podwyższony poziom LDH
Podwyższony poziom dehydrogenazy mleczanowej (LDH) to częsty wynik laboratoryjny, który może świadczyć o uszkodzeniu tkanek w organizmie. LDH to enzym występujący w prawie wszystkich komórkach organizmu, szczególnie w sercu, wątrobie, mięśniach, nerkach, płucach i krwinkach czerwonych.
Wzrost aktywności LDH w surowicy krwi jest niespecyficznym markerem uszkodzenia komórek, który może występować w wielu stanach patologicznych. Najczęstsze przyczyny obejmują zawał mięśnia sercowego, choroby wątroby, niedokrwistość hemolityczną, nowotwory (szczególnie chłoniaki, białaczki i niektóre guzy lite), uszkodzenie mięśni szkieletowych, zator płucny oraz infekcje.
W diagnostyce klinicznej podwyższony poziom LDH rzadko stanowi samodzielny marker diagnostyczny. Zazwyczaj jest interpretowany w kontekście innych badań laboratoryjnych i obrazowych. W onkologii wzrost LDH może służyć jako czynnik prognostyczny i marker odpowiedzi na leczenie, szczególnie w przypadku chłoniaków nieziarniczych i czerniaka złośliwego.
Wartość diagnostyczna badania LDH wzrasta, gdy analizuje się jego izoenzymy (LDH1-LDH5), których różne proporcje mogą wskazywać na specyficzne uszkodzenie narządowe. W praktyce klinicznej jednak rzadko wykonuje się oznaczenia poszczególnych izoenzymów, a interpretacja wyników powinna uwzględniać całokształt obrazu klinicznego pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Znamiona – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie u pacjentów ze znamionami predysponującymi do czerniaka jest ściśle związane z wczesnym rozpoznaniem i leczeniem. Kluczowe czynniki prognostyczne obejmują grubość guza pierwotnego (np. 10-letnie przeżycie spada z 96% przy zmianach <4 mm), obecność owrzodzenia, wskaźnik mitotyczny (20 mitoz/mm² wiąże się z 10-letnim przeżyciem około 48% vs 93% przy ≤1 mitozie/mm²), oraz przerzuty do węzłów chłonnych (mikroskopowe przerzuty dają 63% 10-letniego przeżycia, makroskopowe 47%). Dodatkowo, lokalizacja zmiany (lepsze rokowanie na kończynach niż na tułowiu, głowie czy szyi), płeć (kobiety mają korzystniejsze wyniki), wiek, typ histologiczny (czerniak guzkowy ma gorsze rokowanie), poziom LDH oraz obecność przerzutów odległych znacząco wpływają na prognozę. System AJCC jest standardowym narzędziem do oceny stopnia zaawansowania i przewidywania wyników leczenia.
czerniak guzkowy, czerniak skóry, dehydrogenaza mleczanowa, immunoterapia, mutacja BRAF, mutacja genu BRAF, nawrót miejscowy, owrzodzenie, podwyższony poziom LDH, przerzut do mózgu, przerzut do płuc, przerzut do węzłów chłonnych, przerzut odległy, przerzut regionalny, rak skóry, regresja czerniaka, stadium I, stadium II, stadium III, stadium IV, terapia celowana, wskaźnik mitotyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Niedokrwistość – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Niedokrwistość stanowi istotny, niezależny czynnik prognostyczny w wielu jednostkach chorobowych, w tym ostrych zespołach wieńcowych (ACS), niewydolności serca, krwotoku śródmózgowym (ICH), nowotworach (rak jelita grubego, chłoniaki) oraz ciężkiej niedokrwistości aplastycznej (SAA). W ACS niedobór żelaza zwiększa ryzyko zawału mięśnia sercowego i śmiertelności sercowo-naczyniowej z HR 1,52 (95% CI 1,03-2,26; p=0,037), niezależnie od klasycznych czynników ryzyka i markerów sercowych. W niewydolności serca niedokrwistość występuje u 41,9% pacjentów, częściej u kobiet (64,59%), i wiąże się z gorszym przeżyciem (log-rank p=0,042), choć nie zawsze jest niezależnym czynnikiem ryzyka. W ICH niedokrwistość zwiększa ryzyko niekorzystnego wyniku funkcjonalnego (iloraz szans 3) oraz siedmiokrotnie podwyższa prawdopodobieństwo mRS 4-6 (OR 7,5; p<0,01), niezależnie od objętości krwotoku. W nowotworach niedokrwistość koreluje z zaawansowaniem choroby i złym rokowaniem, a w chłoniakach czynniki takie jak płeć męska, stadium Ann Arbor III-IV, podwyższone LDH i nieprawidłowa liczba płytek predysponują do jej rozwoju. Włóknienie szpiku (MF) cechuje podwyższona szerokość rozkładu erytrocytów (RDW≥20,5%), która wiąże się z krótszym całkowitym przeżyciem (HR 3,01; p<0,001) u pacjentów leczonych ruksolitynibem.
anizocytoza, bezwzględna liczba retikulocytów, białko C-reaktywne, chłoniak, cukrzyca, cyklosporyna, ferrytyna, frakcja wyrzutowa, gospodarka żelazem, hemoglobina, hiperlipidemia, krwotok śródmózgowy, leczenie immunosupresyjne, leukocytoza, liczba białych krwinek, liczba limfocytów, limfocytopenia, nadciśnienie, niedobór żelaza, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność serca, ostry zespół wieńcowy, parametry hematologiczne, podwyższony poziom LDH, propeptyd natriuretyczny typu B, rak jelita grubego, ruksolitynib, śmiertelność sercowo-naczyniowa, średnie stężenie hemoglobiny w krwince, stadium TNM, szerokość rozkładu erytrocytów, troponina, włóknienie szpiku, wskaźnik masy ciała, zajęcie szpiku kostnego, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego