warunek aseptyczny
Warunek aseptyczny (asepsa) to całkowite wyeliminowanie drobnoustrojów chorobotwórczych oraz ich form przetrwalnikowych ze środowiska, narzędzi, materiałów oraz wszystkich elementów mających kontakt z pacjentem podczas procedur medycznych. Jest to stan idealnej sterylności, stanowiący podstawę bezpiecznego wykonywania zabiegów inwazyjnych.
Aseptyka obejmuje zespół metod i technik zapobiegających wprowadzeniu mikroorganizmów do środowiska jałowego. Warunki aseptyczne są bezwzględnie wymagane podczas zabiegów chirurgicznych, procedur inwazyjnych, przygotowywania leków do podania parenteralnego oraz w trakcie manipulacji przy pacjentach z obniżoną odpornością.
Utrzymanie warunków aseptycznych wymaga stosowania sterylnych narzędzi, materiałów i sprzętu, odpowiedniej dezynfekcji pola zabiegowego, używania odzieży ochronnej (masek, czepków, sterylnych fartuchów i rękawiczek), a także przestrzegania zasad ruchu jednokierunkowego i właściwej wentylacji pomieszczeń. W praktyce klinicznej warunki aseptyczne są podstawowym elementem profilaktyki zakażeń szpitalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Pediaven G20 –
Pediaven G20 to dwukomorowy roztwór do infuzji, zawierający 500 ml aminokwasów oraz 500 ml glukozy, które po zmieszaniu tworzą 1000 ml roztworu o osmolarności około 1400 mOsm/l i pH 4,8–5,5. Preparat dostarcza pełne spektrum aminokwasów (20 g/1000 ml) oraz 200 g glukozy (200 g glukozy bezwodnej), zapewniając łącznie 880 kcal energii, w tym 800 kcal energii pozabiałkowej. Zawiera także zbilansowane elektrolity i mikroelementy, m.in. sód 30 mmol, potas 25 mmol, wapń 6 mmol, magnez 4 mmol, fosforany 8 mmol oraz pierwiastki śladowe takie jak chrom (20 µg), kobalt (150 µg), miedź (255 µg), żelazo (500 µg), fluor (500 µg), jod (50 µg), mangan (100 µg), molibden (50 µg), selen (35 µg) i cynk (2000 µg). Preparat jest przeznaczony do jednorazowego użycia, a przed podaniem należy zmieszać zawartość obu komór worka, zachowując aseptykę i chroniąc roztwór przed światłem, szczególnie u dzieci poniżej 2 lat.
acetylocysteina, aminokwas, azot całkowity, ceftriakson, chlorek chromu, chlorek kobaltu, chlorek manganu, chlorek potasu, chlorek sodu, elektrolit, emulsja tłuszczowa, energia całkowita, energia pozabiałkowa, fluorek sodu, folia polimerowa, fosforan dipotasu, glukonian wapnia, glukoza jednowodna, jodek potasu, kation dwuwartościowy, kwas glutaminowy, kwas octowy lodowaty, kwas solny, mleczan magnezu, molibdenian amonu, niezgodność farmaceutyczna, octan cynku, osmolarność, pierwiastek śladowy, pochłaniacz tlenu, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, siarczan miedzi, siarczan żelaza, sól wapniowa, substancja pomocnicza, wartość odżywcza, warunek aseptyczny, właściwość fizykochemiczna, woda do wstrzykiwań, worek dwukomorowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Natrium chloratum 0,9% Baxter 9 mg/ml
Natrium Chloratum 0,9% Baxter to jałowy roztwór do infuzji zawierający chlorek sodu w stężeniu 9,0 g/l (9 mg/ml), co odpowiada 154 mmol/l jonów sodu (Na⁺) i 154 mmol/l jonów chlorkowych (Cl⁻). Roztwór charakteryzuje się pH w zakresie 4,5-7,0 i prostym składem, zawierającym jedynie wodę do wstrzykiwań jako substancję pomocniczą, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakologicznych. Produkt dostępny jest w workach Viaflo o pojemnościach 50 ml, 100 ml, 250 ml, 500 ml oraz 1000 ml, wykonanych z wielowarstwowego plastiku, zapewniających odpowiednią ochronę i stabilność. Okres ważności wynosi od 15 miesięcy (worki 50 ml) do 3 lat (worki 1000 ml), przy czym warunki przechowywania różnią się w zależności od pojemności opakowania (np. worki 50 i 100 ml nie powinny być przechowywane powyżej 30°C).
chlorek sodu, działanie niepożądane, infuzja, jałowość produktu, jon chlorkowy, jon sodu, niezgodność farmaceutyczna, pirogen, podanie dożylne, reakcja gorączkowa, roztwór do infuzji, stabilność chemiczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, warunek aseptyczny, woda do wstrzykiwań, worek Viaflo, zestaw do przetaczania, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Aminoplasmal Paed 10% –
Aminoplasmal Paed 10% to roztwór do infuzji dożylnej, zawierający 10% aminokwasów (100 g/l) o łącznej zawartości azotu 15,2 g/l, przeznaczony do żywienia pozajelitowego dzieci od wcześniaków do 2 lat. Produkt charakteryzuje się wartością energetyczną 1700 kJ/l (406 kcal/l), osmolarnością teoretyczną 790 mOsm/l oraz pH około 6,1. Zawiera zbilansowany zestaw aminokwasów esencjalnych i nieesencjalnych, m.in. lizynę (0,88 g/100 ml), leucynę (0,76 g/100 ml), argininę (0,91 g/100 ml) oraz acetylocysteinę (0,052 g/100 ml). Roztwór jest bezbarwny lub lekko żółtawy, wolny od cząstek stałych, a opakowania są jednorazowego użytku. Produkt nie zawiera PVC, DEHP ani lateksu, a jego okres ważności wynosi 2 lata w zamkniętym opakowaniu, bez konieczności specjalnych warunków przechowywania, z wyjątkiem unikania zamrażania.
acetylocysteina, alanina, aminokwas, aminokwas esencjalny, aminokwas nieesencjalny, arginina, dysfagia, fenyloalanina, glicyna, histydyna, infuzja dożylna, izoleucyna, izopropanol, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, lizyna jednowodna, metionina, N-acetylotyrozyna, osmolarność teoretyczna, podanie dożylne, prolina, roztwór do infuzji, seryna, środek dezynfekcyjny, tauryna, treonina, tryptofan, walina, wartość energetyczna, warunek aseptyczny, wielowarstwowa folia, zawartość azotu, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – SmofKabiven Low Osmo Peripheral –
SmofKabiven Low Osmo Peripheral to trójkomorowa emulsja do infuzji do żył obwodowych, o niskiej osmolarności około 870 mOsm/kg wody i pH około 5,6, co minimalizuje ryzyko podrażnień naczyniowych. Produkt dostępny jest w objętościach 850 ml, 1400 ml, 1950 ml oraz 2500 ml, zawierając precyzyjnie zbilansowane roztwory aminokwasów 10% (od 21,3 g do 62,6 g aminokwasów), glukozy 11,8% (od 57,8 g do 170 g) oraz emulsję tłuszczową 20% (od 29,8 g do 87,6 g tłuszczów), w tym olej sojowy, MCT, olej z oliwek i olej rybi bogaty w omega-3. Preparat dostarcza elektrolity w fizjologicznych stężeniach, m.in. sód 17-50 mmol, potas 13-38 mmol, magnez 2,1-6,3 mmol, wapń 1,1-3,1 mmol oraz fosforany 6,4-19 mmol na opakowanie, co wspiera homeostazę elektrolitową podczas żywienia pozajelitowego.
aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, chlorek, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fosfolipid jaja kurzego, fosforan, glicerol, kwas octowy, kwas omega-3, octan, osmolalność, osmolarność, roztwór aminokwasów, siarczan, stabilność fizykochemiczna, substancja pomocnicza, tokoferol, trigliceryd nasyconych kwasów tłuszczowych, wartość energetyczna, wartość energetyczna pozabiałkowa, warunek aseptyczny, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pediaven G15 –
Pediaven G15 to roztwór do infuzji w dwukomorowych workach, zawierający 500 ml roztworu aminokwasów oraz 500 ml roztworu glukozy, które po zmieszaniu tworzą 1000 ml roztworu gotowego do użycia. W 1000 ml roztworu znajduje się 150 g glukozy, 15 g aminokwasów, 2,14 g azotu całkowitego oraz 660 kcal energii całkowitej (w tym 600 kcal energii pozabiałkowej). Produkt zawiera elektrolity: sód 30 mmol, potas 25 mmol, wapń 6 mmol, magnez 4 mmol, chlorki 39 mmol i fosforany 8 mmol, a także pierwiastki śladowe, m.in. chrom 20 µg, kobalt 150 µg, miedź 255 µg, żelazo 500 µg, fluor 500 µg, jod 50 µg, mangan 100 µg, molibden 50 µg, selen 35 µg i cynk 2000 µg. Osmolarność roztworu wynosi około 1091 mOsm/l, a pH mieści się w zakresie 4,8–5,5. Produkt jest przechowywany w dwukomorowym worku z polimerowej folii Biofine, z systemem portów bez lateksu, a po zmieszaniu zawartości komór należy go niezwłocznie wykorzystać, szczególnie chroniąc przed światłem u dzieci poniżej 2 lat ze względu na ryzyko powstawania nadtlenków.
aspekt mikrobiologiczny, azot całkowity, ceftriakson, destabilizacja emulsji tłuszczowej, emulsja tłuszczowa, energia pozabiałkowa, kation dwuwartościowy, kwas octowy lodowaty, łącznik Y, linia infuzyjna, nadtlenek, niezgodność farmaceutyczna, osmolarność, pochłaniacz tlenu, roztwór do infuzji, roztwór dożylny, sól wapniowa, stabilność fizyczna, wartość odżywcza, warunek aseptyczny, woda do wstrzykiwań, worek dwukomorowy - Leksykon substancji czynnych
Czynnik krzepnięcia krwi VII – Dawkowanie i sposób podawania
Czynnik krzepnięcia VII, będący kluczowym elementem kaskady krzepnięcia i składnikiem koncentratów zespołu protrombiny, wymaga indywidualnego dawkowania opartego na masie ciała pacjenta, stanie klinicznym oraz wynikach badań laboratoryjnych, takich jak aktywność czynników krzepnięcia, INR i wskaźnik Quicka. Dawkowanie powinno uwzględniać okres półtrwania czynnika VII oraz innych składników zespołu protrombiny. W terapii antagonistami witaminy K, dawki koncentratów (np. Beriplex, Octaplex) są dostosowywane do wartości INR przed leczeniem, z przykładowymi dawkami od 1 ml/kg (25 j.m. czynnika IX/kg) przy INR 2,0–3,9 do 2 ml/kg (50 j.m. czynnika IX/kg) przy INR >6,0, a maksymalna dawka pojedyncza dla pacjentów powyżej 100 kg wynosi 5000 j.m. czynnika IX. Normalizacja hemostazy następuje zwykle w ciągu 30 minut po Beriplex i 6-8 godzin po Octaplex, przy jednoczesnym rozważeniu podania witaminy K (efekt po 4-6 godzinach). Powtarzane dawkowanie Beriplex nie jest rekomendowane ze względu na brak danych klinicznych.
aktywność czynnika krzepnięcia, antagonista witaminy K, badanie laboratoryjne, czynnik krzepnięcia krwi VII, czynnik krzepnięcia zależny od witaminy K, droga dożylna, dysfagia, interwencja chirurgiczna, jednostka międzynarodowa, kaskada krzepnięcia, koncentrat zespołu protrombiny, leczenie substytucyjne, okres półtrwania, parametr krzepnięcia, profilaktyka okołooperacyjna krwawień, rekonstytucja, szybkość infuzji, układ krzepnięcia, warunek aseptyczny, wrodzony niedobór czynnika krzepnięcia, wskaźnik INR, wskaźnik Quicka, zaburzenie hemostazy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fibrovein 3% (30 mg/ml)
Fibrovein jest lekiem dożylnego stosowania w terapii zmian żylnych, dostępny w stężeniach 0,2%, 0,5%, 1% i 3%, które dobiera się w zależności od rodzaju i wielkości zmian naczyniowych. Pajączki naczyniowe leczy się roztworem 0,2%, żylaki siatkowe 0,5%, małe i średnie żylaki 1%, a większe zmiany żylne 3%. W przypadku niewidocznych żylaków konieczne jest ustalenie ich rozmiaru pod kontrolą USG. Fibrovein można podawać w formie płynnej lub jako piankę (mieszanka roztworu z powietrzem), przy czym skleroterapia pianką powinna być wykonywana pod kontrolą USG. Zaleca się stosowanie małych igieł (np. 30 G) i powolne wstrzykiwanie, szczególnie przy pajączkach naczyniowych, aby umożliwić usunięcie krwi z naczyń. Celem terapii jest optymalne zniszczenie ścianek naczyniowych przy minimalnym skutecznym stężeniu, unikając powikłań takich jak martwica tkanek.
martwica tkanki, pajączek naczyniowy, pianka sklerotyzacyjna, podanie pozajelitowe, próba uczuleniowa, reakcja alergiczna, sklerosant, skleroterapia, skleroterapia pianą, technika air-block, technika Tessariego, terapia sklerotyzacyjna, USG, warunek aseptyczny, zmiana naczyniowa, zmiana żylna, żylak siatkowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ondansetron B. Braun 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml
Ondansetron B. Braun to roztwór do wstrzykiwań zawierający 2 mg/ml ondansetronu w formie chlorowodorku dwuwodnego, dostępny w ampułkach o pojemności 2 ml (4 mg substancji czynnej) oraz 4 ml (8 mg substancji czynnej). Preparat zawiera również substancje pomocnicze, takie jak chlorek sodu (izotoniczność), cytrynian sodu dwuwodny (bufor) oraz kwas cytrynowy jednowodny (regulator pH). W każdym mililitrze roztworu znajduje się 3,34 mg sodu. Produkt jest dostępny w ampułkach szklanych typu I oraz z polietylenu (LDPE), które są kompatybilne ze strzykawkami z złączami Luer lock i Luer fit, co zwiększa bezpieczeństwo podania. Preparat jest przeznaczony do jednorazowego użytku, a po otwarciu należy go zużyć natychmiast lub przechowywać zgodnie z zaleceniami.
ampułka polietylenowa, ampułka szklana, bufor, chlorek sodu, cytrynian sodu dwuwodny, degradacja substancji czynnej, interakcja fizykochemiczna, izotoniczność, kwas cytrynowy, niezgodność farmaceutyczna, ondansetron, przezroczystość roztworu, regulator pH, rozcieńczenie leku, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór mannitolu, roztwór Ringera, stabilność leku, substancja pomocnicza, warunek aseptyczny, woda do wstrzykiwań, wytrącanie osadu, złącze luer, zmiana fizykochemiczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Streptomycinum TZF 1 g
Streptomycinum TZF jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawierającego 1 g streptomycyny (siarczanu) na fiolkę. Roztwór do podania domięśniowego przygotowuje się przez rozpuszczenie proszku w co najmniej 2 ml wody do wstrzykiwań lub 0,9% roztworu NaCl, nie przekraczając stężenia 500 mg/ml. Ze względu na właściwości fizykochemiczne, lek nie powinien być mieszany z preparatami o odczynie kwaśnym lub alkalicznym, aby uniknąć inaktywacji substancji czynnej lub powstania niepożądanych produktów reakcji. Podawanie możliwe jest wyłącznie drogą domięśniową.
- Leksykon substancji czynnych
Meloksykam – Dawkowanie i sposób podawania
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), stosowany jest w leczeniu stanów zapalnych i bólowych w chorobach reumatycznych, takich jak zaostrzenie choroby zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalne zapalenie stawów oraz zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa. Standardowe dawkowanie wynosi 7,5 mg/dobę w chorobie zwyrodnieniowej stawów (z możliwością zwiększenia do 15 mg/dobę) oraz 15 mg/dobę w pozostałych wskazaniach, z możliwością redukcji do 7,5 mg/dobę w zależności od skuteczności terapii. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 15 mg, a lek należy podawać podczas posiłku. W przypadku podawania domięśniowego stosuje się pojedynczą ampułkę 15 mg raz na dobę, z ograniczeniem do 2-3 dni leczenia. U pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z podwyższonym ryzykiem działań niepożądanych zaleca się dawkę 7,5 mg/dobę.
choroba przewodu pokarmowego, choroba reumatyczna, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba zwyrodnieniowa stawów, działanie niepożądane, endoproteza stawu biodrowego, klirens kreatyniny, meloksykam, mięsień pośladkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pacjent dializowany, podanie domięśniowe, reumatoidalne zapalenie stawów, roztwór do wstrzykiwań, stan zapalny i bólowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, warunek aseptyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Clinimix N9G15E –
CLINIMIX N9G15E to dwukomorowy roztwór do infuzji zawierający 15 L-aminokwasów, w tym 8 niezbędnych, stanowiących 41,3% wszystkich aminokwasów, z istotnym udziałem aminokwasów rozgałęzionych (19%). Preparat dostarcza aminokwasy w stężeniach m.in. L-leucyny 4,02 g/l, L-lizyny 3,19 g/l, L-izoleucyny 3,30 g/l oraz glukozę w stężeniu 150 g/l (165 g/l glukozy jednowodnej). Zawiera także elektrolity: sód (35–70 mmol/l), potas (30–60 mmol/l), magnez (2,5–5 mmol/l), wapń (2,3–4,5 mmol/l), octan (50–100 mmol/l), chlorek (40–80 mmol/l) i fosforan (15–30 mmol/l). Po zmieszaniu obu komór roztwór ma pH 6 i osmolarność 845 mOsm/l, co jest istotne dla bezpieczeństwa i tolerancji infuzji. Produkt dostępny jest w opakowaniach 1000, 1500 i 2000 ml, z odpowiednio proporcjonalnymi objętościami roztworów aminokwasów i glukozy.
alanina, aminokwas niezbędny, aminokwas rozgałęziony, arginina, ceftriakson, elektrolit, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, glicyna, histydyna, izoleucyna, jon wapnia, kwas octowy, kwas solny, leucyna, lizyna chlorowodorek, metionina, mikroelement, nadtlenek, osmolarność, podanie dożylne, prolina, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, seryna, synteza białka, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, wartość energetyczna, warunek aseptyczny, worek dwukomorowy, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bendamustine Glenmark 2,5 mg/ml
Bendamustine Glenmark jest dostępny jako liofilizowany proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji o stężeniu 2,5 mg/ml bendamustyny chlorowodorku jednowodnego, w fiolkach 25 mg i 100 mg. Rekonstytucja polega na rozpuszczeniu proszku w odpowiedniej objętości wody do wstrzykiwań (10 ml dla 25 mg, 40 ml dla 100 mg), co daje klarowny, bezbarwny roztwór. Następnie koncentrat rozcieńcza się w 0,9% roztworze chlorku sodu do infuzji do objętości około 500 ml. Podanie odbywa się w formie wlewu dożylnego trwającego 30-60 minut. Produkt jest jednorazowego użytku, a fiolki należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem. Okres ważności produktu w stanie nienaruszonym wynosi 3 lata, natomiast po rekonstytucji i rozcieńczeniu roztwór zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez 3,5 godziny w 25°C i 2 dni w 2-8°C, pod warunkiem aseptycznych warunków przygotowania.
bendamustyna chlorowodorek, cytostatyk, koncentrat roztworu do infuzji, lek cytotoksyczny, liofilizowany proszek, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, rekonstytucja, rozcieńczanie, roztwór chlorku sodu, technika aseptyczna, warunek aseptyczny, właściwości cytotoksyczne, wlew dożylny, woda do wstrzykiwań, wyciąg laminarny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Glukoza 10 Braun 100 mg/ml
Glukoza 10 Braun to roztwór do infuzji o stężeniu 100 mg/ml, zawierający 110 g glukozy jednowodnej (100 g czystej glukozy) w 1000 ml roztworu. Preparat charakteryzuje się wartością energetyczną 1675 kJ/l (400 kcal/l) oraz teoretyczną osmolarnością 555 mOsm/l, co jest istotne przy planowaniu terapii żywieniowej i ocenie obciążenia osmotycznego pacjenta. Roztwór ma kwaśny odczyn pH w zakresie 3,5–5,5 oraz niską kwasowość miareczkową (<0,5 mmol/l do pH 7), co może powodować niezgodności farmaceutyczne, zwłaszcza z koncentratami erytrocytów, gdzie istnieje ryzyko pseudo-aglutynacji krwinek czerwonych. Produkt dostępny jest w butelkach szklanych i pojemnikach polietylenowych (500 ml i 1000 ml), z okresem ważności 3 lata w nienaruszonym opakowaniu, bez specjalnych wymagań przechowywania.
Glukoza 10 Braun przeznaczona jest do podawania dożylnego, z zachowaniem aseptycznych warunków podczas przygotowania i podawania infuzji. Po otwarciu opakowania preparat jest jednorazowego użytku, a niewykorzystana zawartość powinna zostać zutylizowana, aby uniknąć ryzyka kontaminacji. W przypadku mieszania z innymi lekami lub roztworami, należy potwierdzić ich kompatybilność fizyczną i chemiczną oraz stosować się do zasad aseptyki. Mieszaniny należy podać niezwłocznie lub przechowywać maksymalnie 24 godziny w temperaturze 2–8ºC, pod warunkiem aseptycznych warunków przygotowania. Bezpieczeństwo i skuteczność terapii zależą od przestrzegania tych wytycznych.
aseptyka, glukoza, infuzja dożylna, koncentrat erytrocytów, kontaminacja roztworu, krwinka czerwona, kwasowość miareczkowa, niezgodność farmaceutyczna, obciążenie osmotyczne, osmolarność, roztwór do infuzji, terapia żywieniowa, warunek aseptyczny, zanieczyszczenie mikrobiologiczne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Caspofungin Fresenius Kabi 70 mg
Caspofungin Fresenius Kabi jest dostępny w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji w dawkach 50 mg i 70 mg, zawierając odpowiednio 50 mg i 70 mg kaspofunginy (w formie octanu kaspofunginy). Po rozpuszczeniu proszku w 10,5 ml wody do wstrzykiwań uzyskuje się koncentraty o stężeniach 5,2 mg/ml (dla 50 mg) oraz 7,2 mg/ml (dla 70 mg). Produkt nie jest stabilny w roztworach zawierających glukozę i nie powinien być mieszany z innymi lekami ze względu na brak danych o kompatybilności. Przygotowany koncentrat można przechowywać do 24 godzin w temperaturze do 25°C, a rozcieńczony roztwór do infuzji – do 24 godzin w temperaturze pokojowej lub do 48 godzin w lodówce (2-8°C), pod warunkiem użycia roztworów chlorku sodu (0,9%, 0,45%, 0,225%) lub roztworu Ringera z mleczanami. Produkt nie zawiera konserwantów, dlatego zaleca się natychmiastowe podanie po przygotowaniu.
dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, infuzja dożylna, kaspofungina, kaspofungina octan, koncentrat roztworu do infuzji, kwas octowy lodowaty, niezgodność farmaceutyczna, pole powierzchni ciała, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór Ringera z mleczanami, stabilność chemiczna i fizyczna, substancja pomocnicza, warunek aseptyczny, woda do wstrzykiwań, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Clariscan 0,5 mmol/ml
Clariscan to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 0,5 mmol/ml (279,32 mg/ml kwasu gadoterowego w postaci soli megluminowej), zawierający kompleks gadolinu z DOTA. Produkt dostępny jest w formie standardowego roztworu, ampułko-strzykawek oraz butelek szklanych i polipropylenowych o różnych pojemnościach (od 5 ml do 100 ml). Charakteryzuje się osmolalnością 1350 mOsm/kg w 37°C, lepkością 3,0 mPas*s w 20°C i 2,1 mPas*s w 37°C oraz pH w zakresie 6,5-8,0. Preparat przeznaczony jest do jednorazowego, dożylnego podania po kontroli wizualnej roztworu, który musi być klarowny i pozbawiony cząstek. Produkt zawiera substancje pomocnicze: megluminę, DOTA i wodę do wstrzykiwań.
ampułko-strzykawka, guma halogenobutylowa, kompleks gadolinu, kwas gadoterowy, kwas tetraazacyklododekanotetraoctowy, niezgodność farmaceutyczna, osmolalność, podanie dożylne, roztwór do wstrzykiwań, środek kontrastowy, środek kontrastowy z gadolinem, substancja pomocnicza, tlenek gadolinu, warunek aseptyczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bendamustine Zentiva 2,5 mg/ml
Bendamustine Zentiva to proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji zawierający chlorowodorek bendamustyny jednowodnej jako substancję czynną, dostępny w dawkach 25 mg i 100 mg. Po rekonstytucji wodą do wstrzykiwań (odpowiednio 10 ml dla 25 mg i 40 ml dla 100 mg) uzyskuje się klarowny, bezbarwny roztwór o stężeniu 2,5 mg/ml. Preparat rozcieńcza się wyłącznie w 0,9% roztworze chlorku sodu do objętości około 500 ml i podaje wlew dożylny trwający 30-60 minut. Fiolki są jednorazowego użytku, a nieotwarte opakowania mają okres ważności 3 lat. Po przygotowaniu roztwór jest stabilny chemicznie i fizycznie przez 3,5 godziny w 25°C i 60% wilgotności względnej lub do 2 dni w 2-8°C w polietylenowych workach, przy czym zaleca się natychmiastowe użycie lub przechowywanie w kontrolowanych warunkach aseptycznych.
chlorowodorek bendamustyny, cytostatyk, fiolka ze szkła, korek z gumy bromobutylowej, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, odpad cytotoksyczny, procedura aseptyczna, rekonstytucja proszku, rozcieńczanie koncentratu, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, stabilność chemiczna i fizyczna, warunek aseptyczny, wlew dożylny, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Peditrace Novum produkt złożony
Peditrace Novum to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający pierwiastki śladowe niezbędne w żywieniu pozajelitowym, w tym cynk (7,64 µmol/ml), miedź (0,630 µmol/ml), mangan (0,0182 µmol/ml), selen (0,0887 µmol/ml) oraz jod (0,0155 µmol/ml). Produkt ma osmolalność około 40 mOsm/kg i pH 2,0, występuje w ampułkach po 10 ml i wymaga rozcieńczenia przed podaniem. Zawiera kwas solny do regulacji pH oraz wodę do wstrzykiwań jako rozpuszczalnik. Peditrace Novum jest kompatybilny z wieloma preparatami do żywienia pozajelitowego, takimi jak Aminoven Infant 10%, Vaminolact, SMOFlipid, Intralipid 20%, Vitalipid N, Soluvit N, ADDIPHOS, GLYCOPHOS oraz mieszaninami SmofKabiven i SmofKabiven EF z witaminami i elektrolitami.
cynk, emulsja tłuszczowa, fosforan, jod, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kwas solny, łącznik Luer-Lock, makroskładnik odżywczy, mangan, miedź, mieszanina do żywienia pozajelitowego, mikrobiologia, mikroelement, osmolalność, pierwiastek śladowy, preparat aminokwasowy, roztwór aminokwasów, roztwór przezroczysty, selen, strzykawka bezigłowa, warunek aseptyczny, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, witaminy rozpuszczalne w wodzie, woda do wstrzykiwań, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Aminosteril N-Hepa 8% –
AMINOSTERIL N-HEPA 8% to roztwór do infuzji dożylnej zawierający 80 g/l aminokwasów, w tym L-izoleucynę (10,40 g/l), L-leucynę (13,09 g/l), L-lizynę (6,88 g/l), L-metioninę (1,10 g/l), N-acetylo-L-cysteinę (0,52 g/l), L-fenyloalaninę (0,88 g/l), L-treoninę (4,40 g/l), L-tryptofan (0,70 g/l), L-walinę (10,08 g/l), L-argininę (10,72 g/l), L-histydynę (2,80 g/l), glicynę (5,82 g/l), L-alaninę (4,64 g/l), L-prolinę (5,73 g/l) oraz L-serynę (2,24 g/l). Zawartość azotu wynosi 12,90 g/l, a wartość energetyczna 1340 kJ/l (320 kcal/l). Roztwór ma pH 5,7-6,3, osmolarność około 770 mOsm/l oraz kwasowość 12-25 mmol NaOH/l. Produkt jest sterylny, bezbarwny i przeznaczony do jednorazowego użytku, pakowany w butelki 500 ml z bezbarwnego szkła. Po otwarciu należy go zużyć natychmiast, a niezużytą zawartość usunąć, aby uniknąć ryzyka zakażenia mikrobiologicznego.
aminokwas, azot, emulsja tłuszczowa, glicyna, kwasowość roztworu, L-alanina, L-arginina, L-fenyloalanina, L-histydyna, L-izoleucyna, L-leucyna, L-metionina, L-prolina, L-seryna, L-treonina, L-tryptofan, L-walina, N-acetylo-L-cysteina, niezgodność farmaceutyczna, octan L-lizyny, osmolarność, podanie dożylne, równowaga elektrolitowa, roztwór do infuzji, substancja pomocnicza, warunek aseptyczny, zgodność farmaceutyczna, żywienie pozajelitowe