Interakcje leku
Heviran 400 mg

Interakcje lekowe acyklowiru wynikają głównie z jego wydalania przez nerki w postaci niezmienionej, co odbywa się poprzez aktywne wydzielanie w kanalikach nerkowych. Leki takie jak probenecyd i cymetydyna konkurują o ten mechanizm, prowadząc do zwiększenia pola pod krzywą (AUC) acyklowiru oraz zmniejszenia jego klirensu nerkowego, co może wydłużać czas utrzymywania się leku w organizmie i zwiększać ryzyko działań niepożądanych. U pacjentów stosujących mykofenolan mofetylu obserwuje się wzrost stężenia acyklowiru i nieaktywnego metabolitu mykofenolanu, jednak ze względu na szeroki indeks terapeutyczny acyklowiru modyfikacja dawkowania nie jest konieczna. Jednoczesne podawanie acyklowiru i teofiliny zwiększa AUC teofiliny o około 50%, co wymaga monitorowania stężenia teofiliny w osoczu, aby zapobiec toksyczności.

Pobierz ChPL PDF Heviran – Tabletki powlekane – 400 mg
  1. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
    1. Interakcje z lekami wpływającymi na wydalanie nerkowe
    2. Interakcje z lekami immunosupresyjnymi
    3. Interakcje z teofiliną
  2. Interakcje z alkoholem
  3. Szczegółowa tabela interakcji acyklowiru
    1. Zalecenia kliniczne dotyczące interakcji
    2. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. nawrót opryszczki pospolitej
  2. opryszczkowe zakażenie narządów płciowych
  3. zakażenie błon śluzowych wywołane przez wirus opryszczki pospolitej
  4. zakażenie skóry wywołane przez wirus opryszczki pospolitej
  5. zakażenie wywołane przez wirus ospy wietrznej
  6. zakażenie wywołane przez wirus półpaśca
Substancja czynna
  1. acyklowir
Kategoria leku
  1. leki przeciwwirusowe

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje lekowe są istotnym czynnikiem, który należy uwzględnić podczas terapii acyklowirem. Mechanizm interakcji związany jest głównie z procesem wydalania acyklowiru, który zachodzi w przeważającej części w postaci niezmienionej, poprzez aktywne wydzielanie w kanalikach nerkowych. Leki konkurujące o ten sam mechanizm wydalania mogą prowadzić do zwiększenia stężenia acyklowiru w osoczu, co może wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii.1

Interakcje z lekami wpływającymi na wydalanie nerkowe

Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami wpływającymi na funkcję nerek i procesy wydalania przez nerki. Probenecyd i cymetydyna w wyniku konkurencji o mechanizm aktywnego wydzielania w kanalikach nerkowych zwiększają pole pod krzywą (AUC) acyklowiru oraz zmniejszają jego klirens nerkowy. Efekt ten może prowadzić do wydłużonego utrzymywania się zwiększonego stężenia acyklowiru w organizmie.2

Interakcje z lekami immunosupresyjnymi

U pacjentów po przeszczepach, stosujących mykofenolan mofetylu – lek immunosupresyjny, zaobserwowano zwiększenie stężenia acyklowiru w osoczu oraz nieaktywnego metabolitu mykofenolanu mofetylu podczas jednoczesnego podawania tych leków. Mimo to, ze względu na szeroki indeks terapeutyczny acyklowiru, modyfikacja dawkowania nie jest konieczna w takich przypadkach.3

Interakcje z teofiliną

Badanie przeprowadzone na pięciu pacjentach płci męskiej wykazało, że jednoczesne stosowanie acyklowiru i teofiliny podawanej ogólnoustrojowo powoduje zwiększenie AUC teofiliny o około 50%. W związku z tym zaleca się monitorowanie stężenia teofiliny w osoczu podczas prowadzenia terapii skojarzonej z acyklowirem, aby uniknąć potencjalnych działań niepożądanych związanych ze zwiększonym stężeniem teofiliny.4

Interakcje z alkoholem

Choć w charakterystyce produktu leczniczego Heviran nie ma bezpośrednich informacji dotyczących interakcji acyklowiru z alkoholem, należy zwrócić uwagę na potencjalne konsekwencje takiego połączenia. Alkohol może teoretycznie wpływać na funkcję nerek, które są główną drogą eliminacji acyklowiru. Spożywanie alkoholu, szczególnie w dużych ilościach, może powodować odwodnienie oraz zaburzenia funkcji nerek, co potencjalnie mogłoby prowadzić do zmian w farmakokinetyce acyklowiru i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.

Z punktu widzenia klinicznego, należy zalecić pacjentom ostrożność lub unikanie spożywania alkoholu podczas terapii acyklowirem, szczególnie u osób z istniejącymi już zaburzeniami funkcji nerek lub wątroby.

Szczegółowa tabela interakcji acyklowiru

Lek/Substancja Mechanizm interakcji Efekt kliniczny Poziom istotności Zalecenia
Probenecyd Konkurencja o mechanizm aktywnego wydzielania w kanalikach nerkowych Zwiększenie AUC acyklowiru i zmniejszenie klirensu nerkowego Umiarkowany Monitorowanie pacjenta pod kątem nasilonych działań niepożądanych acyklowiru
Cymetydyna Konkurencja o mechanizm aktywnego wydzielania w kanalikach nerkowych Zwiększenie AUC acyklowiru i zmniejszenie klirensu nerkowego Umiarkowany Monitorowanie pacjenta pod kątem nasilonych działań niepożądanych acyklowiru
Mykofenolan mofetylu Interakcja farmakologiczna wpływająca na wydalanie obu substancji Zwiększenie stężenia acyklowiru w osoczu i nieaktywnego metabolitu mykofenolanu mofetylu Niski Modyfikacja dawkowania nie jest konieczna ze względu na szeroki indeks terapeutyczny acyklowiru
Teofilina Prawdopodobnie wpływ na metabolizm teofiliny Zwiększenie AUC teofiliny o około 50% Wysoki Kontrolowanie stężenia teofiliny w osoczu podczas jednoczesnego stosowania z acyklowirem
Alkohol Potencjalny wpływ na funkcję nerek i wątroby Możliwe zmiany w farmakokinetyce acyklowiru, zwiększone ryzyko działań niepożądanych Potencjalnie istotny Zalecana ostrożność lub unikanie spożywania alkoholu podczas terapii, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek lub wątroby

Zalecenia kliniczne dotyczące interakcji

W przypadku konieczności równoczesnego stosowania acyklowiru z wymienionymi lekami, należy rozważyć następujące działania:

  • W przypadku jednoczesnego stosowania z probenecydem lub cymetydyną – monitorowanie pacjenta pod kątem potencjalnych nasilonych działań niepożądanych acyklowiru, szczególnie u osób z upośledzoną funkcją nerek
  • Przy terapii skojarzonej z mykofenolanem mofetylu nie jest wymagana modyfikacja dawkowania, jednak wskazane jest monitorowanie funkcji nerek
  • Podczas jednoczesnego stosowania teofiliny i acyklowiru konieczne jest regularne kontrolowanie stężenia teofiliny w osoczu oraz obserwacja pacjenta pod kątem objawów przedawkowania teofiliny (takich jak tachykardia, nudności, drgawki)
  • Zalecenie pacjentom unikania lub ograniczenia spożycia alkoholu podczas terapii acyklowirem, szczególnie u osób z chorobami nerek lub wątroby

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl