zapalenie jąder i najądrzy
Zapalenie jąder i najądrzy to stan zapalny obejmujący męskie gonady (jądra) oraz przewody najądrza, które magazynują i transportują plemniki. Choroba może mieć podłoże infekcyjne (bakteryjne, wirusowe, grzybicze) lub nieinfekcyjne (autoimmunologiczne, pourazowe).
Najczęstszymi patogenami wywołującymi zapalenie jąder i najądrzy są bakterie z rodzaju Escherichia, Pseudomonas, Staphylococcus oraz Chlamydia i Neisseria. W grupie infekcji wirusowych dominuje wirus świnki (mumps), który może prowadzić do niepłodności. Charakterystyczne objawy to silny ból, obrzęk i zaczerwienienie moszny, gorączka, dreszcze oraz dolegliwości ze strony układu moczowego.
Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne, USG moszny, badania laboratoryjne (morfologia, CRP, OB) oraz posiewy moczu i wydzieliny z cewki moczowej. Leczenie zależy od etiologii – w przypadku infekcji bakteryjnych stosuje się antybiotykoterapię, w innych przypadkach leczenie objawowe (NLPZ, leki przeciwbólowe, chłodne okłady). Nieleczone lub przewlekłe zapalenie może prowadzić do ropni, martwicy jądra oraz niepłodności.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tarivid 200 200 mg
Tarivid 200 (ofloksacyna) jest stosowany w dawkach dostosowanych do rodzaju i ciężkości zakażenia bakteryjnego u dorosłych z prawidłową czynnością nerek (ClCr >50 ml/min). Standardowe dawkowanie to 200-400 mg dwa razy na dobę, podzielone na dawki poranną i wieczorną. W ostrych zakażeniach dróg oddechowych i pozaszpitalnym zapaleniu płuc zaleca się 200-400 mg 2x/dobę, natomiast w powikłanych zakażeniach skóry i tkanek miękkich 400 mg 2x/dobę. W zakażeniach układu moczowo-płciowego dawki i czas leczenia są zróżnicowane: powikłane zakażenia układu moczowego 200-400 mg 2x/dobę przez 7-21 dni, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek 200-400 mg 2x/dobę przez 7-10 dni, ostre i przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego 200-400 mg 2x/dobę przez 2-8 tygodni, a niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego 200 mg 2x/dobę przez 3 dni lub 400 mg jednorazowo przez 1 dzień. W ciężkich zakażeniach lub u pacjentów z dużą masą ciała dawkę można zwiększyć do 600-800 mg/dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie należy modyfikować zgodnie z klirensem kreatyniny, np. przy ClCr 20-50 ml/min pojedyncza dawka 100-200 mg raz na 24 h, a przy ClCr ≤20 ml/min dawka 100-200 mg raz na 24-48 h. U pacjentów dializowanych konieczne jest monitorowanie stężenia leku w osoczu.
choroba reumatyczna, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, klirens kreatyniny, lek zobojętniający sok żołądkowy, marskość wątroby z wodobrzuszem, niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego, ofloksacyna, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, ostre zapalenie gruczołu krokowego, paciorkowiec beta-hemolizujący, powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich, powikłane zakażenie układu moczowego, powikłane zapalenie pęcherza moczowego, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego, rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej, stężenie kreatyniny, Tarivid, zaburzenie czynności nerek, zapalenie jąder i najądrzy, zapalenie kłębuszków nerkowych, zapalenie narządów miednicy mniejszej - Leksykon substancji czynnych
Mycobacterium bovis – Przedawkowanie
Mycobacterium bovis BCG, stosowany w szczepionce przeciwgruźliczej BCG Szczepionka AJVaccines (szczep duński 1331, liofilizowany), podawany jest w dawkach 0,1 ml (2-8 x 10^5 CFU) dla dorosłych i dzieci powyżej 12 miesięcy oraz 0,05 ml (1-4 x 10^5 CFU) dla niemowląt poniżej 12 miesięcy. Przedawkowanie preparatu wiąże się z ryzykiem powikłań, w tym ropnego zapalenia węzłów chłonnych, które pojawia się proporcjonalnie do stopnia przekroczenia dawki, oraz nadmiernej blizny w miejscu podania, często z tendencją do keloidów. Dodatkowo, przedawkowanie może wywołać nasilone miejscowe zapalenie skóry, a w ciężkich przypadkach – rozsiane zakażenie prątkami BCG, które manifestuje się gorączką, hepatosplenomegalią, zmianami skórnymi i zajęciem wielu narządów, wymagającym specjalistycznej terapii przeciwprątkowej.
blizna keloidowa, leczenie immunosupresyjne, leczenie przeciwprątkowe, lek przeciwprątkowy, Mycobacterium bovis BCG, niedobór odporności, powikłanie urologiczne, rak pęcherza moczowego, ropne zapalenie węzłów chłonnych, rozsiane zakażenie BCG, szczep duński 1331, szczepionka przeciwgruźlicza BCG, upośledzona odporność, zajęcie kości, zakażenie HIV, zapalenie jąder i najądrzy, zapalenie kości i szpiku, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Ofloksacyna – Wskazania do stosowania
Ofloksacyna, fluorochinolon o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, jest stosowana miejscowo w leczeniu zakażeń oka oraz ogólnoustrojowo w terapii różnych infekcji bakteryjnych u dorosłych. Preparaty oczne zawierają ofloksacynę w stężeniu 3 mg/ml (krople) lub 3 mg/g (maść) i są wskazane w leczeniu bakteryjnego zapalenia spojówek, zapalenia rogówki, owrzodzenia rogówki oraz zakażeń chlamydiami u dorosłych i dzieci powyżej 1. roku życia. Skuteczność i bezpieczeństwo w noworodkowym zapaleniu spojówek nie zostały ustalone. Doustna forma (tabletki powlekane 200 mg) jest przeznaczona wyłącznie dla dorosłych i stosowana w ostrym odmiedniczkowym zapaleniu nerek, powikłanych zakażeniach układu moczowego, bakteryjnym zapaleniu gruczołu krokowego, zapaleniu jąder i najądrzy oraz w zapaleniu narządów miednicy mniejszej (w skojarzeniu z innymi antybiotykami). W innych wskazaniach, takich jak niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego czy pozaszpitalne zapalenie płuc, ofloksacyna powinna być stosowana tylko, gdy inne leki są niewłaściwe.
antybiotyk fluorochinolon, bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego, bakteryjne zapalenie spojówek, Chlamydia trachomatis, działanie przeciwbakteryjne, fluorochinolon, krople do oczu, lek przeciwbakteryjny, maść do oczu, niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego, noworodkowe zapalenie spojówek, oporność drobnoustrojów, ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, owrzodzenie rogówki, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekła obturacyjna choroba płuc, racjonalna antybiotykoterapia, tabletka powlekana, terapia miejscowa, zakażenie bakteryjne, zakażenie chlamydiami, zakażenie oka, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie układu moczowego, zapalenie cewki moczowej, zapalenie jąder i najądrzy, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie oskrzeli, zapalenie rogówki, zapalenie spojówki i rogówki