zaburzenia naczyniowe obwodowe

Zaburzenia naczyniowe obwodowe to grupa schorzeń dotyczących naczyń krwionośnych zlokalizowanych poza sercem, głównie tętnic, żył i naczyń limfatycznych. Najczęstsze z nich to miażdżyca tętnic obwodowych, choroba zakrzepowo-zatorowa, zespół Raynauda oraz przewlekła niewydolność żylna.

Miażdżyca tętnic obwodowych charakteryzuje się zwężeniem światła naczyń tętniczych, co prowadzi do niedokrwienia tkanek. Głównym objawem jest chromanie przestankowe – ból mięśni występujący podczas wysiłku i ustępujący po odpoczynku. W zaawansowanych stadiach może dojść do krytycznego niedokrwienia kończyn, manifestującego się bólem spoczynkowym i zmianami troficznymi.

Choroba zakrzepowo-zatorowa obejmuje zakrzepicę żył głębokich oraz zatorowość płucną. Czynniki ryzyka obejmują unieruchomienie, zabiegi operacyjne, choroby nowotworowe oraz wrodzone trombofilie. Charakterystyczne objawy to obrzęk, ból i zaczerwienienie kończyny.

Diagnostyka zaburzeń naczyniowych obwodowych obejmuje badanie przedmiotowe z oceną tętna obwodowego, badanie wskaźnika kostka-ramię (ABI), badania obrazowe (USG Doppler, angiografia CT lub MR) oraz badania laboratoryjne. Leczenie zależy od rodzaju zaburzenia i obejmuje modyfikację czynników ryzyka, farmakoterapię oraz w wybranych przypadkach interwencje wewnątrznaczyniowe lub zabiegi chirurgiczne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl