wznowa lokoregionalna

Wznowa lokoregionalna (ang. locoregional recurrence) odnosi się do nawrotu choroby nowotworowej w miejscu pierwotnego guza lub w okolicznych regionalnych węzłach chłonnych po wcześniejszym leczeniu z intencją wyleczenia. Jest to istotne powikłanie, które może wystąpić po leczeniu chirurgicznym, radioterapii lub terapii systemowej.

Częstość występowania wznów lokoregionalnych zależy od typu nowotworu, jego zaawansowania w momencie rozpoznania oraz zastosowanego leczenia. Najczęściej obserwowane są w przypadku nowotworów głowy i szyi, piersi, odbytnicy oraz czerniaków. Czynnikami ryzyka są: wysoki stopień zaawansowania guza pierwotnego, naciekanie naczyń limfatycznych lub krwionośnych, nieradykalne wycięcie chirurgiczne (margines R1 lub R2) oraz agresywna biologia nowotworu.

Diagnostyka wznowy lokoregionalnej obejmuje badanie kliniczne, badania obrazowe (USG, TK, MRI, PET-CT) oraz potwierdzenie histopatologiczne. Wczesne wykrycie wznowy ma kluczowe znaczenie dla powodzenia leczenia ratunkowego, dlatego pacjenci po leczeniu onkologicznym wymagają regularnej obserwacji według ustalonego schematu.

Leczenie wznowy lokoregionalnej zależy od wielu czynników, w tym lokalizacji wznowy, wcześniejszego leczenia, stanu ogólnego pacjenta oraz współistniejących przerzutów odległych. Może obejmować ponowną resekcję chirurgiczną, radioterapię (jeśli nie była wcześniej stosowana lub można zastosować powtórne napromienianie), leczenie systemowe lub terapię skojarzoną. Rokowanie pacjentów ze wznową lokoregionalną jest zwykle gorsze niż w przypadku choroby pierwotnej, jednak w niektórych przypadkach możliwe jest uzyskanie długotrwałych remisji.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl