wakuolizacja nabłonka pęcherza moczowego

Wakuolizacja nabłonka pęcherza moczowego to mikroskopowa zmiana patologiczna charakteryzująca się obecnością pęcherzyków (wakuoli) w komórkach nabłonka wyściełającego wnętrze pęcherza moczowego. Zmiana ta jest często obserwowana podczas badań histopatologicznych wycinka błony śluzowej pęcherza.

Wakuolizacja może być skutkiem różnych procesów patologicznych, w tym przewlekłego zapalenia, działania leków, infekcji, ekspozycji na czynniki toksyczne, zaburzeń metabolicznych, a także efektów radioterapii w obszarze miednicy. W niektórych przypadkach wakuolizacja występuje jako wynik artefaktu podczas preparatyki histologicznej.

W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić szczególnie zespół Hannera (cystitis cystica), raka urotelialnego in situ oraz zmiany reaktywne związane z cewnikowaniem. Wakuolizacja nabłonka nie jest swoista dla konkretnej jednostki chorobowej, dlatego zawsze należy ją interpretować w kontekście całościowego obrazu klinicznego i innych znalezisk histopatologicznych.

Obecność wakuolizacji nabłonka pęcherza moczowego wymaga zazwyczaj dalszej diagnostyki w celu ustalenia przyczyny, zwłaszcza gdy towarzyszy jej dysplazja lub inne cechy atypii komórkowej. W przypadkach wątpliwych może być konieczne wykonanie badań immunohistochemicznych lub cytologicznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl