odzębowe zapalenie kości

Odzębowe zapalenie kości (łac. osteomyelitis) to poważna infekcja kości szczęki lub żuchwy, której przyczyną są bakterie z zakażonego zęba lub tkanek okołowierzchołkowych. Choroba rozwija się, gdy drobnoustroje ze zmienionych zapalnie tkanek okołowierzchołkowych zęba przedostają się do kości, powodując jej stan zapalny.

Proces patologiczny charakteryzuje się postępującą destrukcją tkanki kostnej, tworzeniem martwicy i ropni wewnątrzkostnych. Najczęstszymi patogenami wywołującymi to schorzenie są bakterie beztlenowe, w tym Actinomyces, Peptostreptococcus oraz bakterie tlenowe jak Staphylococcus aureus i paciorkowce.

Odzębowe zapalenie kości objawia się silnym, tępym bólem, obrzękiem okolicznych tkanek miękkich, gorączką, ogólnym złym samopoczuciem oraz zwiększoną ruchomością zębów w obszarze objętym procesem zapalnym. W badaniu radiologicznym można zaobserwować obszary rozrzedzenia struktury kostnej z towarzyszącymi ogniskami zagęszczeń (tzw. sekwestry).

Leczenie wymaga agresywnej antybiotykoterapii o szerokim spektrum działania (często dożylnej), chirurgicznego usunięcia przyczyny zakażenia (ekstrakcja zęba przyczynowego) oraz w zaawansowanych przypadkach – chirurgicznego oczyszczenia zakażonej kości (sekwestrektomii). Nieleczone odzębowe zapalenie kości może prowadzić do poważnych powikłań, w tym sepsy, zakażenia przestrzeni anatomicznych twarzy i szyi oraz przewlekłego zapalenia kości.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl