Mycobacterium bovis BCG

Mycobacterium bovis BCG (Bacillus Calmette-Guérin) to atenuowany szczep bakterii Mycobacterium bovis, który został wyizolowany przez Calmette’a i Guérina w Instytucie Pasteura w 1921 roku. Po wieloletnich pasażach na specjalnych pożywkach szczep utracił swoją wirulencję dla ludzi, zachowując jednocześnie właściwości immunogenne.

Szczep BCG jest powszechnie stosowany jako szczepionka przeciwko gruźlicy, stanowiąc jedyną dostępną szczepionkę przeciwko tej chorobie. Szczepionka BCG indukuje odpowiedź immunologiczną typu komórkowego, zapewniając ochronę głównie przed ciężkimi postaciami gruźlicy, szczególnie u dzieci (gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, gruźlica prosówkowa).

Oprócz zastosowania w profilaktyce gruźlicy, BCG wykorzystywane jest w immunoterapii nowotworów, szczególnie w leczeniu powierzchownego raka pęcherza moczowego. Mechanizm działania polega na stymulacji układu immunologicznego do reakcji przeciwnowotworowej oraz indukcji miejscowego stanu zapalnego w obrębie pęcherza.

Szczepionka BCG może powodować różne działania niepożądane, od reakcji miejscowych (owrzodzenia, ropnie) po rzadkie, ale poważne powikłania systemowe, takie jak rozsiane zakażenie BCG u osób z obniżoną odpornością. Z tego względu szczepienie BCG jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi niedoborami odporności, w tym zakażonych HIV z objawami AIDS.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl