 mg + 65 mg
Produkt APAP Extra zawiera 500 mg paracetamolu oraz 65 mg kofeiny, co wymaga szczególnej uwagi ze względu na liczne interakcje farmakologiczne. Paracetamol może nasilać działanie doustnych leków przeciwcukrzycowych, zwiększając ryzyko hipoglikemii, oraz leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny, kumaryny), co podnosi ryzyko krwawień i wymaga monitorowania INR. Istotne jest także unikanie jednoczesnego stosowania z induktorami enzymów mikrosomalnych wątroby (ryfampicyna, leki przeciwpadaczkowe, barbiturany) ze względu na zwiększone ryzyko hepatotoksyczności. Interakcje z inhibitorami MAO mogą prowadzić do stanu pobudzenia psychoruchowego i hipertermii, a z zydowudyną – do neutropenii i uszkodzenia wątroby. Flukloksacylina może wywołać kwasicę metaboliczną z dużą luką anionową, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka. Kofeina może nasilać tachykardię w połączeniu z sympatykomimetykami i hormonami tarczycy, a jej metabolizm jest spowolniony przez doustne środki antykoncepcyjne, cymetydynę, chinolony i werapamil, co może zwiększać działania niepożądane kofeiny.
alkohol etylowy, barbiturat, chinolon, cymetydyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie hipoglikemizujące, enzym mikrosomalny wątroby, flukloksacylina, hepatotoksyczność paracetamolu, HIV, hormon tarczycy, inhibitor monoaminooksydazy, INR, interakcja farmakodynamiczna, kwasica metaboliczna, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek sympatykomimetyczny, luka anionowa, metabolit hepatotoksyczny, monitorowanie glikemii, neutropenia, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol i kofeina, parametr hematologiczny, pobudzenie psychoruchowe, ryfampicyna, tachykardia, uszkodzenie wątroby, warfaryna, werapamil, zydowudyna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Apap 500 mg
Paracetamol, będący substancją czynną leku APAP 500 mg, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu po około 1 godzinie od podania doustnego. Obecność pokarmu opóźnia wchłanianie, co klinicznie uzasadnia zalecenie stosowania leku na czczo dla szybszego efektu terapeutycznego. Wiązanie paracetamolu z białkami osocza wynosi 25-50% przy dawkach terapeutycznych, co może mieć znaczenie w kontekście interakcji lekowych. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, gdzie u dorosłych dominuje sprzęganie z kwasem glukuronowym (około 90% dawki), a u dzieci istotne jest także sprzęganie z kwasem siarkowym. Niewielka część (około 5%) dawki ulega przemianie do hepatotoksycznego metabolitu N-acetylo-p-benzochinoiminy, który w warunkach fizjologicznych jest detoksykowany przez glutation wątrobowy. Przedawkowanie prowadzi do wysycenia mechanizmu detoksykacji i akumulacji toksycznego metabolitu, skutkując uszkodzeniem hepatocytów.
białka osocza, biotransformacja paracetamolu, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie terapeutyczne, glutation wątrobowy, hepatocyt, kwas glukuronowy, kwas merkapturowy, kwas siarkowy, metabolit hepatotoksyczny, N-acetylo-p-benzochinoimina, okres półtrwania biologiczny, paracetamol, przewód pokarmowy, stężenie maksymalne, wydalanie leku - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Paracetamol Hasco 80 mg
Paracetamol podany doodbytniczo charakteryzuje się dobrym wchłanianiem, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu po około 2-3 godzinach, co jest istotne przy planowaniu terapii przeciwbólowej i przeciwgorączkowej. Po absorpcji lek ulega szerokiej dystrybucji, przenikając do większości tkanek, w tym przez barierę łożyskową oraz do mleka kobiecego. Paracetamol wykazuje niski, ale zmienny stopień wiązania z białkami osocza, który wzrasta proporcjonalnie do stężenia leku w osoczu.
bariera łożyskowa, cysteina, dystrybucja, glutation zredukowany, hepatocyt, kwas glukuronowy, kwas merkapturowy, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm, mleko kobiece, N-acetylo-p-benzochinoimina, niewydolność wątroby, produkt sprzęgania, przedawkowanie leku, stężenie w osoczu, wątroba, wchłanianie, wiązanie z białkami osocza, wydalanie - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Choligrip Menthol Active 600 mg + 40 mg + 10 mg
Produkt Choligrip Menthol Active zawiera trzy substancje aktywne: paracetamol (600 mg), fenylefryny chlorowodorek (10 mg) oraz kwas askorbowy (40 mg). Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z okresem półtrwania 1-4 godzin, metabolizowany głównie w wątrobie do glukuronidów i siarczanów, z niewielką produkcją hepatotoksycznego metabolitu NAPQI (ok. 5%). W warunkach prawidłowych jest wydalany niemal całkowicie z moczem, mniej niż 5% w postaci niezmienionej. U pacjentów z niewydolnością wątroby okres półtrwania może się wydłużyć, jednak nie obserwuje się kumulacji ani hepatotoksyczności przy dawkowaniu do 4 g/dobę. W niewydolności nerek zaleca się wydłużenie odstępów między dawkami ze względu na ograniczone wydalanie metabolitów. Fenylefryna wykazuje biodostępność około 40%, szybkie wchłanianie i okres półtrwania 2-3 godziny, jest metabolizowana przez monoaminooksydazy w jelitach i wątrobie, a następnie wydalana z moczem w postaci siarczanów. Kwas askorbowy szybko się wchłania, dystrybuuje do tkanek (25% wiązanie z białkami osocza) i nadmiar jest eliminowany z moczem w formie metabolitów.
białko osocza, biodostępność, ciężka niewydolność wątroby, działanie niepożądane, efekt pierwszego przejścia, fenylefryny chlorowodorek, glutation wątrobowy, inhibitor monoaminooksydazy, kwas askorbowy, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm leku, N-acetylo-p-benzochinoimina, obkurczenie naczyń krwionośnych, okres półtrwania, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła wyrównana niewydolność wątroby, przewód pokarmowy, uszkodzenie hepatocytów, witamina C, wyrównana niewydolność wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gripex Control 500 mg + 50 mg
Produkt leczniczy Gripex Control zawiera paracetamol (500 mg) oraz kofeinę (50 mg), które charakteryzują się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenia w osoczu około 1 godziny po podaniu. Paracetamol wykazuje słabe wiązanie z białkami osocza (25-50%), a jego główną drogą eliminacji jest metabolizm w wątrobie, gdzie około 90% dawki u dorosłych ulega sprzęganiu z kwasem glukuronowym, a u dzieci dodatkowo z kwasem siarkowym. Kofeina wiąże się z białkami osocza w około 25%, przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego oraz mleka matki, a jej metabolizm ulega zwolnieniu w ciąży, co skutkuje wyższymi stężeniami w surowicy. Okres półtrwania paracetamolu wynosi 2-4 godziny, a kofeiny 3-7 godzin, co determinuje schemat dawkowania leku.
biotransformacja wątrobowa, detoksykacja, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, glutation wątrobowy, Gripex Control, kofeina, kwas glukuronowy, kwas siarkowy, metabolit hepatotoksyczny, N-acetylo-p-benzochinoimina, objętość dystrybucji, okres półtrwania, paracetamol, płyn mózgowo-rdzeniowy, stężenie w osoczu, uszkodzenie wątroby, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, właściwość farmakokinetyczna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Panadol Extra 500 mg + 65 mg
Produkt leczniczy Panadol Extra zawiera 500 mg paracetamolu oraz 65 mg kofeiny w formie tabletek powlekanych. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, choć jednoczesne przyjmowanie z posiłkiem może opóźniać osiągnięcie maksymalnego stężenia w osoczu. Po wchłonięciu paracetamol jest równomiernie dystrybuowany do płynów ustrojowych, z niskim stopniem wiązania z białkami osocza. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie poprzez sprzęganie z kwasem glukuronowym i siarczanami, a około 5% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej. Istotnym metabolitem jest hepatotoksyczny NAPQI, który przy dawkach terapeutycznych jest neutralizowany przez glutation, natomiast przy przedawkowaniu może prowadzić do uszkodzenia hepatocytów i ostrej niewydolności wątroby. Okres półtrwania paracetamolu wynosi 1-4 godziny. Kofeina jest szybko wchłaniana, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po około 1 godzinie, z okresem półtrwania około 3,5 godziny; metabolizowana jest do kwasu 1-metylomoczowego i 1-metyloksantyny, które są wydalane z moczem.
1-metyloksantyna, ciężka niewydolność wątroby, glutation wątrobowy, hepatocyt, interakcja lekowa, kumulacja metabolitów, kwas 1-metylomoczowy, metabolit hepatotoksyczny, metabolit NAPQI, N-acetylo-p-benzochinoimina, niewydolność wątroby, okres półtrwania, ostra niewydolność wątroby, paracetamol i kofeina, przewlekła niewydolność nerek, sprzęganie z kwasem glukuronowym, stężenie leku w osoczu, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, wyrównana niewydolność wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Acetylcysteine Sandoz 100 mg/ml
Acetylocysteina, klasyfikowana pod kodem ATC V03AB23, jest pochodną L-cysteiny charakteryzującą się obecnością wolnych grup sulfhydrylowych (-SH), które umożliwiają jej działanie przeciwutleniające poprzez wiązanie wolnych rodników tlenowych. Mechanizm działania obejmuje przenikanie przez błony komórkowe oraz deacetylację do L-cysteiny, co jest kluczowe dla syntezy glutationu – endogennego peptydu chroniącego komórki przed toksynami. Acetylocysteina pełni funkcję alternatywnego substratu glutationu, wspierając mechanizmy obronne komórki, zwłaszcza w sytuacjach wyczerpania jego zasobów, co ma istotne znaczenie kliniczne w leczeniu zatruć, zwłaszcza paracetamolem.
acetylocysteina, antidotum, błona komórkowa, deacetylacja, działanie cytotoksyczne, działanie przeciwutleniające, encefalopatia, glutation, grupa sulfhydrylowa, hepatotoksyczność, L-cysteina, metabolit hepatotoksyczny, ośrodkowy układ nerwowy, postępowanie odtruwające, roztwór do infuzji, synteza glutationu, uszkodzenie wątroby, zatrucie, zatrucie paracetamolem - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Paracetamol Biofarm 500 mg
Paracetamol cechuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym, z dystrybucją do płynów ustrojowych oraz niskim stopniem wiązania z białkami osocza w dawkach terapeutycznych. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, gdzie lek ulega sprzęganiu do form glukuronidowych i siarczanowych, a jedynie około 5% dawki przekształca się do hepatotoksycznego metabolitu pośredniego N-acetylo-p-benzochinoiminy (NAPQI). W warunkach prawidłowych NAPQI jest neutralizowany przez glutation, jednak przy przedawkowaniu dochodzi do wyczerpania zapasów glutationu, co skutkuje uszkodzeniem hepatocytów i ryzykiem ostrej niewydolności wątroby. Okres półtrwania paracetamolu wynosi od 1 do 4 godzin, a mniej niż 5% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej.
biodostępność leku, biotransformacja, ciężka niewydolność wątroby, glukuronidy i siarczany, glutation wątrobowy, martwica, metabolit hepatotoksyczny, N-acetylo-p-benzochinoimina, okres półtrwania, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, parametry farmakokinetyczne, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła niewydolność wątroby, uszkodzenie hepatocytów, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Poltram Combo Forte 75 mg + 650 mg
Poltram Combo Forte, zawierający 75 mg tramadolu chlorowodorku i 650 mg paracetamolu, wykazuje złożony profil farmakokinetyczny wynikający z obecności dwóch substancji czynnych o odmiennych właściwościach. Tramadol, podawany w formie mieszaniny racemicznej, charakteryzuje się szybkim i prawie całkowitym wchłanianiem (biodostępność jednorazowa 75%, wzrastająca do 90% przy długotrwałym stosowaniu), z maksymalnym stężeniem w surowicy osiąganym po około 1,8 h (64,3/55,5 ng/ml dla izomerów +/-). Jego okres półtrwania wynosi około 5 h, a metabolizm odbywa się głównie przez CYP2D6 (O-demetylacja do aktywnego metabolitu M1) oraz CYP3A (N-demetylacja do metabolitu M2). Metabolit M1, o okresie półtrwania 7 h, wykazuje silniejsze działanie przeciwbólowe niż związek macierzysty. Paracetamol jest szybko i prawie całkowicie wchłaniany głównie w jelicie cienkim, osiągając maksymalne stężenie około 4,2 µg/ml po 0,9 h, z okresem półtrwania 2-3 h. Zarówno tramadol, jak i paracetamol wiążą się z białkami osocza w około 20%, a ich dystrybucja obejmuje większość tkanek (Vd tramadolu 203 ± 40 l, paracetamolu około 0,9 l/kg).
biodostępność, CYP2D6, CYP3A, cytochrom P450, eliminacja tramadolu, inhibitory izoenzymów, koniugacja z cysteiną, kwas merkapturowy, marskość wątroby, metabolit hepatotoksyczny, metabolit M1, metabolizm tramadolu, mieszanina racemiczna, N-acetylo-p-benzochinoimina, N-demetylacja, niewydolność nerek, O-demetylacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania, paracetamol, pochodne glukuronowe i siarczanowe, sprzęganie z kwasem glukuronowym, sprzęganie z siarczanami, stężenie w surowicy, tramadolu chlorowodorek, wiązanie z białkami osocza, zredukowany glutation - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fervex ból i gorączka 500 mg
Paracetamol, substancja czynna leku Efferalgan 500 mg, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 30-60 minut, co przekłada się na szybki początek działania. Dystrybucja jest szybka i szeroka, z niskim wiązaniem z białkami osocza, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, gdzie 60-80% dawki ulega sprzęganiu z kwasem glukuronowym, a 20-30% z kwasem siarkowym. Niewielka część metabolizowana jest przez cytochrom P450 do toksycznego metabolitu N-acetylo-benzochinoiminy, który przy zalecanych dawkach jest szybko detoksykowany przez glutation. Okres półtrwania paracetamolu wynosi około 2 godziny, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki, gdzie 90% dawki jest wydalane w ciągu 24 godzin, głównie w postaci metabolitów sprzężonych.
alkoholowe zapalenie wątroby, białko osocza, cytochrom P450, czynna choroba wątroby, dystrybucja leku, enzym CYP2E1, farmakokinetyka paracetamolu, glutation, klirens kreatyniny, kwas glukuronowy, kwas merkapturowy, kwas siarkowy, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm leku, N-acetylo-benzochinoimina, niewydolność nerek, okres półtrwania, stężenie maksymalne w osoczu, wchłanianie leku - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Coldrex Junior C (300 mg + 5 mg + 20 mg)/sasz.
Coldrex Junior C to preparat zawierający paracetamol (300 mg), chlorowodorek fenylefryny (5 mg) oraz kwas askorbinowy (20 mg) w formie proszku do roztworu doustnego. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem, z okresem półtrwania 1-4 godziny, metabolizowanym głównie w wątrobie do glukuronidów i siarczanów (95%) oraz hepatotoksycznego metabolitu NAPQI (5%). W warunkach fizjologicznych NAPQI jest neutralizowany przez glutation, jednak przedawkowanie może prowadzić do jego akumulacji i ostrej niewydolności wątroby. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością wątroby farmakokinetyka paracetamolu jest zbliżona do zdrowych, natomiast u chorych z niewydolnością nerek zaleca się wydłużenie odstępów dawkowania ze względu na ryzyko kumulacji metabolitów. Kwas askorbinowy szybko się wchłania i jest dystrybuowany do tkanek, z około 25% wiązaniem z białkami osocza, a nadmiar jest wydalany z moczem.
biodostępność fenylefryny, chlorowodorek fenylefryny, efekt pierwszego przejścia, glukuronid, hepatotoksyczność paracetamolu, kwas askorbowy, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm paracetamolu, metabolizm pierwszego przejścia, monoaminooksydaza, N-acetylo-p-benzochinoimina, NAPQI, niewydolność wątroby, obkurczenie naczyń krwionośnych, okres półtrwania paracetamolu, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, proces sprzęgania, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła wyrównana niewydolność wątroby, sprzęganie z glutationem, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gripex SinuCaps 300 mg + 25 mg + 5 mg
Gripex SinuCaps zawiera paracetamol (300 mg), kofeinę (25 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (5 mg), które charakteryzują się odmiennymi właściwościami farmakokinetycznymi. Paracetamol jest szybko i niemal całkowicie absorbowany z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po około 1 godzinie, z okresem półtrwania 2-4 godzin. Jego działanie przeciwbólowe utrzymuje się 4-6 godzin, a przeciwgorączkowe 6-8 godzin. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie poprzez glukuronidację (około 90% dawki u dorosłych), a eliminacja odbywa się przez nerki głównie w postaci metabolitów. Kofeina wykazuje szybką i całkowitą absorpcję, maksymalne stężenie osiąga po 50-75 minutach, a okres półtrwania wynosi 3-7 godzin. Metabolizowana jest w wątrobie, a jej metabolity wydalane przez nerki. U kobiet ciężarnych metabolizm kofeiny jest zwolniony, co prowadzi do wyższych stężeń w surowicy, a u kobiet karmiących kofeina przenika do mleka matki, co może wpływać na noworodki przy dawkach powyżej 500 mg/dobę.
absorpcja paracetamolu, białko osocza, biodostępność, biologiczny okres półtrwania, biotransformacja wątrobowa, chlorowodorek fenylefryny, cysteina, dystrybucja kofeiny, dystrybucja paracetamolu, działanie przeciwbólowe, efekt przeciwgorączkowy, efekt terapeutyczny, eliminacja paracetamolu, farmakokinetyka, glukuronidacja, glutation wątrobowy, kofeina, kwas glukuronowy, kwas merkapturowy, kwas siarkowy, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm kofeiny, metabolizm paracetamolu, N-acetylo-p-benzochinoimina, objętość dystrybucji, obkurczenie naczyń krwionośnych, okres półtrwania, paracetamol, parametry farmakokinetyczne, płyn mózgowo-rdzeniowy, stężenie we krwi, szlak metaboliczny, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fervex ból i gorączka baby 80 mg
Paracetamol w postaci czopków doodbytniczych charakteryzuje się pełnym, lecz wolniejszym wchłanianiem w porównaniu do form doustnych, z maksymalnym stężeniem w surowicy osiąganym po 2-3 godzinach. Dystrybucja leku jest równomierna, z niskim wiązaniem do białek osocza, co zapewnia dobrą biodostępność w tkankach. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, obejmując sprzęganie z kwasem glukuronowym (główny szlak), sprzęganie z kwasem siarkowym oraz utlenianie przez cytochrom P450, które generuje hepatotoksyczny metabolit pośredni – N-acetylo-benzochinoiminę. Detoksykacja tego metabolitu odbywa się przez wiązanie z glutationem zredukowanym, jednak mechanizm ten może ulec wysyceniu przy dawkach przekraczających zalecane, co zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby. Paracetamol jest eliminowany głównie przez nerki, z około 90% dawki wydalanej w ciągu 24 godzin, głównie w postaci metabolitów sprzężonych (6-80% z kwasem glukuronowym, 2-30% z siarczanami), a okres półtrwania wynosi około 2 godzin.
alkoholowe zapalenie wątroby, biodostępność, cytochrom P450, czopek doodbytniczy, dysfagia, eliminacja nerkowa, enzym CYP 2E1, farmakokinetyka, glutation zredukowany, kwas glukuronowy, kwas siarkowy, metabolit hepatotoksyczny, N-acetylo-benzochinoimina, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, stężenie maksymalne, szlak metaboliczny, uszkodzenie wątroby, wiązanie z białkami - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Vicks Antigrip Dzień i Noc 500 mg + 60 mg; 500 mg + 25 mg
Vicks AntiGrip Dzień i Noc to preparat zawierający w tabletkach na dzień 500 mg paracetamolu oraz 60 mg pseudoefedryny chlorowodorku, a w tabletkach na noc 500 mg paracetamolu i 25 mg difenhydraminy chlorowodorku. Paracetamol charakteryzuje się szybkim wchłanianiem (Tmax 30-90 minut), biodostępnością 63% przy dawce 500 mg, wydłużającą się do 90% przy dawkach 1-2 g, oraz okresem półtrwania 2,75-3,25 godziny. Metabolizowany jest głównie w wątrobie do nieaktywnych koniugatów, z niewielkim udziałem toksycznego metabolitu unieczynnianego przez glutation. Pseudoefedryna wykazuje szybkie i całkowite wchłanianie (Tmax ok. 2 godziny), okres półtrwania około 5,5 godziny, a jej eliminacja zależy od pH moczu. Difenhydramina, stosowana w tabletkach na noc, osiąga Tmax po 2-2,5 godzinach, ma okres półtrwania 3,4-9,3 godziny, wysokie wiązanie z białkami osocza (~78%) oraz dużą objętość dystrybucji (3,3-6,8 l/kg), co świadczy o penetracji do OUN.
biodostępność, biotransformacja, cytochrom P450, difenhydramina chlorowodorek, dysfagia, dystrybucja leku, działanie sympatykomimetyczne, efekt pierwszego przejścia, faza eliminacji, klirens, klirens osoczowy, lek przeciwhistaminowy, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm wątrobowy, N-demetylacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, pH moczu, pseudoefedryna chlorowodorek, stężenie osoczowe, właściwości sedatywne, zatrucie paracetamolem - Leksykon leków
Interakcje leku – Paracetamol Hasco 80 mg
Paracetamol wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie paracetamolu z lekami indukującymi enzymy wątrobowe (fenobarbital, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna), co zwiększa produkcję hepatotoksycznych metabolitów i ryzyko uszkodzenia wątroby. Również alkohol etylowy, poprzez indukcję CYP2E1 i zmniejszenie zapasów glutationu, potęguje toksyczność paracetamolu, co jest szczególnie groźne u osób nadużywających alkoholu. Długotrwałe stosowanie paracetamolu może nasilać działanie przeciwzakrzepowe warfaryny i pochodnych kumaryny, zwiększając ryzyko krwawień, a łączna terapia z NLPZ (ibuprofen, diklofenak, naproksen) podnosi ryzyko nefrotoksyczności. Zaleca się monitorowanie funkcji wątroby (ALT, AST, bilirubina, fosfataza alkaliczna), nerek (kreatynina, eGFR) oraz INR u pacjentów na lekach przeciwzakrzepowych.
bilirubina, chloramfenikol, cytochrom P450, fenytoina, fosfataza alkaliczna, funkcja nerek, funkcja wątroby, glutation, hepatotoksyczność, indukcja enzymów wątrobowych, INR, izoenzym CYP2E1, kolestyramina, kreatynina, krwawienie, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, metabolit hepatotoksyczny, metabolit paracetamolu, metabolizm wątrobowy, metoklopramid, N-acetylo-p-benzochinoimina, nadużywanie alkoholu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, ondansetron, parametr funkcji wątroby, pochodna kumaryny, ryfampicyna, uszkodzenie wątroby, warfaryna, zaburzenia czynności nerek, żółtaczka - Leksykon leków
Interakcje leku – Laboratoria PolfaŁódź Paracetamol 500 mg
Paracetamol, metabolizowany głównie w wątrobie, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami oraz alkoholem. Nadużywanie alkoholu indukuje enzymy wątrobowe, co zwiększa produkcję hepatotoksycznych metabolitów paracetamolu, podnosząc ryzyko ciężkiego uszkodzenia wątroby nawet przy dawkach 500 mg. Induktorami enzymów wątrobowych, takimi jak barbiturany czy trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, jest konieczne zachowanie ostrożności ze względu na zwiększone ryzyko toksyczności. Probenecyd zmniejsza klirens paracetamolu o około 50%, co wymaga redukcji dawki. Inne interakcje obejmują wydłużenie czasu wydalania chloramfenikolu, zmniejszenie biodostępności lamotryginy oraz ryzyko kwasicy metabolicznej przy jednoczesnym stosowaniu flukloksacyliny. Długotrwałe stosowanie paracetamolu z NLPZ zwiększa ryzyko nefrotoksyczności, a z lekami kumarynowymi, np. warfaryną, nasila działanie przeciwzakrzepowe, co wymaga monitorowania INR.
barbiturat, biodostępność, biotransformacja paracetamolu, chloramfenikol, cholestyramina, dysfagia, efekt nefrotoksyczny, farmakokinetyka paracetamolu, flukloksacylina, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, izoniazyd, klirens paracetamolu, krwawienie, kumaryna, kumulacja leku, kwas glukuronowy, kwas moczowy, kwasica metaboliczna, lamotrygina, lek przeciwzakrzepowy, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm wątrobowy, metoda oksydazy-peroksydazy, metoklopramid, neuropatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, probenecyd, salicylamid, stężenie glukozy, szpik kostny, toksyczny metabolit, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, uszkodzenie wątroby, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, zydowudyna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gripex Control Duo 500 mg + 65 mg
Paracetamol zawarty w leku Gripex Control Duo wykazuje szybkie i niemal całkowite wchłanianie z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 10-60 minut. Wiązanie z białkami osocza wynosi 25-50% w dawkach terapeutycznych. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, gdzie około 90% dawki u dorosłych ulega sprzęganiu z kwasem glukuronowym, a u dzieci również z kwasem siarkowym. Powstaje niewielka ilość hepatotoksycznego metabolitu N-acetylo-p-benzochinoiminy, który jest neutralizowany przez glutation wątrobowy. Okres półtrwania paracetamolu wynosi 2-4 godziny, a eliminacja odbywa się głównie przez metabolity wydalane z moczem; tylko 2-4% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek zaleca się wydłużenie odstępów między dawkami ze względu na ograniczoną eliminację metabolitów.
biotransformacja wątrobowa, ciężka niewydolność wątroby, dawka terapeutyczna, glutation wątrobowy, kofeina, kwas glukuronowy, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm kofeiny, metabolizm paracetamolu, N-acetylo-p-benzochinoimina, objętość dystrybucji leku, okres półtrwania leku, paracetamol, płyn mózgowo-rdzeniowy, początek działania leku, przewlekła niewydolność nerek, stężenie leku we krwi, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, wyrównana niewydolność wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gripex Pro Mucus 250 mg + 100 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Gripex Pro MUCUS zawiera paracetamol (250 mg), gwajafenezynę (100 mg) oraz fenylefrynę chlorowodorek (5 mg), które wykazują zróżnicowane profile farmakokinetyczne. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem, osiągając maksymalne stężenie (Cmax) po około 1 godzinie, z okresem półtrwania 2-4 godziny. Wiązanie z białkami osocza wynosi 25-50%, a metabolizm odbywa się głównie w wątrobie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym (u dorosłych) i siarkowym (u dzieci), z niewielką produkcją hepatotoksycznego metabolitu N-acetylo-p-benzochinoiminy. Fenylefryna ma ograniczoną biodostępność doustną (~40%) z Tmax 1-2 godziny i t½ 2-3 godziny, metabolizowana jest w wątrobie przez sprzęganie i oksydacyjną deaminację. Gwajafenezyna wykazuje najszybsze wchłanianie (Tmax 15-30 minut), umiarkowane wiązanie z białkami (około 40%) oraz krótki okres półtrwania około 1 godziny, jest metabolizowana do kwasu beta-2-metoksyfenoksy-mlekowego i wydalana w 40% w postaci niezmienionej, a 95% dawki eliminuje się z moczem w ciągu 24 godzin.
biodostępność, biotransformacja wątrobowa, cytochrom P450, czas osiągnięcia maksymalnego stężenia, działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, działanie wykrztuśne, efekt pierwszego przejścia, fenylefryny chlorowodorek, gwajafenezyna, kwas beta-2-metoksyfenoksy-mlekowy, maksymalne stężenie we krwi, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm pierwszego przejścia, N-acetylo-p-benzochinoimina, niewydolność nerek, obkurczenie naczyń krwionośnych nosa, okres półtrwania, okres półtrwania biologiczny, oksydacyjna deaminacja, paracetamol, parametr farmakokinetyczny, sprzęganie z kwasem glukuronowym, sprzęganie z kwasem siarkowym, stężenie maksymalne, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Paracetamol Forte Apteo Med 40 mg/ml
Paracetamol FORTE APTEO MED (40 mg/ml, zawiesina doustna) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w terapii skojarzonej. Leki indukujące enzymy wątrobowe, takie jak fenobarbital, fenytoina, karbamazepina oraz ryfampicyna, zwiększają metabolizm paracetamolu do hepatotoksycznych metabolitów, co podnosi ryzyko uszkodzenia wątroby. W przypadku przewlekłego spożywania alkoholu ryzyko to jest jeszcze wyższe ze względu na indukcję CYP2E1 i wyczerpanie glutationu, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania i monitorowania funkcji wątroby. Ponadto, paracetamol może opóźniać eliminację chloramfenikolu, zwiększając jego toksyczność, a w połączeniu z flukloksacyliną istnieje ryzyko kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka.
chloramfenikol, cholestyramina, CYP2E1, cytochrom P450, detoksykacja, domperidon, doustny antykoagulant, dysfagia, działanie przeciwbólowe, farmakokinetyka paracetamolu, fenobarbital, fenytoina, flukloksacylina, glutation wątrobowy, hepatotoksyczność, induktor enzymów wątrobowych, INR, karbamazepina, klirens paracetamolu, koniugacja, kwas glukuronowy, kwasica metaboliczna, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, luka anionowa, metabolit hepatotoksyczny, metoklopramid, morfologia krwi, N-acetylo-p-benzochinoniminę, nadużywanie alkoholu, NAPQI, neutropenia, opróżnianie żołądka, pochodna kumaryny, probenecyd, propantelina, przewlekły alkoholizm, ryfampicyna, warfaryna, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Paramax Rapid 500 mg 500 mg
Paracetamol (Paramax Rapid 500 mg) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jego metabolizm, toksyczność oraz skuteczność terapeutyczną. Induktory CYP2E1 (izoniazyd, ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina, fenobarbital) przyspieszają metabolizm paracetamolu, zwiększając ryzyko hepatotoksyczności nawet przy dawkach terapeutycznych. Probenecyd opóźnia eliminację metabolitów, co również zwiększa toksyczność wątrobową. Paracetamol nasila działanie leków przeciwzakrzepowych (pochodne kumaryny), wymuszając monitorowanie INR, a jednoczesne stosowanie z zydowudyną (AZT) może prowadzić do mielotoksyczności, wymagając kontroli morfologii krwi. Interakcje z NLPZ zwiększają ryzyko zaburzeń czynności nerek, szczególnie u osób starszych i z chorobami nerek. Ponadto, inhibitory MAO są przeciwwskazane ze względu na ryzyko stanu pobudzenia i hipertermii.
alkohol etylowy, choroba wątroby, domperidon, działanie hepatotoksyczne, enzym CYP2E1, fenobarbital, fenytoina, flukloksacylina, funkcja wątroby, inhibitor MAO, INR, izoenzym CYP2E1, izoniazyd, karbamazepina, kolestyramina, kwas glukuronowy, kwasica metaboliczna, lek prokinetyczny, lek przeciwzakrzepowy, luka anionowa, metabolit hepatotoksyczny, metoklopramid, morfologia krwi, N-acetylo-p-benzochinoimina, niesteroidowy lek przeciwzapalny, paracetamol, parametr koagulologiczny, pochodna kumaryny, probenecyd, przedawkowanie paracetamolu, równowaga kwasowo-zasadowa, ryfampicyna, salicylamid, toksyczne uszkodzenie wątroby, toksyczność szpiku kostnego, toksyczność wątrobowa, uszkodzenie wątroby, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, zydowudyna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Solpadeine 500 mg + 8 mg + 30 mg
Produkt leczniczy Solpadeine zawiera paracetamol (500 mg), fosforan kodeiny (8 mg) oraz kofeinę (30 mg), które wykazują różne profile farmakokinetyczne. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z okresem półtrwania 1-4 godziny, metabolizowanym głównie w wątrobie przez sprzęganie z glukuronidami i siarczanami, przy czym około 5% dawki przekształca się w hepatotoksyczny metabolit NAPQI. Fosforan kodeiny jest dobrze wchłaniany, metabolizowany w wątrobie do morfiny i innych metabolitów, z okresem półtrwania 3-4 godziny, a kofeina szybko się wchłania, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 20-60 minutach, z okresem półtrwania około 4 godzin i działaniem trwającym do 4 godzin. Wydalanie paracetamolu i kodeiny odbywa się głównie z moczem w postaci metabolitów, natomiast kofeina jest wydalana w około 45% w ciągu 48 godzin jako metabolity kwasu 1-metylomoczowego i 1-metyloksantyny.
1-metyloksantyna, fosforan kodeiny, glutation wątrobowy, hepatotoksyczność paracetamolu, kofeina, kwas 1-metylomoczowy, kwas glukuronidowy, kwas merkapturowy, maksymalne stężenie w osoczu, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm wątrobowy, N-acetylo-p-benzochinoimina, okres półtrwania, okres półtrwania kodeiny, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła wyrównana niewydolność wątroby, Solpadeine, sprzęganie z glukuronidami, wchłanianie kofeiny, wchłanianie leku, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, wyczerpanie glutationu, wydłużenie okresu półtrwania - Leksykon leków
Interakcje leku – Paracetamol Baxter 10 mg/ml
Paracetamol Baxter (10 mg/ml, roztwór do infuzji) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Probenecyd znacząco zmniejsza klirens paracetamolu prawie dwukrotnie poprzez hamowanie sprzęgania z kwasem glukuronowym, co wymaga rozważenia redukcji dawki. Salicylamid wydłuża okres półtrwania (t1/2) paracetamolu, co może prowadzić do kumulacji leku. Induktory enzymów (karbamazepina, fenytoina, barbiturany, ryfampicyna) zwiększają produkcję hepatotoksycznych metabolitów, podnosząc ryzyko uszkodzenia wątroby. Współstosowanie paracetamolu w dawce 4 g/dobę przez ≥4 dni z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi może powodować niewielkie odchylenia INR, co wymaga intensyfikacji monitoringu krzepnięcia. Flukloksacylina może indukować kwasicę metaboliczną z dużą luką anionową, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka, co wymaga ścisłej kontroli równowagi kwasowo-zasadowej.
barbiturany, barbiturat, choroba wątroby, CYP2E1, cytochrom P450, czynnik krzepnięcia, doustne leki przeciwzakrzepowe, doustny lek przeciwzakrzepowy, efekt toksyczny, enzym metabolizujący, etanol, farmakokinetyka paracetamolu, farmakolog kliniczny, fenytoina, flukloksacylina, hepatotoksyczność, induktor enzymu, induktory enzymów, INR, izoenzym CYP2E1, karbamazepina, klirens, krzepnięcie krwi, kwas glukuronowy, kwasica metaboliczna, luka anionowa, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm paracetamolu, N-acetylo-p-benzochinonoimina, nadużywanie alkoholu, NAPQI, okres półtrwania, okres półtrwania leku, paracetamol, podanie dożylne, polipragmazja, probenecyd, równowaga kwasowo-zasadowa, ryfampicyna, salicylamid, uszkodzenie wątroby, wartość INR, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Paracetamol Biofarm 1000 mg
Paracetamol, podawany doustnie w dawce 1000 mg, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 30-60 minut. Wchłanianie jest spowolnione przy jednoczesnym przyjmowaniu z posiłkiem. Substancja ulega szybkiemu i równomiernemu rozprowadzeniu w płynach ustrojowych, z niskim stopniem wiązania z białkami osocza w dawkach terapeutycznych. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, gdzie paracetamol jest sprzęgany z kwasem glukuronowym (60-80%) i siarkowym (20-30%), a także przekształcany do hepatotoksycznego metabolitu NAPQI (około 5%), który jest detoksykowany przez sprzęganie z glutationem. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z wydaleniem 90% dawki w ciągu 24 godzin, przy czym mniej niż 5% wydalane jest w postaci niezmienionej. Biologiczny okres półtrwania wynosi 1-4 godziny, a działanie terapeutyczne utrzymuje się przez 4-6 godzin, korelując ze stężeniem w osoczu.
biologiczny okres półtrwania, biotransformacja, ciężka niewydolność wątroby, dystrybucja w płynach ustrojowych, glukuronid, glutation wątrobowy, kwas glukuronowy, kwas merkapturowy, kwas siarkowy, martwica wątroby, metabolit hepatotoksyczny, metabolity paracetamolu, N-acetylo-4-benzochinonoimina, niewydolność wątroby, paracetamol, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła niewydolność wątroby, siarczan, stężenie w osoczu, uszkodzenie hepatocytów, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności wątroby, zatrucie paracetamolem - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Flucontrol Hot (1000 mg + 10 mg + 4 mg)/sasz.
Produkt leczniczy FluControl Hot zawiera trzy substancje czynne o odmiennych właściwościach farmakokinetycznych: paracetamol (1000 mg), chlorowodorek fenylefryny (10 mg) oraz maleinian chlorfenaminy (4 mg). Paracetamol charakteryzuje się wysoką biodostępnością po podaniu doustnym (75-85%), szybkim wchłanianiem (maksymalne stężenia w surowicy po 0,5-2 godzinach) oraz krótkim okresem półtrwania wynoszącym 1,5-3 godziny. Metabolizm paracetamolu odbywa się głównie w wątrobie (90-95%) z udziałem efektu pierwszego przejścia, a eliminacja następuje głównie przez nerki w postaci sprzężonej z kwasem glukuronowym. W przypadku dawek przekraczających 2 g może dojść do nieliniowości kinetyki i powstania hepatotoksycznych metabolitów wskutek wyczerpania zapasów glutationu.
białko osocza, biodostępność paracetamolu, chlorowodorek fenylefryny, efekt pierwszego przejścia wątrobowego, FluControl Hot, glutation, kinetyka liniowa, kwas glukuronowy, maleinian chlorfenaminy, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm i wydalanie, metabolizm pierwszego przejścia, monoaminooksydaza, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, płyn mózgowo-rdzeniowy, właściwość farmakokinetyczna