wlew dojelitowy
Wlew dojelitowy to metoda podawania płynów, leków lub składników odżywczych bezpośrednio do przewodu pokarmowego przez zgłębnik nosowo-jelitowy, nosowo-żołądkowy lub przez stomię odżywczą (np. gastrostomię, jejunostomię). Jest to forma żywienia dojelitowego, stosowana głównie u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmów drogą doustną lub wymagają dodatkowego wsparcia żywieniowego.
Wlewy dojelitowe mogą być podawane w sposób ciągły (najczęściej z użyciem pompy infuzyjnej przez 16-24 godziny) lub przerywany (bolusowy). Metoda ciągła jest preferowana u pacjentów krytycznie chorych, po zabiegach operacyjnych w obrębie przewodu pokarmowego oraz z zaburzeniami wchłaniania, ponieważ zmniejsza ryzyko wystąpienia biegunek, wzdęć i wymiotów.
Diety stosowane we wlewach dojelitowych mogą być standardowe, specjalistyczne (np. immunomodulujące, wysokobiałkowe) lub mieszaniny przygotowane indywidualnie dla pacjenta. Wybór odpowiedniej formuły zależy od stanu klinicznego pacjenta, jego zapotrzebowania energetycznego oraz funkcji przewodu pokarmowego. Wlewy dojelitowe wymagają regularnego monitorowania tolerancji, stanu odżywienia pacjenta oraz potencjalnych powikłań, takich jak aspiracja, niedrożność zgłębnika czy zaburzenia metaboliczne.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Karbidopa jest inhibitorem dekarboksylazy aminokwasów aromatycznych, który nie przenika przez barierę krew-mózg, co umożliwia selektywne hamowanie obwodowej dekarboksylacji lewodopy. Dzięki temu zwiększa się ilość lewodopy docierającej do OUN, gdzie ulega ona przekształceniu do dopaminy, deficytowej w chorobie Parkinsona. Współpodawanie karbidopy z lewodopą pozwala na zmniejszenie dawki lewodopy, co redukuje działania niepożądane związane z obwodowym metabolizmem dopaminy, zwłaszcza ze strony układu pokarmowego i krążenia. Karbidopa przeciwdziała również neutralizującemu wpływowi pirydoksyny (witamina B6) na działanie lewodopy, co potwierdzono w badaniach z dawkami pirydoksyny od 100 mg do 500 mg dziennie. Preparaty zawierające karbidopę i lewodopę dostępne są w różnych formach farmaceutycznych, w tym o natychmiastowym i przedłużonym uwalnianiu oraz w postaci żelu dojelitowego (np. Duodopa), co pozwala na indywidualizację terapii w zależności od zaawansowania choroby i występujących fluktuacji ruchowych.
akineza, bariera krew-mózg, bradykinezja, chlorowodorek pirydoksyny, choroba Parkinsona, dekarboksylacja lewodopy, dekarboksylaza aminokwasów aromatycznych, dopa-dekarboksylaza, drżenie, dysfagia, dyskineza, faza off, fenomen on-off, fluktuacja ruchowa, hiperkineza, lewodopa, ośrodkowy układ nerwowy, ślinotok, spowolnienie ruchowe, sztywność mięśni, tkanka obwodowa, witamina B6, wlew dojelitowy, zaburzenie postawy, zwiększona potliwość -
Leksykon leków
Duodopa to żel dojelitowy zawierający 20 mg/ml lewodopy i 5 mg/ml karbidopy (stosunek 4:1), stosowany w ciągłym wlewie dojelitowym u pacjentów z zaawansowaną chorobą Parkinsona z ciężkimi fluktuacjami ruchowymi oraz hiperkinezą i/lub dyskinezą. Lewodopa jest prekursorem dopaminy, a karbidopa hamuje pozamózgową dekarboksylację lewodopy, zwiększając jej dostępność w OUN i umożliwiając redukcję dawki lewodopy. Terapia dojelitowa pozwala na utrzymanie stabilnego stężenia lewodopy w osoczu, co znacząco zmniejsza fluktuacje ruchowe i skraca czas trwania fazy OFF w porównaniu z doustną terapią lewodopą z karbidopą. Efekt terapeutyczny jest często widoczny już pierwszego dnia leczenia.
ADL, bariera krew-mózg, choroba Parkinsona, dekarboksylacja, dopamina, dysfagia, dyskineza, faza off, fluktuacja ruchowa, funkcja motoryczna, inhibitor dekarboksylazy, karbidopa, kwestionariusz PDQ, lek przeciwparkinsonowski, lewodopa, metoda podwójnie ślepej próby, okno terapeutyczne, skala UPDRS, stężenie w osoczu, wlew dojelitowy, zaawansowana choroba Parkinsona, żel dojelitowy
