visceral larva migrans
Visceral Larva Migrans (VLM) to zespół chorobowy wywołany migracją larw pasożytów, najczęściej glisty psiej (Toxocara canis) lub kociej (Toxocara cati), w organizmie człowieka będącego żywicielem przypadkowym. Larwy, nie mogąc osiągnąć dojrzałości w ludzkim organizmie, wędrują przez różne tkanki i narządy, wywołując reakcję zapalną i eozynofilię.
Zakażenie następuje poprzez przypadkowe spożycie jaj pasożyta obecnych w glebie zanieczyszczonej odchodami zarażonych zwierząt. Szczególnie narażone są dzieci mające kontakt z piaskownicami lub bawiące się w ziemi oraz osoby z zawodowym kontaktem z glebą. Po spożyciu, larwy wylęgają się w jelicie, penetrują jego ścianę i przedostają się do krążenia, skąd mogą migrować do wątroby, płuc, mózgu, oka i innych narządów.
Objawy VLM zależą od lokalizacji larw i nasilenia inwazji. Typowe manifestacje obejmują gorączkę, kaszel, duszność, powiększenie wątroby i śledziony, bóle brzucha oraz wysypkę. W badaniach laboratoryjnych charakterystyczna jest eozynofilia oraz podwyższone miano przeciwciał przeciwko Toxocara. Szczególnie niebezpieczną formą jest oczna larwa wędrująca (OLM), mogąca prowadzić do utraty wzroku.
Leczenie VLM opiera się na stosowaniu leków przeciwpasożytniczych, głównie albendazolu lub mebendazolu, niekiedy w połączeniu z kortykosteroidami w celu zmniejszenia reakcji zapalnej. Profilaktyka obejmuje regularne odrobaczanie zwierząt domowych, higienę rąk, zabezpieczanie piaskownic oraz edukację na temat dróg zakażenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Toxokarioza – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Toksokaroza jest zoonozą wywołaną przez larwy nicieni Toxocara canis i rzadziej Toxocara cati, przenoszoną głównie drogą pokarmową przez spożycie jaj pasożyta zanieczyszczonych odchodami zwierząt lub niedogotowanego mięsa. Choroba manifestuje się w kilku formach klinicznych: trzewnej (VLM), ocznej (OLM), neuronalnej (NLM), utajonej oraz bezobjawowej. Leczenie toksokarozy trzewnej zależy od nasilenia objawów; u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi symptomami stosuje się albendazol w dawce 400 mg/dobę u dorosłych lub 10-15 mg/kg/dobę u dzieci przez 5 dni, alternatywnie mebendazol 100-200 mg/dobę. W ciężkich przypadkach konieczne może być powtórzenie terapii oraz stosowanie kortykosteroidów, zwłaszcza przy zajęciu ważnych narządów. Monitorowanie obejmuje ocenę eozynofilii i aktywności aminotransferaz, a leczenie należy przerwać w przypadku hepatotoksyczności.
albendazol, aminotransferazy, choroba odzwierzęca, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, fotokoagulacja laserowa, kortykosteroid, krioterapia, leczenie przeciwpasożytnicze, mebendazol, neural larva migrans, ocular larva migrans, odrobaczanie, odwarstwienie siatkówki, toksokaroza oczna, toksokaroza trzewna, toksokaroza utajona, Toxocara canis, Toxocara cati, transmisja przezłożyskowa, visceral larva migrans, witrektomia, zajęcie narządów, zapalenie błony naczyniowej, zoonoza - Leksykon chorób i schorzeń
Toxokarioza – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Toxokarioza, wywoływana przez larwy Toxocara canis lub Toxocara cati, charakteryzuje się zróżnicowanym rokowaniem zależnym od postaci klinicznej, lokalizacji zmian oraz czasu wdrożenia terapii. W większości przypadków, zwłaszcza bez zajęcia narządu wzroku lub OUN, choroba ma przebieg samoograniczający się i rokowanie jest dobre przy odpowiednim leczeniu zachowawczym. W postaci zespołu larwy wędrującej trzewnej (VLM) rokowanie jest zazwyczaj korzystne, choć przewlekłe zakażenie może prowadzić do powikłań neurologicznych (padaczka, opóźnienie rozwoju poznawczego), narządowych (zapalenie mięśnia sercowego, płuc) oraz autoimmunologicznych (plamica Henocha-Schönleina). Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują ślepotę, ciężkie choroby neurologiczne i zgon.
choroba pasożytnicza, dysfagia, kortykosteroid doustny, nicień, odwarstwienie siatkówki, ostrość wzroku, padaczka, plamica Henocha-Schönleina, plamka żółta, torbielowaty obrzęk plamki, Toxocara canis, Toxocara cati, visceral larva migrans, VLM, zanik nerwu wzrokowego, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie ciała szklistego, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie płuc, zapalenie wnętrza gałki ocznej, ziarniniak - Leksykon chorób i schorzeń
Toxokarioza – Objawy
Toksokaroza to zoonotyczna choroba pasożytnicza wywołana przez larwy Toxocara canis lub Toxocara cati, przenoszona na człowieka przez przypadkowe spożycie jaj pasożyta. Klinicznie wyróżnia się postać utajoną, trzewną (VLM), oczną (OLM) oraz neurotoksokarozę. W przebiegu toksokariozy trzewnej obserwuje się eozynofilię, która może sięgać nawet 70% leukocytów, oraz objawy takie jak gorączka, hepatomegalia, kaszel, wysypka i bóle mięśniowo-stawowe. Toksokaroza oczna manifestuje się jednostronnymi zaburzeniami widzenia, zapaleniem błony naczyniowej, ziarniniakami siatkówki i może prowadzić do trwałej utraty wzroku. Neurotoksokaroza, choć rzadka, objawia się napadami padaczkowymi, zaburzeniami poznawczymi i zapaleniem ośrodkowego układu nerwowego, z potencjalnym ryzykiem powikłań neurodegeneracyjnych.
albendazol, eozynofilia, glista kocia, glista psia, jaskra wtórna, mebendazol, napad padaczkowy, neurotoksokaroza, obrzęk plamki żółtej, ocular larva migrans, odwarstwienie siatkówki, toksokaroza, toksokaroza oczna, toksokaroza trzewna, toksokaroza utajona, Toxocara canis, Toxocara cati, visceral larva migrans, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie ciała szklistego, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie mózgu, zapalenie naczyń mózgowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie siatkówki i naczyniówki, zapalenie wnętrza gałki ocznej - Leksykon chorób i schorzeń
Toxokarioza – Etiologia i przyczyny
Toksokarioza jest zoonotyczną chorobą pasożytniczą wywołaną przez larwy nicieni z rodzaju Toxocara, głównie T. canis i rzadziej T. cati. Człowiek jest przypadkowym gospodarzem, u którego larwy nie osiągają dojrzałości płciowej, lecz mogą migrować do różnych narządów (wątroba, płuca, OUN, gałka oczna), wywołując reakcję zapalną z eozynofilią (>500 eozynofili/μl) i podwyższonym stężeniem IgE. Zakażenie następuje głównie drogą pokarmową przez spożycie embionizowanych jaj pasożyta obecnych w zanieczyszczonej glebie, piasku, niemytych warzywach i owocach. Klinicznie wyróżnia się postać trzewną (gorączka, hepatosplenomegalia, eozynofilia >30%, objawy płucne i skórne), oczną (jednostronne zapalenie błony naczyniowej, ziarniniaki siatkówki, ryzyko utraty wzroku u 70% nieleczonych), neurologiczną (zapalenie opon, encefalopatia, napady padaczkowe) oraz utajoną z przewlekłymi, niespecyficznymi objawami. Diagnostyka opiera się na badaniach serologicznych (ELISA, Western blot) wykrywających przeciwciała IgG przeciwko antygenom larw, badaniach obrazowych (USG, TK, MRI) oraz typowych objawach klinicznych i eozynofilii. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić inne choroby pasożytnicze, alergiczne i nowotworowe.
albendazol, choroba pasożytnicza, droga pokarmowa, endoftalmit, eozynofilia, geofagia, glikokortykosteroid, glista, hepatosplenomegalia, mebendazol, naciek eozynofilowy, neural larva migrans, nicień, ocular larva migrans, odwarstwienie siatkówki, onychofagia, postać kliniczna, test ELISA, tiabendazol, toksokaroza, toksokaroza neurologiczna, toksokaroza oczna, toksokaroza trzewna, toksokaroza utajona, Toxocara canis, Toxocara cati, visceral larva migrans, Western blot, witrektomia, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie rdzenia kręgowego, zoonoza