zajęcie kości
Zajęcie kości to stan patologiczny, w którym dochodzi do naruszenia struktury tkanki kostnej przez proces chorobowy. Może mieć charakter pierwotny, gdy zmiany rozpoczynają się bezpośrednio w kości, lub wtórny – gdy są skutkiem rozprzestrzeniania się choroby z okolicznych tkanek lub przerzutów nowotworowych.
W diagnostyce zajęcia kości wykorzystuje się badania obrazowe, takie jak radiografia konwencjonalna, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny oraz scyntygrafia. Badania te pozwalają na ocenę zasięgu i charakteru zmian. W przypadkach wątpliwych niezbędne jest wykonanie biopsji kości w celu ustalenia dokładnego rozpoznania histopatologicznego.
Najczęstsze przyczyny zajęcia kości to procesy nowotworowe (pierwotne nowotwory kości jak mięsak kościopochodny czy przerzuty nowotworowe), infekcje (zapalenie kości i szpiku), choroby metaboliczne (osteoporoza, choroba Pageta) oraz choroby zapalne (np. reumatoidalne zapalenie stawów). Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować farmakoterapię, radioterapię, zabiegi chirurgiczne lub kombinację tych metod.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Mycobacterium bovis – Przedawkowanie
Mycobacterium bovis BCG, stosowany w szczepionce przeciwgruźliczej BCG Szczepionka AJVaccines (szczep duński 1331, liofilizowany), podawany jest w dawkach 0,1 ml (2-8 x 10^5 CFU) dla dorosłych i dzieci powyżej 12 miesięcy oraz 0,05 ml (1-4 x 10^5 CFU) dla niemowląt poniżej 12 miesięcy. Przedawkowanie preparatu wiąże się z ryzykiem powikłań, w tym ropnego zapalenia węzłów chłonnych, które pojawia się proporcjonalnie do stopnia przekroczenia dawki, oraz nadmiernej blizny w miejscu podania, często z tendencją do keloidów. Dodatkowo, przedawkowanie może wywołać nasilone miejscowe zapalenie skóry, a w ciężkich przypadkach – rozsiane zakażenie prątkami BCG, które manifestuje się gorączką, hepatosplenomegalią, zmianami skórnymi i zajęciem wielu narządów, wymagającym specjalistycznej terapii przeciwprątkowej.
blizna keloidowa, leczenie immunosupresyjne, leczenie przeciwprątkowe, lek przeciwprątkowy, Mycobacterium bovis BCG, niedobór odporności, powikłanie urologiczne, rak pęcherza moczowego, ropne zapalenie węzłów chłonnych, rozsiane zakażenie BCG, szczep duński 1331, szczepionka przeciwgruźlicza BCG, upośledzona odporność, zajęcie kości, zakażenie HIV, zapalenie jąder i najądrzy, zapalenie kości i szpiku, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Kwas zoledronowy – Dawkowanie i sposób podawania
Kwas zoledronowy, podawany dożylnie w dawce 4 mg co 3-4 tygodnie, jest stosowany w zapobieganiu powikłaniom kostnym u pacjentów z zaawansowanym procesem nowotworowym z zajęciem kości oraz w leczeniu hiperkalcemii nowotworowej (TIH) przy stężeniu wapnia w surowicy ≥12,0 mg/dl (≥3,0 mmol/l). Terapia wymaga suplementacji doustnej wapniem (500 mg/dobę) i witaminą D (400 j.m./dobę). U pacjentów z prawidłową czynnością nerek (CLcr >60 ml/min) nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast przy łagodnych i umiarkowanych zaburzeniach czynności nerek (CLcr 30-60 ml/min) dawkę należy odpowiednio zmniejszyć (np. do 3,0-3,5 mg), aby utrzymać docelowe wartości AUC. Przed każdą kolejną dawką należy kontrolować stężenie kreatyniny, a leczenie przerwać w przypadku pogorszenia czynności nerek definiowanego jako wzrost kreatyniny o ≥0,5 mg/dl u pacjentów z prawidłowym wyjściowym stężeniem lub ≥1,0 mg/dl u pacjentów z podwyższonym wyjściowym stężeniem. Terapia może być wznowiona po powrocie kreatyniny do wartości nie odbiegającej więcej niż 10% od wyjściowej.
bisfosfonian dożylny, bisfosfoniany, ciężka niewydolność nerek, hiperkalcemia nowotworowa, infuzja dożylna, kationy dwuwartościowe, klirens kreatyniny, koncentrat do roztworu, kwas zoledronowy, powikłania kostne, przerzuty guzów litych, roztwór infuzyjny, roztwór Ringera, roztwór zawierający wapń, stężenie kreatyniny, stężenie wapnia, suplementacja wapnia, szpiczak mnogi, wartość AUC, wzór Cockcroft-Gaulta, zaawansowany proces nowotworowy, zaburzenia czynności nerek, zajęcie kości - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zoledronic Acid Accord 4 mg/100 ml
Kwas zoledronowy (Zoledronic Acid Accord 4 mg/100 mL) jest wskazany do zapobiegania powikłaniom kostnym u dorosłych pacjentów z zaawansowanym procesem nowotworowym z zajęciem kości, w tym złamaniami patologicznymi, złamaniami kompresyjnymi kręgów, koniecznością napromieniania lub operacji kości oraz hiperkalcemią nowotworową (TIH). Preparat podaje się w dawce 4 mg w 100 ml roztworu (stężenie 0,04 mg/ml), zawierającym także 342,9 mg (14,9 mmol) sodu, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami serca, nadciśnieniem lub innymi schorzeniami wymagającymi ograniczenia podaży sodu. Lek jest podawany wyłącznie dożylnie w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych, po odpowiednim nawodnieniu pacjenta i kontroli czynności nerek, z zalecanym czasem infuzji nie krótszym niż 15 minut.
dysfagia, hiperkalcemia, hiperkalcemia indukowana nowotworem, hiperkalcemia nowotworowa, infuzja dożylna, kwas zoledronowy, nadciśnienie tętnicze, napromienianie kości, niewydolność nerek, niewydolność serca, operacja kości, parametry nerkowe, powikłanie kostne, przerzut nowotworowy do kości, reakcja ostrej fazy, resorpcja kostna, roztwór do infuzji, stężenie wapnia w surowicy, zaawansowany proces nowotworowy, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zajęcie kości, złamanie kompresyjne kręgu, złamanie patologiczne