monitorowanie stężenia teofiliny
Monitorowanie stężenia teofiliny jest kluczowym elementem terapii tym lekiem, stosowanym głównie w leczeniu astmy oskrzelowej, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc oraz bezdechu wcześniaków. Teofilina charakteryzuje się wąskim indeksem terapeutycznym (przedział stężeń terapeutycznych wynosi 5-20 µg/ml), co oznacza, że różnica między dawką terapeutyczną a toksyczną jest niewielka.
Regularne monitorowanie stężenia teofiliny we krwi jest niezbędne ze względu na znaczną zmienność osobniczą w farmakokinetyce leku, zależną od wieku pacjenta, masy ciała, funkcji wątroby, palenia tytoniu, interakcji z innymi lekami oraz chorób współistniejących. Stężenia poniżej zakresu terapeutycznego mogą skutkować nieskutecznością leczenia, natomiast przekroczenie poziomu 20 µg/ml zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak nudności, wymioty, zaburzenia rytmu serca i drgawki.
Najczęściej stosowanymi metodami oznaczania stężenia teofiliny są techniki immunoenzymatyczne, chromatografia cieczowa (HPLC) oraz spektrofotometria. Próbki do badań pobiera się zwykle przed podaniem kolejnej dawki leku (stężenie minimalne) lub 1-2 godziny po podaniu dawki doustnej (stężenie maksymalne). U pacjentów rozpoczynających terapię zaleca się monitorowanie co 24-48 godzin do momentu osiągnięcia stabilnego stężenia terapeutycznego, a następnie kontrolę co 6-12 miesięcy lub w przypadku zmiany dawkowania, wystąpienia objawów toksyczności lub niewystarczającej odpowiedzi na leczenie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Euphyllin long 300 mg
Przedawkowanie teofiliny, zwłaszcza w formie o zmodyfikowanym uwalnianiu, takiej jak Euphyllin long 300 mg, stanowi poważne zagrożenie ze względu na możliwość przedłużonego wzrostu stężenia leku w osoczu i wydłużonego czasu trwania objawów toksyczności. Objawy przedawkowania są ściśle skorelowane ze stężeniem teofiliny: w zakresie terapeutycznym do 20 mg/l dominują łagodne do umiarkowanych zaburzenia żołądkowo-jelitowe, pobudzenie OUN oraz zaburzenia rytmu serca. Przy stężeniach powyżej 20 mg/l objawy nasilają się, a powyżej 25 mg/l mogą wystąpić ciężkie, zagrażające życiu komplikacje, takie jak drgawki, ciężkie zaburzenia rytmu serca, niewydolność krążenia i rabdomioliza. U pacjentów z podwyższoną wrażliwością toksyczność może pojawić się przy niższych stężeniach.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, bloker kanałów wapniowych, ból żołądka, drgawki, dysfagia, hemodializa, hemoperfuzja, intubacja, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, leczenie objawowe, monitorowanie stężenia teofiliny, niedobór płynów i elektrolitów, niewydolność krążenia, nudności, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, podawanie tlenu, przedawkowanie teofiliny, rabdomioliza, skurcz oskrzeli, stężenie leku w osoczu, werapamil, wymioty, zaburzenia czynności serca, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zatrucie