Właściwości farmakokinetyczne
Gripex Control Duo 500 mg + 65 mg

Paracetamol zawarty w leku Gripex Control Duo wykazuje szybkie i niemal całkowite wchłanianie z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 10-60 minut. Wiązanie z białkami osocza wynosi 25-50% w dawkach terapeutycznych. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, gdzie około 90% dawki u dorosłych ulega sprzęganiu z kwasem glukuronowym, a u dzieci również z kwasem siarkowym. Powstaje niewielka ilość hepatotoksycznego metabolitu N-acetylo-p-benzochinoiminy, który jest neutralizowany przez glutation wątrobowy. Okres półtrwania paracetamolu wynosi 2-4 godziny, a eliminacja odbywa się głównie przez metabolity wydalane z moczem; tylko 2-4% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek zaleca się wydłużenie odstępów między dawkami ze względu na ograniczoną eliminację metabolitów.

Właściwości farmakokinetyczne leku Gripex Control Duo

Lek Gripex Control Duo zawiera dwie substancje czynne: paracetamol (500 mg) oraz kofeinę (65 mg). Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych obu składników aktywnych produktu leczniczego.1

Farmakokinetyka paracetamolu

Wchłanianie paracetamolu

Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie we krwi osiąga po upływie 10-60 minut od momentu przyjęcia. Istotne jest, że spożywanie pokarmu podczas zażywania leku wpływa na zmniejszenie szybkości wchłaniania paracetamolu.2

Dystrybucja paracetamolu

Paracetamol wykazuje stosunkowo słabe wiązanie z białkami osocza. W zakresie dawek terapeutycznych stopień wiązania wynosi od 25% do 50%.3

Metabolizm paracetamolu

Metabolizm paracetamolu odbywa się głównie w wątrobie. U osób dorosłych około 90% przyjętej dawki podlega sprzęganiu z kwasem glukuronowym. U dzieci natomiast znaczący udział ma również połączenie z kwasem siarkowym. W procesie metabolizmu powstaje również niewielka ilość (około 5%) potencjalnie hepatotoksycznego metabolitu pośredniego – N-acetylo-p-benzochinoiminy. W warunkach prawidłowych metabolit ten zostaje zneutralizowany przez wiązanie z glutationem wątrobowym, a następnie wydalany z moczem w połączeniu z cysteiną i kwasem merkapturowym. Istotne jest, że mechanizm ten może ulec szybkiemu wysyceniu podczas przyjmowania dawek przekraczających zalecenia, co prowadzi do nagromadzenia toksycznego metabolitu i w konsekwencji do uszkodzenia wątroby.4

Eliminacja paracetamolu

Okres półtrwania paracetamolu mieści się w zakresie od 2 do 4 godzin. Podstawową drogą eliminacji leku jest biotransformacja w wątrobie. Tylko niewielka część przyjętej dawki (2-4%) jest wydalana przez nerki w postaci niezmienionej.5

Farmakokinetyka paracetamolu w stanach patologicznych

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z wyrównaną niewydolnością wątroby okres półtrwania paracetamolu pozostaje zbliżony do wartości obserwowanych u osób zdrowych. Natomiast w przypadku ciężkiej niewydolności wątroby dochodzi do wydłużenia okresu półtrwania. Kliniczne znaczenie tego zjawiska nie zostało jednoznacznie określone. Badania nie wykazały kumulacji leku, nasilenia hepatotoksyczności ani zaburzeń sprzęgania z glutationem w tych warunkach. Co istotne, 13-dniowe podawanie paracetamolu w dawce 4 g na dobę pacjentom z przewlekłą wyrównaną niewydolnością wątroby nie spowodowało pogorszenia czynności tego narządu.6

Zaburzenia czynności nerek

W warunkach prawidłowych ponad 90% dawki terapeutycznej paracetamolu jest wydalane z moczem w postaci metabolitów w ciągu 24 godzin. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek zdolność wydalania polarnych metabolitów ulega ograniczeniu, co może prowadzić do ich kumulacji w organizmie. W związku z tym u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek zaleca się wydłużenie odstępów między kolejnymi dawkami paracetamolu.7

Farmakokinetyka kofeiny

Wchłanianie kofeiny

Kofeina charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Początek działania kofeiny obserwuje się już po 15-45 minutach od przyjęcia, natomiast maksymalne stężenia w osoczu osiągane są po około 1 godzinie od podania.8

Dystrybucja kofeiny

Kofeina wiąże się z białkami osocza w około 25%. Substancja ta ma zdolność przenikania do płynu mózgowo-rdzeniowego, gdzie osiąga stężenia zbliżone do stężeń w surowicy. Objętość dystrybucji kofeiny wynosi 0,4-0,6 l/kg masy ciała.9

Metabolizm i eliminacja kofeiny

Kofeina jest metabolizowana w wątrobie, a powstałe metabolity są wydalane przez nerki. Okres półtrwania kofeiny u osób dorosłych wynosi 3-7 godzin.10

Farmakokinetyka kofeiny w stanach szczególnych

W okresie ciąży obserwuje się zwolnienie metabolizmu kofeiny, co prowadzi do wyższych stężeń tej substancji w surowicy przy niezwiększonej dawce. Kofeina przenika również do mleka matki. Istotne jest, że zwiększona podaż kofeiny (powyżej 500 mg/dobę) u matek karmiących piersią może wywoływać rozdrażnienie i zaburzenia snu u noworodków.11

Parametr Paracetamol Kofeina
Wchłanianie Szybkie i niemal całkowite z przewodu pokarmowego Szybkie i całkowite z przewodu pokarmowego
Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia 10-60 minut Około 1 godziny
Początek działania 15-45 minut
Wiązanie z białkami osocza 25-50% (dawki terapeutyczne) Około 25%
Objętość dystrybucji 0,4-0,6 l/kg mc.
Główna droga metabolizmu Sprzęganie z kwasem glukuronowym (90% u dorosłych) Metabolizm wątrobowy
Okres półtrwania 2-4 godziny 3-7 godzin
Eliminacja Głównie jako metabolity, 2-4% w postaci niezmienionej przez nerki Metabolity wydalane przez nerki
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl